లింగ మహా పురాణము
18 - విష్ణు ప్రోక్త శివస్తోత్రము
విష్ణు రువాచ -
శ్లో॥ ఏకాక్షరాయ రుద్రాయ - అకారాయాత్మరూపిణే । ఉకారాయాదిదేవాయ - విద్యాదేహాయ వై నమః ॥
“ఓమిత్యేకాక్షరం బ్రహ్మ” అన్నట్లు వేద ప్రారంభమున అథవా సృష్టి ప్రారంభమున చతుర్ముఖ బ్రహ్మ దేవుఁడు తన నోట నుచ్చరించిన ప్రణవ (ఓంకార) స్వరూపుఁడు, అకార పాచ్యుఁడు, జీవాత్మ సమష్టి రూపుఁడు నగు బ్రహ్మదేవుఁడుగాను; ఉకార వాచ్యుఁడు, మహాసృష్టిలో మొదట నావిర్భవించిన వాడు నగు విష్ణుమూర్తి గాను; అష్టాదశవిద్యాత్మకుఁడు గాను; లేక - పరా విద్యయగు శివషడక్షరీమహా మంత్రము శరీరముగా గలవానిగా నుండు రుద్రునకు.
శ్లో॥ తృతీయాయ మకారాయ - శివాయ పరమాత్మనే, సూర్యాగ్ని సోమవర్ణాయ - యజమానాయ వై నమః ॥
ఓంకారములో మూడవదగు మకారముతో చెప్ప బడు మహేశ్వరుఁడు గాను; తన్మూల స్వరూపుడగు పరమాత్మ యైన శివుఁడు గానుండునట్టి; సూర్యునకు అగ్నికి చంద్రునకును కాంతి నొసగునట్టి; అథవా సూర్యుని వలె జగత్తును ప్రకాశింపఁజేయు వాడు, అగ్నివలె తేజస్సుతో వెలుగొందువాడు, చంద్రునివలె భక్తుల నానంద పఱుచు వాడుగా నుండు నట్టి; శివోపాసకుఁడగు మాహేశ్వరుఁడుగా; అథవా శివ ప్రీత్యర్ధము జపద్రవ్యాది యజ్ఞముల నొనర్చు పుణ్యపురుషుఁడుగా నుండు పరశివునకు నమస్కారము.
శ్లో॥ అగ్నయే రుద్రరూపాయ - రుద్రాణాం పతయే నమః । శివాయ శివమంత్రాయ - సద్యోజాతాయ వేధసే ॥ శ్లో॥ వామాయ వామదేవాయ - వరదాయామృతాయ తే । అఘోరాయాతిఘోరాయ - సద్యోజాతాయ రంహసే ॥ శ్లో॥ ఈశానాయ శ్మశానాయ - అతివే గాయ వేగినే । నమోఽ స్తు శతిపాదాయ - ఊర్ధ్వలింగాయ లింగినే ॥
శ్మశానాయ = మహాశ్మశాన మనఁబడు కాశీ క్షేత్ర స్వరూపుని కొరకు; శృతి పాదాయ = వేద వేదాంతములచే తెలియఁబడువాని కొరకు; ఊర్ధ్వలింగాయ = పైపైన అవధి లేని లింగస్వరూపము గలవాని కొరకు; లింగినే = విచిత్ర రూపముతో కూడిన వాని కొరకు; అని యర్థములు.
శ్లో॥ హేమలింగాయ హేమాయ - వారిలింగాయ చాంభసే । శివాయ శివలింగాయ - వ్యాపినే వ్యోమవ్యాపినే ॥ శ్లో॥ వాయవే వాయువేగాయ - నమస్తే వాయువ్యాపినే । తేజసే తేజసాంభర్త్రే – నమస్తేజోఽధివ్యాపినే॥ శ్లో॥ జలాయ జలభూతాయ - నమస్తే జలవ్యాపినే। పృథివ్యైచాంతరిక్షాయ - పృథివీ వ్యాపినే నమః ॥ శ్లో॥ శబ్ద స్పర్శస్వరూపాయ - రసగంధాయ గంధినే । గణాధిపతయే తుభ్యం - గుహ్యాత్ గుహ్యతమాయ తే ॥ శ్లో॥ అనంతాయ విరూపాయ - ఆనంతానామయాయ చ । శాశ్వతాయ వరిష్ఠాయ - వారి గర్భాయ యోగినే ॥ శ్లో॥ సంస్థితాయాంభసాం మధ్యే - హ్యావయోర్మధ్యవర్చసే । గోప్త్రే హర్ర్తే సదా కర్ర్తే - నిధనాయేశ్వరాయ చ ॥ శ్లో॥ ఆచేతనాయ చింత్యాయ - చేతనాయాసహారిణే । ఆరుపాయ సురూపాయ - ఆనంగాయాంగహారిణే ॥
ఆచేతనాయ = చిత్త జన్యప్రాకృతజ్ఞానము లేని వాని కొరకు; చేతనాయాసహారిణే = జీవాత్మల యొక్క జన్మమరణరూపమగు ఆయాస (శ)మును హరించు (పోగొట్టు) వాని కొరకు;
అనంగాయ = ప్రాకృత శరీరము లేనివాని కొరకు; అంగ హారిణే = మన్మథుని శరీరమును కాల్చిన వాని కొరకు నని యర్థములు.
శ్లో॥ భస్మ దిగ్ధశరీరాయ - భాను సోమాగ్ని హేత వే ।
శ్వేతాయ శ్వేతవర్ణాయ - తుహినాద్రిచరాయ చ ॥
శ్లో॥ సుశ్వేతాయ సువక్త్రాయ - నమ శ్శ్వేత శిభాయ చ ।
శ్వేతాస్యాయ మహాస్యాయ - నమస్తే శ్వేతలోహిత ॥
శ్వేతలోహిత = తెల్లని నెత్తురు గలవాడా! అని యర్థము
శ్లో॥ సుతారాయ విశిష్టాయ - నమో దుందుభినే హర । శత రూప! విరూపాయ - నమః కేతుమతే సదా ॥
సదా కేతుమతే= ఎల్లకాలము కాంతి గలవాని కొరకు, లేక = నంది ద్వజమునందు గల రధము నధిష్ఠించువాని కొరకు నని - యర్థములు.
శ్లో॥ బుద్ధి శోక విశోకాయ - పినాకాయ కపర్దినే విపాశాయ సుపాశాయ - పశుపాశ వినాశినే ॥
పశువులనబడు జీవాత్మల యొక్క సంసారపాశమును విడగొట్టు వాని కొరకు - పశుపాశవినాశినే అను దాని యర్థము.
శ్లో॥ సుహేత్రాయ హవిష్యాయ - సుబ్రహ్మణ్యాయ సూరిణే । సుముఖాయ సువక్త్రాయ - దుర్దమాయ దమాయ చ ॥ శ్లో॥ కంకాయ కంకరూపాయ – కంకణీకృతపన్నగ!
సనకాయ నమస్తుభ్యం - సనాతన! సనందన!
కంకాయ = కపట బ్రాహ్మణ స్వరూపము గల వాని కొరకు; కంకరూపాయ = యమ ధర్మరాజస్వరూపుని కొరకు అని యర్థములు.
శ్లో॥ సన త్కుమార! సారంగ - మారణాయ మహాత్మనే । లో కాక్షిణే త్రిధామాయ - నమో విరజసే సదా ॥
సారంగ మారణాయ = అర్జును ననుగ్రహించుటకు కిరాత రూపము - దాల్చి మృగపక్ష్యాదులను సంహరించిన వానికొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ శంఖపాలాయ శంఖాయ - రజసే తమసే నమః । సారస్వతాయ మేఘాయ - మేఘ వాహన తే నమః ॥ శ్లో॥ సువాహాయ వివాహాయ - వివాద వరదాయ చ । నమశ్శివాయ రుద్రాయ - ప్రధానాయ నమో నమః ॥
వివాదవరదాయచ = వాదము లేని సరససంభాషణముఁజేయు వారికి వరముల నొసగు వానికొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ త్రిగుణాయ నమస్తుభ్యం - చతుర్వ్యూహాత్మనే నమః I సంసారాయ నమస్తుభ్యం - నమః స్సంసార హేతవే ॥
చతర్వ్యూహాత్మనే = రుద్రమహేశ్వర సదాశివ శివుల యొక్క నాలుగు వ్యూహ (వర్గ)ములుగా నుండువాని కొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ మోక్షాయ మోక్షరూపాయ - మోక్షకర్ర్తే నమో నమః । ఆత్మనే ఋషయే తుభ్యం - స్వామినే విష్ణవే నమః ॥
విష్ణవే = సర్వవ్యాపకుని కొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ నమో భగవతే తుభ్యం - నాగా నాంపతయే నమః । ఓంకారాయ నమస్తుభ్యం - సర్వజ్ఞాయ నమో నమః ॥ శ్లో॥ సర్వాయ చ నమస్తుభ్యం - నమో నారాయణాయ చ ॥ నమో హిరణ్యగర్భాయ - ఆది దేవాయ తే నమః ॥
నారాయణాయ = నరుల సమూహము నార మనఁబడును. నర సమూహము యొక్క హృదయము స్థానముగా గల వాని కొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ నమోఽస్త్వజాయ పతయే - ప్రజానాం వ్యూహ హేతవే । మహాదేవాయ దేవానా - మీశ్వరాయ నమో నమః ॥
ప్రజానాం ప్యూహహేతవే = ప్రజలు గుంపులుగా చేరుటకు కారణమగు వాని కొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ శర్వాయ చ నమస్తుభ్యం - సత్యాయ శమనాయ చ । బ్రహ్మణే చైవ భూతానాం - సర్వజ్ఞాయ నమో నమః ॥ శ్లో॥ మహాత్మనే నమస్తుభ్యం - ప్రజ్ఞారూపాయ వై నమః । చితయే చితిరూపాయ - స్మృతిరూపాయ వై నమః ॥ శ్లో॥ జ్ఞానాయ జ్ఞానగమ్యాయ - నమస్తే సంవిదే సదా । శిఖరాయ నమస్తుభ్యం - నీలకంఠాయ వై నమః ॥ శ్లో॥ అర్ధనారీశరీరాయ - అవ్యక్తాయ నమో నమః । ఏకాదశ విభేదాయ - స్థాణవే తే నమ స్సదా । శ్లో॥ నమస్సోమాయ సూర్యాయ - భవాయ భవహారిణే । యశస్కరాయ దేవాయ - శంకరాయేశ్వరాయ చ ॥ శ్లో॥ నమోఽ౦బికాధిపతయే - ఉమాయాః పతయే నమః । హిరణ్యబాహవే తుభ్యం - నమస్తే హేమ రేతసే ॥ నీలకేశాయ విత్తాయ - శితికంఠాయ వై నమః I కపర్దినే నమస్తుభ్యం - నాగాంగాభరణాయ చ ॥ వృషారూఢాయ సర్వస్య - హర్ర్తే కర్త్రే నమో నమః । వీరశైవాతి రామాయ - రామనాథాయ తే నమః ।
వీరశైవాతి రామాయ = వీరశైవులనఁబడు లింగ ధారి ద్విజులయందు మిక్కిలి ఆసక్తి గలవాని. కొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ నమో రాజాధిరాజాయ - రాజ్ఞా మధిగతాయ తే । నమః పాలాధిపతయే - పాలాశాంకృత తే నమః ॥
పాలాధిపతయే = ప్రజలను రక్షించు ప్రభువులకు అధిపతియగు వానికొరకు పాలాశాంకృత = మోదుగ కఱ్ఱల హవనముచే గుర్తింప బడువాని కొరకు అని యర్థము.
శ్లో॥ నమః కేయూరభూషాయ - గోపతే తే నమో నమః । నమః శ్రీ కంఠనాథాయ - నమో లికుచపాణయే ॥
లికుచపాణయే = హాలాహల విషము నిమ్మపండుగా హస్తము నందు గలవాని కోరకు ఆని యర్థము.
శ్లో॥ భువనేశాయ దేవాయ - వేదశాస్త్ర। నమోఽస్తుతే । సారంగాయ నమస్తుభ్యం రాజహంసాయ తే నమః ॥ శ్లో॥ కనకాంగదహారాయ - నమస్సర్పోపవీతినే । సర్పకుండల మాలాయ - కటిసూత్రీకృతాహి నే ॥ శ్లో॥ వేదగర్భాయ గర్భాయ విశ్వగర్భాయ తే నమః ।
బ్రహ్మోవాచ - బ్రహ్మదేవుఁడు పలికెను. ఇట్లు శ్రీహరి బ్రహ్మదేవుని (నా) తో కూడ శివునిఁ బ్రార్థించి విరమించెను.
ఈ స్తోత్రమును ప్రతిదినము పఠించినచో బ్రాహ్మణులకు వినుపించిన యెడలను పాపములన్నియు పటాపంచలగును. మరియు పాపాత్ముడైనను దీనిని పఠించినచో పరిశుద్ధుడై బ్రహ్మలోకముఁ జెందును.
ఇయ్యది
“శివ విజ్ఞాన వీచిక” అను శాంకరీయ ఆంధ్రానువాద ప్రవచనమున (18) పదునెనిమిదవ అధ్యాయము.
Summary of chapter 18 of the Linga Mahā Purana is as follows:
Overwhelmed with awe and devotion upon witnessing the infinite pillar of divine light, Bhagavān Vishṇu offered a sublime hymn of praise to Parameśvara Śiva, extolling Him as the source, ruler, and ultimate goal of all existence. Vishṇu recognized Śiva as the supreme unmanifest reality from whom Brahmā, Vishṇu, and Rudra originate, begging for eternal devotion and divine guidance at Śiva's lotus feet.