230 - అథ శకునాని

పుష్కరుడు పలికెను: పరశూమా! యాత్రాసమయమున, శ్వేతవస్త్రములు, స్వచ్చమైన ఉదకము, ఫలభరితమగు వృక్షము, నిర్మలాకాశము, క్షేత్రములలోని సస్యములు, నల్లని ధాన్యము కనబడుట అశుభము. దూది, తృణములు కలిసిన ఎండినగోమయము (పిడకల), సుత్తి, బొగ్గులు, గుడము, కరాయల, తలగొరిగించుకొని తైలము పట్టించుకొనిన నగ్న సాధువు, ఇనుము, బురద, చర్మము, వెండ్రుకలు, పిచ్చి వాడు, నపుంసకుడు, చండాలుడు, కారాగారాధికారి, గర్భిణి, విధవ, తెలకపిండి, మృత్యువు, ఊక, బూడిద, నిప్పులు, ఎముకలు, బ్రద్దలై న పాత్రలు - ఇవి యుద్ధయాత్రాసమయమునందు కనబడుట అశుభము. బ్రద్దలైన తాళము చిప్పలధ్వనివలె భయంకరముగ వినవచ్చు వాద్యధ్వని మంచిదికాదు. “బయలుదేరిరమ్ము” అను శబ్దము ముందు నుండి విన బడినచో శథము; వెనుక నుండి వినవచ్చినచో ఆశుభము. 'వెళ్ళుము' అను శబ్దము. వెనుక నుండి వినబడినచో శుభము ; ముందు నుండి వినబడినచో అకథము, “ఎక్కడికి వెళ్ళుచున్నావు ? ఆగుము; వెళ్ళకము. అచటికి వెళ్ళుట చే నీకేమి లాభము ? ఇట్టి మాటలు అనిష్టసూచకములు, ధ్వజాదలపై గ్రద్ద మొదలగి మాంసాహారి పనులు కూర్చున్నన, అశ్వ - గజావాహనములు తోట్రువడి పడిపోయినను. ఆయుధము విరిగిపోయినను, ద్వారాదులు తగిలి శిరస్సు పై దెబ్బ తగిలినను, ఛత్ర వస్త్రాదులను ఎవ్వడై నను క్రింద జార విడచినను, ఈ ఆపశకునములన్నియు మృత్యు కారకములు. శ్రీ మహావిష్ణువును పూజించి స్తుతించినచో ఆమంగళములు తొలగిపోవును. రెండవ పర్యాయము కూడ ఈ ఆపశకునములు కనబడినచో ఇంటికి తిరిగి వచ్చి వేయవలెను

యాత్రా సమయమున తెల్లని పుష్పములు కనబడుట శుభప్రదము. జలపూర్ణకుంభము కనబడుట అత్యుత్తమము. మాంసము, మత్స్యములు, దూరము నుండి కోలాహలము, ఒంటరియైన వృద్దుడు, మేకలు, గోవులు అశ్వములు, గజములు, దేవప్రతిమలు, మండుచున్న అగ్ని, దూర్వలు, గోమయము, వేశ్య, బంగారము, వెండి, రత్నములు, వనఆవాలు మొదలైన ఓషధులు, పెసలు, ఆయుధములలో ఖడ్గము, ఛత్రము, బల్ల, రాజచిహ్న ములు, కూడా విలాపించువారు లేని శవము, ఫలములు, నెయ్యి, పెరుగు, పాలు, ఆక్షతలు, అద్దము, తేనె, శంఖము, చేరకు, శభసూచక ములగు మాటలు, భక్తుల గాన - వాద్యవాదనములు, మేమగంభీరగర్జనము, మెరుపు మెరయుట, మనసంతోషము- ఇవన్నియు శుభశకునములు. శుభ శకునములన్నియు ఒక ప్రక్క , మనఃప్రసాదము ఒక ప్రక్క-ఈ రెండును సమానములు,

అగ్ని మహాపురాణమునందు శకునవర్ణన మను రెండువందల ముప్పదవ అధ్యాయము సమాప్తము.