232 - అతివృష్ట్యాఽఽద్యుత్పాతములు-తచ్ఛాంతి.

 గర్గః : అతివృష్టి రనావృష్టి ర్దుర్భిక్షాయోభయం స్మృతమ్ ।

 అనృతౌ త్రిదినం ము క్త్వా వృష్టి ర్ఞేయా భయానకా॥

అనభ్రే వైకృతా శ్చైవ విజ్ఞేయా రాజమృత్యవే ।

 శీతోష్ణానాం విపర్యా నే నృపాణాం రిపుజం భయమ్॥

 శోణితం వర్షతే య త తత్ర శభయం భవేత్।

  అఙారపాంసువర్ణే తు నగరం తద్వినశ్యతి॥

మజ్జాస్థి స్నేహమాంసానాం జనమారభయం భవేత్ ।

 ఫలం పుష్పం తథా ధాన్యం వరేణాతిభసూయ తు॥

 పాంసుజస్తుఫలానాంచ వర్షణే రోగ జం భయమ్ ।

 ఛిద్రమన్న ప్రవర్షణ సస్యానాం భీతివర్ధనమ్॥

 విరజ స్కే రవో వ్యభే యదా చ్ఛాయా న దృశ్యతే ।

 దృశ్యతే తు ప్రతీపా వా తత్ర దేశ భయం భవేత్॥

 నిరభే చాథ రాత్రే పో శ్వేతం యామ్యోత్తరేణచ ।

ఇంద్రాయుధం యదా చోల్కాపాతం(శ్) చైవ భవే ద్యది॥

 దిగ్గాహపరి వేషాచ గన్ధర్వ నగరం తథా ।

పరచక్రభయం బ్రూయా దేశోపద్రవమేవచ॥

 సూర్యేచ్లు పర్జన్య సమీరణానాం యాగస్తు కార్యో విధివ ద్ధ్విజేంద్రైః ।

 ధనాని గౌః కాఞ్చన దక్షిణాశ్చ దేయా ద్విజానామఘనాశ హేతోః ॥

 ఇతి శ్రీమత్స్య మహాపురాణే రాజధర్మే అతివృష్ట్యాద్యుత్పాత శాంతి కథనం నామ ద్వాత్రింశ దుత్తర ద్విశతతమోఽధ్యాయః॥

 గర్గుడిట్లు చెప్పేను; అతివృష్టియు అనావృష్టియు ఈ రెండును కరవునకు నిమి త్తములు; అనృతువునందు మూడు దినములకు మించి ఎగ తెగని వాన కురియుట భయ హేతువు; మేఘములు లేక యే మెరయుట ఉరుముట పిడుగులు పడుటవంటి వైకృతములు జరిగినచో రాజు మరణించును; శీతోష్ణ వ్యత్యాసమయినచో రాజులకు శత్రుభయము; రక్తపు వాన కురిసినచో శస్త్రభయమేర్పడును; బొగ్గులు నిప్పుకణికలు ధూళి వర్షించినచో నగర నాశమగును; మడ్డ ఎముకలు నూనె మాంసము వర్షించినచో జనమృత్యు భయము; ఫలపుష్ప ధాన్యములు కురిసినచో శత్రుభయము; ధూళి ప్రాణులు పండు వరించినచో రోగభయము; అన్న వర్ష మయినచో దేశమున ఛిద్రములును సస్యములకు భీతియు కలుగును; ఆక సమున ధూళి లేక యు మేఘములు లేకయు రవి ప్రకాశించుచున్న ను నీడ కనబడక పోయినను ఎదురు రూపుతో (తలక్రిందుగా) కనబడినను దేశ భయమగును; ఆకసమున మేఘములు లేనపుడు కాని రాత్రివేళ కాని దక్షిణపు కొనలో గాని ఉత్తరపు కొనయందుగాని తెల్లని ఇంధ్రధనుస్సు కనబడినను ఉల్కాపాతమును దీర్ణాహమును పరివేషమును ఏర్పడి నను గంధర్వ నగరము కనబడినను పరచక్ర (శత్రు సేనవలన) భయమును దేశోపద్రవమును కలుగును; ఈ నిమి త్తముల శాంతి కై సూర్యచంద్ర వర్జన్య దేవతలనుద్దేశించి ద్విజ శేష్ఠులచే యథావిధి యాగము జరిపించవలెను; ధనము గోవులు సువర్ణము దక్షిణలుగా బ్రాహ్మణులకీయవలెను; దోష శాంతి యగును.

ఇది శ్రీమత్స్యమహాపురాణమున రాజధర్మమున అతివృష్ట్యాద్యుత్పాతములును  తచ్చాంతియునను రెండు వందల ముప్పది రెండవ అధ్యాయము.