13 - యోగైశ్వర్యా

వాయువు పలికెను:- యోగవిశేషము చేత యోగి సర్వలోకములను అతిమ్రించును. ఈ పైన ఆ యోగ విశేషము యొక్క యైశ్వర్యములను జెప్పుదును-1. అట యోగులయైశ్వర్యము ఎనిమిది గుణములు గలదిగా చెప్పబడినది. అది యంతయు ఒక క్రమయోగముతో జెప్పుదను వినుడు-2 అణిమ, లఘిమ, మహిమ, ప్రాప్తి, అంతట ప్రాకామ్యము, అంతట ఈశిత్వము-3. అంతట వశిత్వము, అంతట యంత్ర కామావ సాయిత్వము ఇవి యెనిమిది టైశ్వర్య గుణములు. సార్వకామికమైన యాయైశ్వర్యము గూడ అనేక విధములైనది-4. అది సావద్యము, నిరవద్యము, సూక్ష్మము అని ప్రవర్తిల్లును. సావద్యమను నాతత్యము పంచభూతాత్మకము ఇన్టియములు, మనస్సు అహంకారమును నిరవద్యముగా జెప్పబడినది-6. అట సూక్ష్మ ప్రవృత్తము (ఐశ్వర్యము) గూడ పంచభూతాత్మకము, ఇన్షియములు, మనస్సు బుద్ధి, అహంకారముగా జెప్పబడినది-7. అట్లే సర్వనుయము ఆత్మస్థము, ఖ్యాతి అని యీ విధముగా సంయోగము మూడు విధములైన సూక్ష్మములందే ప్రవర్తిల్లును-8. తరువాత అష్టగుణమైన టైశ్వర్యము గూడ ఆ సూక్ష్మములందే ప్రవర్తించును. ప్రభువైన భగవంతుడు చెప్పినట్లు దానియొక్క రూపమును జెప్పుదును.

త్రైలోక్యమున సర్వభూతములలో జీవుని యొక్క (స్థితి) అనియతమని చెప్పబడినది. అంతయు ప్రతిష్ఠితమై వ్యక్తమగునట్టి సూక్ష్మము అణిమ-10, త్రైలోక్యమున సర్వప్రాణులకు పొందనలవి గానిదైనను యోగులకు (యోగ) బలమువలన లభించును ఇది మొదటిది అణిమ-11, యోగమున యోగియొక్క రూపము (ఆకారము) వ్రేలాడునది, తేలియుండునది, సర్వప్రాణులలో శీఘ్రముగ బోవునదియు నగును. ఇది రెండవదైన లఘిమ యొక్క స్థానము అనబడినది-12. త్రైలోక్యమున సర్వభూతము (అంగుల్యముచే చంద్రునిలో కలుగుట) యొక్క ప్రాప్తియున్న యోగము సిద్ధి ప్రాప్తియనియు, ప్రాకామ్యము (సంకల్పమునకు అడ్డులేమి) ఉన్న యోగ సిద్ది ప్రాకామ్యమనియు జెప్పబడినవి. మహిమ మహత్పరిమాణుడుగాగలి) యున్న యోగసిద్ధి మహిమయనియు జెప్పబడినది. ఇది మూడవ యోగసిది-13. త్రైలోక్యమున సర్వభూతములలో ప్రాణులలో త్రైలోక్యము పొందనలవి గానీ దనబడును. ప్రతిరోధముచే నడ్డబడిన వాడై ఒకచోట ప్రకామములైన విషయములను అనుభవింపజాలడు. త్రైలోక్యమున సర్వభూతమలకు సుఖదుఃఖములు ప్రవర్తిల్లుచున్నవి. (ఇట్టి స్థితిలో త్రైలోక్యమును పొందగల యోగ సిద్ధి ప్రాప్తి, అడ్డులేని సంకల్పముతో ప్రకామ విషయానుభవము చేయగల యోగి సిద్ది ప్రాకామ్యమే, త్రైలోక్యమున సుఖదుఃఖములకందరాని మహత్పరిమాణమును బొందగల యోగసిద్ది మహిమయని తెలియనగుచున్నది)-14. యోగి అంతట ప్రతిభాగముచే భూత భౌతికములయుత్పత్తి స్థితి నాశములొనర్చు శక్తిగలిగియుండుట ఈశత్వ సిద్ది. చరాచరములుగల త్రైలోక్యమున భూతములు వశ్యములగును. కాని యవి తమ యిచ్ఛతో పరవశముగావుగదా. యోగి యొక్క వశిత్వసిద్ధితోనే వశమగును-15. చరాచరములు నిండిన త్రైలోక్యమున “యత్రకామావసాయిత్వ'మను యోగ సిద్దితో యోగి యిచ్చాను సారమే ఇంద్రియములు పనిచేయుచుండుటయు పనిచేయకుండుటయు జరుగును-16. ఈ యోగి యిచ్చానుసారమే శబ్దము, స్పర్శ, రసము, గడ్గము, రూపము, మనస్సున్ను, ప్రవర్తించుచుండును. అతని యిచ్చానుసారమే యవి ప్రవర్తింపకగూడ నుండు ఇంద్రియములైన త్వగాదులును, వాని విషయములైన స్పర్శాదులును “యత్ర కామావసాయిత"యను యోగ సిద్ధిగల యోగి యొక్క యిచ్చానుసారమే. ప్రత్యక్షానుకూలమైన పరస్పర సంబంధము గలిగియుండును-17. అట్లే ఆ సిద్దయోగి పుట్టడు, చావడు, భేదింపబడడు, పూజింపబడడు, దహింపబడడు-18, క్షీణింపబడడు. నశింపడు ఎప్పుడును దుఃఖింపడు, అంతటను వికారము జెందడు-19. గన్షరస రూపములు లేనివాడై స్పర్శ శబ్దముల వదలినవాడై వర్ణము యొక్క వర్ణములేనివాడై వరుడు గానివాడై యుండును-20. తరువాత విషయములు అనుభవించును. విషయములలో దగుల్కొనడు. పరమమైన సూక్ష్మమును దెలిసి సూక్ష్మత్వమువలన అపవర్గకుడు అగును-21. అపవర్గము నుండి వ్యాపకుడగును వ్యాపియైనందున పురుషుడనబడును. పురుషుడు సూక్ష్మభావము వలన ఐశ్వర్యమువలన పరముగనే యుండును-22. ఐశ్వర్యమున గణాన్తరము అన్నిటికంటే సూక్ష్మమనబడును. ఎదురుదెబ్బలేని యైశ్వర్యమును బొంది యత్యుత్తమమైన యోగమును, ఆ తరువాత సుసూక్ష్మమై పరమపదమైన మోక్షమును బొందవలె-23.

ఇది వాయుప్రోక్తే మహాపురాణమున యోగేశ్వర్యములను పదమూడవ యధ్యాయము-13.