10. స్త్రీ దర్వృత్త వర్ణనము

తా॥ బ్రహ్మదేవుడిట్టనెను. మనస్సునెఱింగి తదనుగుణముగ నడచుకొనుట, హితముకోరేడి స్వభావము కలిగియుండుట అనునదియే పూజింపదగిన పోరందజీ - విషయమునను పూజావిధియగును. స్త్రీలు, కన్య, (స్త్రీకి సోముడు, గంథర్వుడు, అగ్ని మొదటి ముగ్గురు పతులు.) మారుమనువాడినది . వేశ్య అని మూడు విధములుగనుందురు, వీరిలో మఱల ప్రియ, మధ్య, అప్రియ అనియు, యోగ్య, మధ్య, ఆయోగ్య అనియు. శ్రేష్ఠ, సమ, నీచ అనియు మూడేసి విధములు. ఇందు ప్రియా ప్రియములు చెప్పుటచేగాకున్నను పూర్వలవలె తరువాతి వారు నడచుకొనుట తగినది. అధమురాలు, ప్రియురాలు అనువారిలో మగనాండ్రుమొదలగువారే ఉద్దేశింపబడినారు. వారికి సంబంధించిన అభక్ష్యాది నిషేధములే - ఇచట విధింపబడుచున్నవి. ఒకటి, రెండు, అనేకములుగాను చెప్పబడిన స్త్రీబేధములలో శ్రేష్ఠవృత్తి క్రమమున సాకల్యముగ ఇప్పుడు చెప్పుచున్నాము. బాహ్యము, అభ్యంతరము అన్ని స్త్రీల నడవడి రెండు విధములు. భర్త కంటె నితరులైనవారి యెడ ప్రవర్తించు విధానము బాహ్యము. ఆమె స్వీయ శరీర సంబంధముగ ప్రవర్తించు విధానమాంతరము. బంధువుల యెడల, బంధువులు కాని వారి యెడల నని మఱల బాహ్యవర్తనము రెండు విధములు. అది ఒక్కొక్కటి. తిరిగి పూజ్య, తుల్య, కనిష్ట భేదముచే మూడేసి విధములు. అంతర వర్తనము కూడ ఏకాంతము, ఆసక్తి, ప్రకాశము అని మూడు విధములు. స్త్రీ, తన భర్త మనోభావముననుసరించి నడచుకొనవలెను. అతని తల్లి, తండ్రి, తోడబుట్టినది, తోడబుట్టినవాడు, తండ్రితోడబుట్టినవాడు, ఆచార్యుడు, మేనమాన, తనసవతి, భర్తతో బుట్టువు భర్త, అతని తల్లిదండ్రుల తోబుట్టువులు. దాది, వృద్ధాంగన మొదలగు వారు ఆప్తసములు. మొదటి భార్య, సవతి-వీరు: స్త్రీలలో మిక్కిలి గొడవిఁపదగిన వర్ణములకు చెందినవారు. వీరి సంతానము, అక్క చెల్లెండ్రు, అన్నదమ్ములు, భర్త చిన్నభార్య మొదలగు వారు ఆప్తులతో సమానులు.

తా ॥ సంతాన సౌభాగ్యములచేత గౌరవ ప్రతిష్ఠలు రానంతవఱకు స్త్రీలకు తమ కంటే చిన్నవారైన ఇతరులను శాసించు నర్హత కలుగదు. ఎక్కడైనను ఎప్పుడైనను స్త్రీలు తమ భర్తలకు గురు జనులకును పూజాచారములకు విరుద్దము కాకుండ ప్రవర్తించుట ప్రశస్తమగును. మఱఁదులతోను భర్త స్నేహితులతోను, పరిహాసక్రియలు చేయుట, ఏకాంతస్థానమందుండుట, నవ్వులాడుట (పరియాచకములాడుట) మొదలగునవి విడిచి పెట్టవలెను. దుష్టులతో గూడి వీప్పుడును ఏకాంతమునందుండుట, స్వతంత్రముగా వర్తించుట, అతిమాత్రముగ పరిహాసములాడుట అనునవి ప్రాయికముగా కుల స్త్రీల శీలము చేఱచుటకు కారణములగుచున్నవి. దుర్మార్గులతో కూడియుండుటయందా సక్తి, యువకులతో పరిహాసప్రసంగములు చేయుట స్త్రీలకు ఉచితములైనవి కావు. స్వతంత్రుల ఏకాంతమునందు నిర్భయత్వము పండును. చెడు అభిప్రాయములు, చెడు రూపములు, దుష్ట భావములతో స్వప్రయోజనముపొందునుద్దేశము గల పురుషులను, సోదరుని వలె, తండ్రిలే నటించువారిని చూచుటతోడనే తప్పుకొనవలేను. పురుషుల మృషానుగ్రహమును, సంభాషణములను, చిరునవ్వులను, మోసపు చూపులను తిరస్కరించవలెను. వస్తువులను ఇచ్చిపుచ్చుకొనుట బారేడు దూరమునుండి చేయవలెను. ద్వారముననుండుట, రాజమార్గము వైపు చూచుచుండుట, తోటలు, ప్రదేశములు, ఇండ్లు (దేవాలయములు) చూచుచు తిరుగుట నిరోధింపవలేను. అనేక స్థలములు చూడవలెనని దృష్టిచాపల్యము, అందటితో మాట్లాడవలెననెడి వాక్చాపల్యము, శరీర చాపల్యము, గాండ్రించి ఉమియుట, బిగ్గరగా (పగలబడి) నవ్వుట, ఉచ్చైస్వరమున మాట్లాడుట. జీవనార్థము సన్యాసి వేషము వేసినవానితో, దుష్టస్త్రీలతో, భిక్షురాండ్రతో, సన్యాసినులు మొదలగు వారితో స్నేహము చేయుట, మంత్ర దీక్షలయందు, వానికి సంబంధించిన వస్త్ర ధారణలందును ఆసక్తి కలిగియుండుట. మొదలగు నీదుర్వర్తనము సాధారణముగ దుష్టజనులకు మాత్రమే ఉచితమైనది. కాబట్టి తాను పుట్టిన వంశము, భర్త వంశము, స్త్రీజాతి అను మూడుకులముల మర్యాదను రక్షించుచు దుర్వర్తనమును వదలి పెట్టవలెను.

ఇది శతార్థ సాహస్ర్య సంహితయగు శ్రీ భవిష్య మహాపురాణాంతర్గత బ్రహ పర్వమున స్త్రీ దుర్వృత్తవర్ణనమను పదియవ అధ్యాయము.