145 - అథ మాలినీనానామః

ఈశ్వర ఉవాచః-

నానామంత్రాన్ ప్రవక్ష్యామి షోఢా న్యాసపురస్సరమ్ ।

న్యాసస్త్రిధా తు షోడా స్యుః శాస్తమ్భవయామలా.

శామ్భవే శబ్దరాశిః షట్ షోడశ గ్రస్థరూపవాన్ ।

త్రివిద్యా తద్గ్రహో న్యాసక్రితత్త్వాత్మాభిధానకః.

ఓ చతుర్డో వనమాలాయాః శ్లోక ద్వాదశ రూపవాన్ ।

పశ్చిమో పజ్ఞ్చరత్నాత్మా నహత్మా షష్ణ ఈరితః.

శాక్తే పక్షే చ మాలిన్యాక్రొవిద్యాత్మా ద్వితీయకః ।

అమోర్యష్టక రూపోన్యో ద్వాదశాబ్దిశ్చతుర్థకః.

పశ్చిమస్తు షడజ్ఞః స్యాచ్ఛక్తిశ్చాగ్యాస్త్రచణ్ణకా ।

క్రీం హ్రాం క్లీం శ్రీం క్రూం ఫట్ త్రయం స్యాత్తూర్యాఖ్యం సర్వసాధకమ్.

మాలిన్యా నాది ఫాన్తం స్యాన్ని దినీ చ శిఖా స్మృతా ।

అగ్రసనీ శిరసి స్యాచ్ఛిరోమాలా నివృత్తిః శ.

ట శాంతిశ్చ శిరో భూయాచ్చాముడ్డా చ త్రినేత్రగా ।

ఢప్రియదృష్టిర్ద్వినేత్రే నాసాగా గుహ్య శక్తి నీ.

న నారాయణీ ద్వికర్లే చ దక్షక ర్లే తమోహనీ ।

జ  ప్రజ్ఞా వామకస్థా వక్రే చ వజ్రణీ స్మృతా. 

క కరాళి దక్షదంష్ట్రా వామాంసా ఖ కపాలినీ ।

గ శివా ఊర్ద్వదంష్ట్రా స్యాత్ ఘ ఘోరా వామదంష్ట్రికా.

ఉ శిఖా ద నవిన్యాసా ఇ మాయా జిహ్వయా స్మృతా ।

ఆ స్యాన్నా గేశ్వరా వాచి వ కణ్ఠే శిఖివాహినీ.

పరమేశ్వరుడు పలికెను : ఇపుడు షడ్విధన్యాసపూర్వకము లగు నానావిధ మంత్రములను గూర్చి చెప్పేదను. ఈ షడ్విధన్యాసములు శాంభవ-శాక్ష-యామలము లని మూడేసి విధములు. శాంభవన్యాసమునందు షట్ షోడశ గ్రంథిరూప మగు శబ్దూ? ప్రధానము. మూడు విద్యలు-వాటి గ్రహణము ద్వితీయ న్యాసము. త్రితత్త్వాత్మక న్యాసము మూడవది. వనమాలా న్యాసము నాల్గవది. ఇది పండ్రెండు శ్లోకములలో నున్నది. రత్నపంచక న్యాసము ఐదవది. నవాక్షర మంత్ర న్యాసము ఆరవది. శాస్త్రపక్షమున మాలినీ న్యాసము మొదటిది. త్రివిద్యా న్యాసము రెండవది. అమోర్యష్టక న్యాసము మూడవది. ద్వాదశాంగ న్యాసము నాల్గవది. షడంగ న్యాసము ఐదవది. అస్త్రచండిక యను శక్తి న్యాసము ఆరవది. “క్లీం క్రీం హ్రీం క్లీం శ్రీం క్రూం ఫట్” అను ఆరు బీజమంత్రముల షడ్విధ న్యాసమే 'యామల' న్యాసము. ఈ ఆరింటిలో శ్రీం' బీజ న్యాసము సకల మనోరథ సిద్ది ప్రదము. 'న' మొదలు 'ఫ' వరకు చేయు న్యాసము మాలినీ వ్యాసము. 'న'తో ప్రారంభించు లేదా నాదమును చేయు శక్తిని శిఖపై న్యాసము చేయవలెను. 'ఆ' గ్రసనీశ క్తి, శ’ శిరోమాలానివృత్తిశక్తి; ఈ రెండింటి స్థానము శిరస్సు. శాంతిప్రతీక మగు 'ట' న్యాసము కూడ శిరస్సు పై చేయవలెను. చాముండాప్రతీక యైన “చ' న్యాసము నేత్రత్రయముపై చేయవలెను. ప్రియదృష్టిస్వరూప మగు 'డ' ను నేత్రద్వయ మందును గుహ్యశ క్తిప్రతీక యైన కనీ” ని నాసికాద్వయమందును, నారాయణీరూప మగు •న' ను కర్ణద్వయమునందును, మోహినీరూప మగు 'త' ను కుడి చెవియందును, ప్రజ్ఞా ప్రతీక మగు 'జ' ను ఎడమ చెవియందును, వజ్రణీదేవిని ముఖము నందును, కరాశీశ క్షిప్రతీక మైన 'క' ను కుడి కోరయందును, కపాలినీరూప మగు 'ఖ' ను, ఎడమ భుజము పైనమ, శివప్రతీక మైన 'గ' మ ఎడమ కోరయందును, ఘోరాశక్తి ప్రతీక మగు 'మ' ను ఎడమకోరయందును శిఖాళ క్రిసూచక మగు 'ఉ' ను దంతము లందును, మాయాప్రతీక మగ 'ఈ' ని జిహ్వపైవను, నాగేశ్వరీరూప మగ 'ఆ' 'ను వాగింద్రియము పైనను, వాహినీజోకథ మగు 'వ' ను కంఠమునందును వ్యాసము చేయవలెను.

భ భీషణీ దక్షస్కందే వాయువేగా మ వామ కే ।

డ నామా దశబాహౌ తు ఢ వామే చ వినాయకా.

ప పూర్ణిమా ద్విహ స్తే తు ఓ కారాద్యజులియ కే।

అం దర్శనీ వామాజ్గుల్యః అః స్యాత్స ఞ్జీవనీ కరే.

ఓ కపాలినీం కపాలం శూలదణ్ణి చ దీపనీ ।

త్రిశూలే చ జయ నీ స్యాద్వృద్ధిర్యః సాధనీ స్మృతా.

జీవేశ పరమాఖ్యా హ్యద్ హః ప్రాణే చామ్బికా స్మృతా ।

దక్ష స్తనే థ శరీరా న వామే పూతనా స్తనే.

అ స్తనక్షీర ఆ మోటో లమ్బోదర్యుదరే చ థ ।

నాభై సంహారికా క్ష సాక్షిన్మహాకాలి నిత మ్బకమ్.

గుహ్యేసకుసుమమాలా ష శుకే శుక్ర దేవికా ।

ఊరుద్వయే చ తారా స్యాదజ్ఞానా దక్ష జానుని.

వామే స్యాదౌ క్రియాశ క్తిలో గాయత్రీ చ జంఘగా ।

ఓం సావిత్రీ వామజజ్జా దడే దో దోహనీ పదే.

ఫ పేలై రే వామపదే న వాత్మా మాలినీ మనుః ।

ఆ శ్రీకణాః శిఖాయాం స్యాచా వక్రే స్యాదన నకః.

ఇ సూక్ష్మ దక్షనేత్రే స్యాదీ త్రిమూర్తిస్తు కామ కే ।

ఉ దక్షక క్లేమరీశ ఊ కర్లేరాంశ కోఆపరే.

ఋ భావభూతినాసాగ్రే వామనాసాతిధీశ ఋ ।

స్థాణుర్గ గణ్డే స్యాద్వామగణ్డే హరశ్చ గా.

'భ' తో భీషణీశ క్తిని కుడి స్కంధమునందు, 'మ' తో వాయువేగను ఎడమ స్కంధమునందు, 'డ' తో వామాశక్తిని కుడి భుజమునందు, 'ఢ' తో వినాయకాదేవిని ఎడమ భుజమునందు, 'ప' పూర్ణి చూశక్తులను రెండు హస్తము లందు; ప్రణవ సహిత ఓంకారశక్తిని కుడి చేతి వేళ్ళయందు, 'ఆం' సహిత దర్శనీశ క్తిని ఎడమ చేతి వేళ్ళ యందు, ‘ఆ’ సంజీవనీశక్తులను హస్తమునందు, 'ట' కపాలినీ శక్తులను కపాలమునందు, 'ఈ' సహితదీపనీశ క్తిని శూ దండము నందు, జయ నీశక్తిని త్రిశూలమునందు, 'య' సహితసాధనీదేవిని వృద్ధియందును న్యాసము చేయవలెను. శ' పరమాఖ్యా దేవులను జీవునియందు, 'హ' అంబికాదేవులను ప్రాణమునందు, 'ఛ' సహిత శక్రాదేవిని దక్షిణ స్తనమునందు, “నీ” సహితపూతనను వామ స్తనమునందు, ‘ఆ’ సహిత ఆ మోటిని స్తనదుగ్గ మునందు, 'థ' సహిత లంబోదరిని ఉదరమునందు, క్ష' సహిత సంహారికను నాభియందు, 'మ' సహితమహాకాళిని నితంబమునందు, 'స' సహిత కుసుమమాలాదేవిని గుహ్య దేశమునందు, 'ష' సహిత శుక్రదేవికను శుక్రమునందు, 'త' సహిత రారాదేవిని ఊరుద్వయమనందు, 'ద' సహిత జ్ఞానా'శక్తిని కుడి మోకాలునందు, 'ఔ' సహిత క్రియాశ క్తిని ఎడమ మోకాలియందు 'ఓ' సహిత గాయత్రీదేవిని కుడి పిక్క యందు, 'ఓం' సహిత సావిత్రిని ఎడమ పిక్కయందు, 'ద' సహిత దోహినిని కుడి పాదమునందు, 'ఫ' సహిత ఫల్కారిని ఎడమ పాదమునందు న్యాసము చేయవలెను. మాలినీ మంత్రములో తొమ్మిది అక్షరము లుండుమ. 'అ' సహిత శ్రీకంఠుని శిఖయందు, 'ఆ' సహిత అనంతుని ముఖమునందు 'హ' సహిత సూక్ష్మమును కుడి కంటియందును, 'ఈ' సహిత త్రిమూర్తులను ఎడమ కంటియందును, 'ఉ' సహిత అమరీశుని దక్షిణ కర్ణమునందును, 'ఊ' సహిత ఆర్గాంశకమును పామకర్ణమునందును, 'ఋ' సహిత భావభూతిని దక్షిణ నాసా గమునందును, 'ఋ' సహిత తిథుని వామనాసాగ్రమునందును, 'ణ' సహిత స్థాణువును దక్షిణ కపోలమునందును, 'గా' సహిత హరుని వామక పోలమునందును న్యాసము చేయవలెను.

క టేశోద స్తపఙ్కావే భూతీశ శ్చోర్ద్వదంత ఐ ।

సద్యోజాత ఓ అధరే ఊర్లో షేనుగ్ర హేశ ఔ.

అం కూరో మాటకాయాం స్యాద మహ సేనజిహ్వయా ।

క క్రోధీశోదక్షస్కనే ఖళ్బణేశశ్చ బాహుషు.

పఞ్చా నకకి కూర్పడే గ ఘ శిఖీ దశకంకణే ।

జ ఏకపాదళ్చాజ్ఞుల్యో వామస్కన్డే చ కూర్మకః.

చ ఏక నేత్రో బాహౌ స్యాచ్చతుర్వర్తో ఆ కూర్పడే ।

య రాజసః కజణగః  సర్వకామదోఒజిలి.

ట సోమేశో నిత్బ స్యాదృక్ష & రుషలాజలీ ।

డ దొరుకో దక్షజానౌ జట్టో డోర్గజలేశ్వరః.

ణ ఉమాకాన్తకోజుల్య న ఆషాఢ నితమ్బ । ।

థ దణ్ణి వామ ఊరౌ స్యాద్దభిదో వామజానుని.

ధ మీనో వామజజ్జుయాం న మేషశ్చరణాజులీ ।

 ప లోపాతో దక్ష కుక్షా ఫ శిథో వామకుక్షి గః.

బ గలజ్ఞః పృష్టవం భ నాభౌ చ ద్విరణకః ।

మ మహాకాలో హృదయే య వాణీశ స్వవిస్మృతః.

ర ర కే స్యాద్బుజజేశ్ ల పినాకీ చ మాంస కే ।

వ ఖడ్గశః స్వాత్మని స్యాద్బకశ్చాస్థిని శః స్మృతః.

ష శ్వేత శ్చైవ మజ్జాయాం స భృగుః శుక్రధాతు కే ।

ప్రాణే హ నకులీశః స్యాత్ కః సంవర్తశ్చ కోశ గః.

రుద్రక కీ ప్రపూజ్య హీం బీజేనాఖిలమాప్నుయాత్.

ఇత్యాదిమహాపురాణే ఆగ్నేయే మాలినీమంత్రో నామ పఞ్చచత్వారింశదధిక శతతమోధ్యాయః.

“ఏ' సహితక దేశుని క్రింది దంతపంక్తియందును, “ఐ” భూతీశులను పై దంతపంక్తి యిందును, “ఓ” సద్యో జాతులను క్రింది ఓష్ఠమునందును, ఔ” అనుగ్రహీతులను పై ఓష్టమునందును, “అం” క్రూరులను కంఠబిలము నందున “అ” మహా సేనులను జిహ్వయందును, “క” కోరిధీశులను, దక్షిణస్కంధమునందును, ‘ఖ’ చండికులనుబాహువు లందును'గ పందాతకులను మోచేతియందును, “ఘ”శిఖులను దక్షిణకంకణమునందును, ‘బ’ ఏకపాదులను వామాంగుళులయందును ఈ కూర్మకులను వమ స్కంధమునందునున్యాసముచేయవలెను. “ఛ” ఏక నేత్రులను బాహువులందు, “జ” చతుర్ముఖులను మోచేతి యందును, 'రు' రాజసులనువామకంకణమునందును, “ఇ” సర్వకామాదులనువామాంగుళులందును. “ట”సోమేశ్వరులనునితంబము నంగును, “థ” లాంగలులను కుడి తొడయందును, “డ” దారుకులను, ఎడమ మోకాలునందును, “ఢ” అర్ధ జనేశ్వరులను కుడి పిక్కయందును, “ణ” ఉమాకాంతులను, దక్షిణ పాదాంగుళులందును, “త” ఆషాడులను' సితంబమునందును . “థ” దండులను, ఎడమ తొడయందును. “ద” భిదులను ఎడమమోకాలియందును, “ఆధ” మీనములను ఎడమ పిక్కలయందును, “న” మేషములను వామపాదాంగుళులందును, “ప” లోహితులను దక్షిణకడియందును, 'ప' శిఖులను వామకుడియందును, “బ” గుండులను సృష్టవంశమునందును, “భ” ద్విరండులను నాభియందును, 'చు' మహాకాలులను, హృదయమునందును, 'య' వాణీశులను, త్వక్కునందును, 'ర” భుజంగేశులను రక మునందును, ‘ల’ పినాకులను మాంసమునందును, ‘వ’ ఖడ్గవఃను శరీరమునందును, “శ బకులను ఎముకలందును, ఓష” శ్వేతులను మజ్జయందును, 'స' సహితభృగువున, శుక్ర-- ధాతువునందును, 'హ” నకులీకులను ప్రాణమునందును, 'మ' సంవర్తకులను పుచకోశములందును న్యాసము చేయవలెను. “హ్రీం” బీజముతో రుద్రశక్తులను పూజించినవాడు సకలమనోరథములను పొందును.

అగ్ని మహాపురాణమునందు మాలినీమంత్రాదిన్యాస మను మాట నలుబదియైదవ అధ్యాయము సమాప్తము.