లింగ మహా పురాణము
43 - పదునైదవదగు లోక పాలాష్టకదానమును నిరూపించుట
శత్రురాష్ట్ర వినాశకరంబగు అష్టదిక్పాలక దానముఁదగు విధానము ఎట్లనఁగా?
దీనివలన - తన రాష్ట్రము సురక్షిత మగుటేగాక - ఏనుగలు, గుఱ్ఱములు మెదలగు వాని సమృద్ధి, పుత్రులకభివృద్ధి, గో బ్రాహ్మణహితంబు చేకూరును.
వేదికపై మండలమున అష్టదిక్పాలక విగ్రహములను, మధ్యన శివ లింగము నర్చించి ఎనిమిది దిశలయందు ఇసుకతో స్థండిలముల నేర్పరచియు - వేదవేదాంగపారగులు సదాచారసంపన్నులు జితేంద్రియులునగు ఎనమండుగురు(8) బ్రాహ్మణులచే - స్థండిలములయందు అష్టదిక్పాలకులగు దేవేంద్రాదుల మంత్రములతో హవనమును చేయించవలెను. బ్రాహ్మణుల నష్టదిక్పాలక భావనతో వస్త్రాభరణాదులతో పూజించి వారిలో నొక్కొకరికి నొక్కొక దిక్పాలక మూర్తిని సమర్పించవలెను.
తర్హి - ఈ విగ్రహములను శివలింగమునున్ను బంగారముతో లేక వెండితో చేయించులు ప్రశస్తంబగును.
ఇట్లు చేసినరాజు దిక్పాలుర లోకుములలో చిరకాలము సుఖపడి - భువిని – చక్రవర్తియై నిష్కంటక రాజ్యము నొనర్చి - దేహాంతమున ముక్తుఁడగును.
ఇయ్యది “శివ విజ్ఞాన వీచిక” అను శాంకరీయ
ఆంధ్రానువాద ప్రపచనమున (43)వ యధ్యాయము.
Summary of chapter 151 of the Linga Mahā Purana is as follows:
The text outlines the divine characteristics of a Jīvanmukta, a soul who has attained complete spiritual liberation while still inhabiting a physical body. Such a sage remains completely unaffected by pleasure and pain, honor and insult, treating all living beings with equal compassion while abiding continuously in Śiva-consciousness.