8 - పృథురాజ్ఞః కథానకమ్

ధరణి ననేకులు భూపాలు రనుభవించిరని విన్నాము. వృథివికి సంబంధించినవారు పార్థివులనబడిరి. వృథీవి యనువే రెవ్వని నంబంధమువ వచ్చినవి. ఆవశీతాక (సంజ్ఞ) వేరు ఏట్లేర్పడెను ! ఈ మికిగి గోవనియు, వేరెట్లువచ్చినదిత్పై మని భీష్ముడడిగువులస్త్యడనియె.

మున్ను కృతయుగము, చివర అంగుడను ప్రజాపతి యుండెను. అతడు మృత్యువు కూతురును మిక్కిలి పాడుమొగముదానిని పెండ్లాడేను. ఆమెకు వేనుడు పుట్టెను. అతడు ఆధర్మవరుడు, కాముకుడు ప్రబలుడగు రాజు. వాడు లోకమందధర్మము నొనరించెను. దేవభార్యలను హరించెను. ఎంత బతిమాలినను ఆశుద్దమనస్కుడుగావున నథయమీడయ్యెను. అంతట ఋషులు వానిని శాపముచే హతమార్చి - ఆమీద రాజ్య మంజకమగుటకు జడిసి బాహ్మ జులు బలిమిమై వాని దేహమును మధించిరి. వాని మేనినుండి అప్పుడు మేచ్ఛజాతులు పుట్టిరి. తల్లియంఠమున కాటుక రంగువాండు పుట్టిరి. తండియంకమున ధర్మమూర్తి ధర్మకారకుడు, వాని కుడిబాహువునుండి ధనుర్బాణములతో గదతో దివ్యతేజోమయుడు రత్న కవచము భుజకీర్తులతో నొక శిశువుదయించెను. అతడే వృథువు.. అతడు విష్ణువే. విపులచే నభిషిక్తుండై దుష్కరమైన తపము సేసి విష్ణువు వరమున నర్వపభువయ్యెను. అతడు స్వాధ్యాయమును (వేదము) వషట్కారములేని దై (యజ్ఞము సేయనిదై) ధర్మశాన్యమైన భూతలముంగని కోపముగొని బాణముచే భూమిం జంవ బూనెను, అంత నవని గోరూపమూని పారిపోబూనెను. పృథువు ధనుర్బాణములతో నామెను వెంబడించెను. అంత నాదేవి యొక్కచో నిలువబడి యేమి చేయుదుననెను. పృథువు ఓ సువతా! చరాచర జగత్తునకెల్ల కోరినది వెంటనే యిమ్మనెను. భూమి ఆలాగే యనెను. నరపతి స్వాయంభువమనువుం దూడగావించి తనచేతిలో ఏది కెను. ఆ ఏడికిన పాలు ప్రజలు తిని బతుకనగు నన్నమయ్యెను. ఆ మీద ఋషులు పాల్పిదికిరి. సోముడు దూడయయ్యెను. బృహస్పతి దోగ్ధ (పితుకువాడు) వేదము పాతము, తపస్సు రసమునయ్యెను. దేవతలు మనుపు ఏదోగ్ధయయ్యెను.

ఇంద్రుడు దూడ పోలు బలము ఊర్జస్వియును, బంగారుపాత్ర. దేవతలకు. పితృదేవతలకు వెండిగిన్నె . యముడు పితుకువాడు యముడు దూడ పాలు స్వధా. తక్షకుడు దూడ. నాగులకు గిన్నె బిలముకన్నము. తక్షకుడు దూడ పాలు విషము. దృతరాష్ట్రుడను నాగుడు విదుకువాడు. అసురులును నీగోవును యినుపగిన్నెలో పిదికిరి. పాలు శతృవీడనము. పాత్ర మాయ. ప్రహ్లాదకుమారుడు విరోచనుడు దూడ. త్రిమూర్తాడు.. దోగ్ధ, అతడు మాయకు ప్రవర్తకుడు. అంతర్ధానమైయుండగోరి యకులు భూమిం బిదికిరి. విశ్వావసువప్పుడు దూడ. పాత్ర మణిమయము. వేత రక్షోగణము లప్పుడు నోరుగలవారు రక్తముం బిదికిరి ఎదుకువాడు రౌప్యనుడు, దూడ సుమాలి. గంధర్వులు అప్సరసలతో చిత్రరథుని దూడ నేసి తామరపూవురేకులో గంధములను బాలుగా పిడికిరి.

దోగ్ధ వసురుచి. అతడధర్వవేద వండితుడు. పర్వతములు వివిధ రత్నాలను బిదికినవి. మేరుపర్వతము దోగ్ధయై డివ్యౌషధులను (మూలికలను) ఏది కెను. అక్కడ హిమవంతుడు దూడయయ్యెను. అట్ర శీలామయపాత్ర పాలచెంబు. చెట్లు నాట్లు పెట్టినప్పుడు కారు పాలు అక్కడపాలు. మోదుగాడు దొన్నె పుష్పవన సంభరితమైన సాలము వృక్షము దోగ్ధ. అందు నర్వవృక్ష వనపతి ప్లక్షము (జువ్వి) దూడయయ్యెను. ఇంకనెందరో యధేచ్ఛగా వసుధను బిదికిరి.

వృథురాజ్యపాలనమందు ప్రజలకు ఆయువు ధనము సౌఖ్యము సమృద్ధము. దారిద్ర్యమన్న మాటేలేదు. ధనాశ కలవాడు పాపి లేనేలేడు. విప్లవములు అఘాతములును లేవు. లోకములు నిత్యానందభరితములు. దుఃఖతోకములు. లేనేలేవు. ఆ బలశాలి వింటికొనచే మహాపర్వతములను లేపి లోకహితముగోరి ఎగుడుదిగుడుగానున్న నేలను చదును. నేనెను. వంట కనువు వరచెను. పురములు గ్రామములకు దుర్గములులేవు. సుగమములు సులభప్రయాణములు గావింవబడెను, ఆయుధముపట్టువారే లేరు. ఆర్టీవారిచే మరణము దుఃఖము లేనేలేదు. అర్థశాస్త్రమం దాదరములేదు ధనార్జన వినియోగములే రాజ్యాంగ విషయములుగాపు. ప్రజలకు ధర్మము (పురుషార్ధము) ఒక్కటే. వధానలక్ష్యము. పాతలు పాలు నేమేమో నీకు దెల్పితిని. ఏయే దేవతల కేడి యిష్టమో అది వారికి దెలిసి యీయవలెను. ఆయా యజ్ఞములందాయా పదార్దములు నీకు నివేదించితిని. వృథుచక్రవర్తికి కూతురై నందునను. అతని నాదేవి అనువర్తించి యుండుటచేతనూ పండితులు భూమికి పృధివియను ఖ్యాతినిచ్చిరి.

ఆదిత్య వంశము

సూర్యచంద్రవంశముల యథాకమముగ దెల్పుమని భీష్ముండడుగ పులస్త్యుడిట్లనియె

కశ్యపుని కదితియందు మును సూర్యుడు జనించెను, ఆయనకు. నరిజ్ఞ రాజి వధయను ముగ్గురు భార్యలు. రేవతుని కూతురు రాజైరై వత్తుడను కోరుకుంగనెను. వళ వతుని సంజ్ఞ త్వష్టయను మనువుం గనెను. యముడు యమునయు నను కవలపిల్లలుం గల్గిరి నంజై రవితేజోమయరూపము నోరలేక తన మేనమండి యొక ని జనింప జీసెను. ఆ కన్న కన్య సరిగా తనపోలికదే. ఆమె పేరు ఛాయ.

ఆ ఛాయ నమ్మేమిచేయమందువని సంజ్ఞనడుగ నీవు నా భర్తను బొందుము. నాబిడ్డలను గూడ మాతృ వాత్సల్యముతో సంరక్షింపుమనియెను, సరేయని యామె కామ ప్రవృత్తి కే సూర్యుని చెంతకేగెను. ఈమె సంజ్ఞ యనుకొని యాదరించి యామెంటోంది సావర్ణియను మనువు స్వరూపుని గనియె. సావర్ణి వైవస్వత మనువు యొక్క వడ్లము గలవాడగుటచే నతవికి సావర్ణియను వేరు సార్థకమయ్యెను. ఆమీద, తపతినీ ఛాయయే యనుకొని యామె యందు తపతిని త్వాష్టిని గనెను. ఛాయ తనకొడుకు మనువునం దేక్కువ వాత్సల్యము నెరవును. తొలుత సంజ్ఞయందు పుట్టిన యముడు మనువది సహింపలేడయ్యేను, దాన కోపవశుడై కుడిపాదమెత్తి సవతితల్లిందన్నుదునని బెదరించెను.

ఆంతట ఛాయా “నీ పాదమును పురుగులోడుగాక చీమురక్తముగారుగాక” యని శపించెను. శాపమునకు జడిసి యముడీ విషయమును దండ్రి కెరిగింది అకారణముగ నేను మా అమ్మచే కోవముచే శపింపబడితిని కుతనముచే తితిని. మనువు వద్దన్ననూ నామె నాకు శాపమిచ్చిన్నది.

తల్లితో సమానమైన ప్రేమలేనిదిగి బహుళ ఆమె మా అమ్మ కొదన న్యూడేవుండును. యముఖంగతి బుద్ధిమంతుడా ! యేమిచేయను. సుఖము దుఃఖము శ్రేరిక గల్గదు! ఆదిగాక కర్మవంశ పరమేశ్వరునికైన వారింపరాదు, ఇతర జంతువుల విషయమున జెప్పెడిడేమి? నీ షాదక్రిమిని వడి తివగలదు. ఇట్టి ఖజమైనను (కుండినడినను) నందముగా నుండునుటే యవి యనునయింపబడి యముడు. విరక్షిగొని పుష్కరటర్ల మందు పండ్లు తురగు గాలియుంధిని తీవ్రతపస్సు చేసెను. బ్రహ్మను వడివేలేం డ్రారాధించెను. ఆ తవ ప్రభావమునకు దేవేశడు బ్రహ్మ సంతుష్టు డయ్యెను. యముడాయనను లోకపాలత్వమును అక్షయలోక నివాసమును ధర్మాధర్మాత్మమైన జగత్తు యొక్క వరీ ఇధికారమును గోరుకొనెను. ఇట్లాతడు పద్మభవుని వలన నా మూడు కోరికలనుబడసెను. ఆటుపైని సూర్యుడు నంజ్ఞ చేసినచేతల దెలిసికొని ఆమెతండ్రి త్వష్టదరి కేగి రోషముతో నీ చేసినవని తెలి నేను. త్వష్ట యతని ననునయించుచు నిట్లనెను. నీ తేజనీ వ్రత నోర్వలేక ఓ తమోహర ! నంజై-బడలరూపమున- ఆడుగుఱ్ఱము రూపుగొని నాకడకిక్కడకు వచ్చినది. నేను వద్దన్న ను నీవలన జడిసి మనసుతేలిసికొనలేక నా యింటికివచ్చినది కావున ఇది తిరిగి నా యిల్లు నీ యిల్లుంగూడ సొచ్చుటకు తగదనెను. తండ్రి యిట్లన్నంత నాసాధ్వి గుఱ్ఱము రూపుకొని యొక యెడారికి వెళ్ళి పోయెను నేడునక్కడనున్నది. నేను పాత్రుడనేని నాయెడ నీవనుగ్రహము సూపుము. నిన్నొక యంత్రమెక్కించి తరజీబట్టి నీ తీవ్రతను తగ్గింతును. నీ రూపు లోకానందకర మొనరింతువనెను. అతడు వల్లెయన భ్రమమందు (తిరుగడుసారెయందు) రవిక్కించి యాయన తేజస్సునెల్ల వేర్పరచెను. దానితో విష్ణు చక్రముంగలించెను. రుద్రుని త్రిశూలమును.యింద్రుని వజ్రాయుధముం గూడ దాననే సంహారకమైన సహన కిరణాత్మకరూపమును పాదములు లేకుండ నొనరించెను. రవి పాదములతోడ రూపమీకింప జాలనిదయ్యెను. నేటికిని నూర్యభగవాను నర్చించునెడ నాయన మూర్తికి పాదములుంచండు. ఒకవేళ పాదములున్న మూర్తి నర్చించుచో అతడు దుర్గతిపాలగును కేవల దుఃఖమైన కుష్ఠువ్యాధిపాలగుమ.

ఓ బుద్దిమంతులారా! ధర్మకామములు కోరువాడు చిత్తర్వులందు దేవాలయములందును దేవదేవుడగు సూర్యునికి బాదములు చిత్రింపరాదు.

అవ్వల సూర్యభగవానుడు భూలోకమునకు వచ్చి కామారుడై ముఖమునందే రమింపగోరెను. అందులకు తన డివ్యతేజమున స్వరూపము ధరించెను. సంజ్ఞా భయభ్రాంతయై మనసున క్షోభించేను. ఆతడు తన భర్త గా డెవడో యన్యుడని నా రవి తేజస్సును (వీర్యమును) ముక్కుపుటములం జీదివే సెను. ఆ తేజస్సునుండి అశ్వినులు పుట్టారని విన్నాము. నాసిక (ముక్కు కొననుండి పుట్టిన నాసత్యులు) శ్రుతిత్వముచే దసులు నను వేరా యిద్దరువడసిరి. నంజ్ఞ తనను బడబారవముననున్న దానిని అశ్వరూపమున డొందిన యాతగా నూర్యభగవానుడు తన భర్తయేనని తెలిసి వరమానందభరితురాలయ్యెను. భానుడు నెంతో సంతోషపడి పత్నితో విమానమున స్వర్గమున కేగెను. సావర్ణ్యమను విప్రుడును మేరువునందు తపస్సు చేయుచున్నాడు. సూర్యునికి ఛాయయందు జనించిన శని తపోబలమున గ్రహము తోడివాడయ్యెను. యమున తవతియును నదులైరి. ఘోరరూపయైన విష్ణా కాలరూపముననుండెను. 

వైవస్వతమనువునకు పదిమంది కొడుకులు పుట్టిరి. అందు మొదటవా డిలుడు. ఇక్ష్యాకువు కుశనాభుడు అరిష్టుడు ధృష్టుడు

నరిష్యంతుడు కరూషుడు శర్యాతి వృష ద్రుంగిలిగుడుననవాడ- వడిమాడిస్టు ప్లీడుక్కికుడగుందనిలని ధార్మికుని సార్వభౌమునిగా పట్టాభిషేకించి మనువు తిరిగి పుష్కర క్షేత్రమందలి తపోవనమున కేగెను. తపస్సిద్ధి నిచ్పుటకు బ్రహ్మవచ్చి భద్రమగుత, వరము కోరుకొమ్మనమనువు పద్మలోచనుని పద్మ యున్న యెల్ల నమర్థులు వల్మి నిష్ణుటుసాకు తీర్వధినమగుదురుగా ఎంపికొకట ‘అభిలష’యన నవ్వడే యాలోగయని యడినే పోతర్థానమందో. ! యెవ్వలశువజిట్ల భ య్కోడ్యతనివచ్చి యదరుండెనుత్మం-దర్పడ తొకప్పుడు నునుపు కొరుకుడు ప్రత్యావతికత వెక్కి దొర ఆరఅననడ సిద్ధిధ నీ భుమినెల్ల తిరిగి ద్వీపము తిథిర్వతమూల గ్లూజివి చదునుచేయుచు, సమతలముచేయుచురళమజ్జిగుకొనిపోవ శంభుదేవునువవనమున్ష కేగెను . పరమేశ్వర మహోద్యానమద్ది కల్పలతా ద్రుష్ణకీర్ణము శరవణమని పిలువబడుచుండెను. సోమార్థ శేఖరుండు (నగము జాబిల్లిందల దాల్చినవాడు మున్ను మా దేవీతో నా శరవణమందు సమయము వేయQడునుతిడి) , దించింది. జకి వండ జైదితశాంప్లోడ్ (ఆడండి - మండళ్లాడింది -ది డి పిగెత్తత తం-తుతంజ్ఞయత్కించిథాగమిష్యతి వనమ్స్4త్వ మేథంతి తతః దక్షల్లనవుండలే ఉంటాడ్యాపీ (అజ్ఞాతవదుమెజ రాజి (అబూంకరపతిగతంలో శ్రీశ్వం జమ్మతహ తడవాళ్లవత్తత్ర ణ ఉండి - వశిషత్వీకృతం శర్వలోకాయే అస్మతం అతడ్లలే-త్రిసౌతవస్నాపవీకాకిన్నతరువవడం ఉంది. ఒడ్గం :ఉనలోకిష్టమన్మ వత్రయాతశతో పూర్ణేందు వదినా తక పఠనన్యాసకడ ఉ ది డేతకు తెలియ .. పిన అయ్యని కచిన మూడో, తను లేను వదనామృదగద్దర్ ఫాషిణి శిండి వడ

ఉదిత్ ఉరి శాండి వడ్డి ఇడ్లికేఒక తండ్రి వడి జనములు చుట్టలుత గలధావికి మన ఉద్యానవనమునకు పురుడనే చేరగలదేదే? కొండైమ్లు వచ్సేనా యత డాడుది యగునని యా శివుడు చేసిన నేమయము. ఇలు దాసమయమెఱుంగక శరవణమునకేగెను.

ఎతైన పిరుదులు జషనము. అమర రేకులట్టి కాటుక కన్నులు నిండు . కెనడు నెమోము సన్నని నడుము, గలిగి బలసిన ఎగుడుజములు, ఉంగరాభరిగిన నల్లని తలకటు ఉల్కరోన్డచక్కన్స్టాన్లు మృదువుగ నెడనెడ తడబ్లడుచు ముద్దుగులుకుబల్లుకులుంగ మడ్డీయమై జీవుడే యరతకురించు స్వానముతో గౌతశతియై తెలవు వసుపు కలిసిన రంగు డౌతవస్త్రము గం బృష్ణులెలుపుగవ హంనగమనయొ యవ్వనమున నా తండ్రి యెవడు తమ్ముడెవడు నంరక్షకుడెవడిక్కడ ఏ మగనిక నేనీండితిని అవనీతల మందెంత వయసుగల దాననని నూరడగ బుధునిచే నట తిలకింపబడెను. అవ్వరవర్తిని ఇల రూపముచే కరిబసదయ్యేను. బుధుడు. కామషీడితుడై యమెంటొందుటకు యత్నమొనరించేముడి

చక్కని రూపుగొని తలటోడియే కమండలువు పుస్తకము వెదురుదండము చేత (వేలితొ చచవితము తవుగోలయుం బూని జుట్టుముడితో బ్రాహ్మణరూపుడై వేదమువల్లెవేయుచు చెవి కుండలముతో భివారులగు వటువులతో (ప్రహ్మచారులతో) గూడ్సమిధలు వువ్వలు దక్బిలు తర్దశకములునుం టూని - బుధు- జవనమున వెదులాడుచు నాలను ఇలా ఇతాయని - బీలచెను:డా చెట్లగుదురనందాగి "స్థూరీరమా దాచి మనస్సును" (అంతరంగమును) బభంగమొనరించి తరబడుచు హఠాత్తుగ దిష్పచున్నాడన్నట్లయిఅగ్నిహోత్ర కులాష సేవ మాని ఖాయిల ఏటువోయితివే. ఇది నీ విహారసమయమిదే డాట్రిపోవుచున్నది. ఇలా ఇల్లారా నీ ఫిరద్రుత పెద్దవి ఎంత బాగున్నవి? ఎందులకు కంగారువడుచుంటివి కి, ఇడిగో యిది సాయం సమయము." ఓ భామినీ యిట విహరింపుము. గంధము పూనికొని పువ్వులు ముడిచికొని నా గృహమలంకరింపుము. ఇక డి సాఅవీ ద్విన లాహలి.

నో విని ఆమె ఓ తపోధనా ! అంతా మలిచిపోయాను. నన నా ఎనిమిదిని ‘నిన్నుకలము’ సర్వము మరపయ్యె. ఓ పుణ్యాత్ముడ! నాకు జెప్పుమన; బుధుడామెతో వ

నేనొక కాముకుడను ఇం ఇక నేర్పినాడను. నన్ను బుధుడందురు. మహాతేజం కులమందు బుద్ధి యాతని మాటంబట్టి యా. బుధుని మందిరమును బ్రవేశించేను. అది మయు నిర్మాణము. ఆ యింట నిలిచి యా యిల తాను ధన్యురాలనైతి ననుకొనెను.

యద్వాల సవమున ఎమతల్లి శ్రీను, ఆమెకు నరలోగములకు నెలఖారవన మింద్రభవనమే యయ్యెను.

అవ్వల నీకేనితమ్ము లిర్ష్వాకుపు మొదలగు వారాతనిని వెదకుచు శరవణ సమీపమున కేగిరి. “ అవ్వల వారేట్ట యెదుటనున్న ఆడుగుఱ్ఱముం చిరి అతి-రత్నాలకాంతులతో మెలసిపోవుచుండెను. తను నేరి గుర్తుపెట్టి అపుండర నబ్బెరవండిరి. అదిగో యిది ఆ మహానుభావుడి గుజ్జము చద్రప్రథమనునది. ఈ ప్రమి-కారముచే నిడియో ఉత్తమమైన దేవరూపమండినది? అని మైత్రావరుణుని (వనములను) తమ-శపురోహితునడిగిరి. ఇదేమిధాల వింత యిది యోగవిద్వరుడు చెప్పుతమవసిష్ఠుడు ద్యారనేత్రమున జూచి యంతయుం దెలిపెను. కంభువియ ప్రార్వతి శరవణ విషయములో మున్ను ఇదివరేనిపుడమడు ప్రవేశించిన్దా ఆడుదియగునని నౌక కట్టడి నైసినడ్డి.

కుబేరనముడీ ఇలుడు పురుషత్వమందునట్లు యత్నము చేయవలెను. పడమశవుని ఆరాధించి యందుకు పూనుకొనుడన వారు మహేశ్వరుని సన్నిధికేగి వివిధ స్తోముల పార్వతి పరమేశ్వరులను స్తుతిందిరార్ధను దెలు నిక నిపుడు సమయమేమి. ఇష్వాకు వశ్వమేధము సేయగల్గు ఫలమడి ధూళ్లు సమర్పించిన నతడు పులస్తుడగును నంశయములేదు. అట్లేయని వైవస్వత మనుకుమారులు వారళ్వమేధము చేసిరి. ఇలా జీవి..కింవురుషుడయ్యెను. ఒక్కనేల పురుషుడు ఒక్కనెల యునయ్యెను.

ఇలుని పేర నిప్పుడావకవితీనవతమయినది.తించరుద్రధారణ వరికూటడరు ణుడు. ఈ వళను డయ్యెను. ఇట్లే వురూరవుడు విజరుకుతబ్ధ వంశవర్ధనుడత్యైను. డిప్లై: ఇక్ష్వాకుమష్ణు ర్యవ్యత ని పిలువబడే  అతని కవరాజితులు ముగ్గురు కొడుకులు గళికి.. వారు ఉత్సలుడు, గయుడు, హరితాశ్వుడు ననువారు. ఉత్కలుని రాజధాని ఉత్కల గతుశనగరము గయ హరితాశ్వని దిశ దణము. - "అతడు పరవనీ తనకుమాడ ప్రతిష్టాతనగరమథఓడిరటి కొట్టి దివ్యసంవత్సరము ఫలాహాము మాత్రము నేను ఈవృతవర్షముననుభవితకబెట్టిన కేసు దేవుడు త్రిత్యైతకు మధ్యదేశమునొంది. "రెవ్యఢతువి క్రోడ్డకు తకుడు, మహాబలశాలి-పనాజాధునికింజర్రీవుడు తమ దృష్ణునికి దృష్టకేతువు స్వధర్ముడు రణధృష్టుడు నను ముగ్గురు జన్మించిరి. శర్యాతి కొడుకు ఆనర్హుడు - కూతురు సుకన్య ప్లాక ఆ రిరిజ్ & ఐడి ఉండేదిడ్ తం. ప్రత్యర్థి ప్రతిజ ఆడిఆ.. తవరప్యాతమశ్చతోడోడవున వడ్రాపవాక్డ్-ఆనర్తో వామ ద్కేభుక్నథర్తీచ కుశలిం జింగింజ ఒడిదవ అవమానస్య'వతోలభూబద్దెవతు! 1.దికకుర్మీడాతర వామ జ్యేష్ఠపుత్రకతనఃడ ఆ దిని గెదికి "రిపించడం శివ తన సో కన్యాదర్యా-ఊర్య "జీ'శరతావనితతరంషాడైన కడజాతిహతుడి పుషితా: థుణం..వండర్ ఇంక్రీటంలజీ వృషధోశవరా చంద్రోగే శారో దమాయత తత్త్వకు పుత్రో శాట్నీ త్యజికునిమిదవడూశ5 ఉదటిది-డి శ్రేషాః పుత్రతస్యా న స్వచ్ఛ తత్పుతాడేమ రత్తకత }కు శతకపోకనత్తుమాళవ తే:ked. తణ్పిడింక కృతావ్యే రక్షనుతేక్కిచ యే క్రతవ్స్ రో డశజ్ఞానకీపీడి" ద్వీxxరడీలక జ్యే కుత్థ్సరామ తత్సుడిస్తున్య సంయోగ్రత్త తమపురి మృతురావు విసన వ్యథో స్టత్త బిజీ ఆనక చవుతో (డతవనాశ్వతతోజకవర్ ! చాగబడి ఉండి కడ త క . . . Aడిటిండ ప్రణ ఉదవవ్వత పుత్రిఇడూ ఒకప్లోమ మీరశివాష్ తపక్షి దిండ్లు ,డిపాడండి జిర్మితా యేన కావర్తాండుడేడే శరాడిక:అంకే వస్తాడ్జహద్వజుభూతులవలెడుస్తతికి వక్ టీవీడదడ ఆ

ఆనర్తని కొడుత్త దీనస్థత్తుగడ ప్రసూళిదళనిషేదన జివక్షమష్ణు ప్లేశముడ్డలదండింగ్డానికి ఉద్ధాని కుశ స్థలి. రోచమానుని కుమారులు నూర్వురిలో రైవతుడు పెద్ద. కకుద్మి యని యతనికింకొక పేరు. అతని కూతురు వతి, బలరాముని భార్యగికికూడున కోటకులు తెములు (శివుడు ప్రసిద్ధుల్యుండెడ్ అతివృషధ్రుడనువాడు వద్మవక్క డి 8 గోధన చేసి గురుశావము శలున కద్రుడతెగనుక ఇవ్వాకువ, కొక్కు షాకు ఇమిడడకడున్లడిల్లరరవీరు ముగ్గరు నుత్తముల వాళుమార శైబడినుండి ఉత్తేయువతకతరముమజ్లర్కతోంచి ఈశారి ఫైరతానికి కుకుత్సుడుదయించెను. అతనికొడుకు సుయోధనుడు. అతనికొడుకు వృథువు. ఆతనికి వికడు. అతనికి ఆర్దడు -ఇతనికి యువనేశ్వడి గిల్డ్రి.ఇంతకిస్తీయన్వుశతిడకటేశీయన నిత్యజతండతటిడి ఇరుపక్షాదుని కుమారుడు. ఆడనునది యష్ట అతనికొక కవళళడు. కుండ.

గండింటి దిండితడ్రితం కరీంధకశ్వీ మమ ట్టోడు కొత్వాతీపురం కుడికక్కడీ పుసతాజృడాడ్విమ్మడిరేవచు•జk

పిఠశ్చ విఖ్యాత ఫోధుమ ప్రతాపవాన్" (దృత్వాన ప్రమోదస్తూర్యశ్వనోన్య బోత్మిజ ది ఇక .డి జగదీడిడిచితిలో ఉండకండి ఈ 6 టిఆర్ వదల డ గి కిందికి 1్యక్ష్యం వస్తుంభుడుహఠాత్మతో కక్షల్ఫ్ కుదరట్లేషజ్ఞసుత్రాలు విడతల ఒరిస్తున్న శిర్వీర్వం నూతత తజకవత్డి ఆస్తూరితితులకుక్కతోకూద్ధరతుకుపా ఉంభ (చశకుచు కుస్థుఖ్యాకళ్ళమిత్రక్రుతిషయానో?: ప్రదకత్వశ్య పురోభూతి తునవజాశ్రమక్మదావనం ఈ సభూతినన్య వుతో భూత్రధనశ్వచ్చ ఉభవత్ గీతధన్వనసుతో తొయ్యారం ఇతన ॥

గోష్టాతన్య వృతో జాతో వృకార్ట్యాక్టాక ఆయుత పగ్గర్జనస్య పు భూక్షారఫ్లదారి, చేఖర్యే నగరస్యాపి ప్రభానుమతీ తథా తాప్టరాదితహూర్వష్ణోగి పుత్రకామ్యహ్లా ఇడ కువలత్ముడు సుదను-నరంజీవి శిధమాడను రెండు కీలకతీతకు తృడాక్పడు మృణి, కపిలాక్వడు ననుపాతు మగ్గర కదిల్వాడు-వబోతలకాలీన పెడృపావలని కుందురుడు 'త్వ డు. ఆతని , కొడుకు నికుంభుడు, ఆపానికి స్థపతులకుడుగత్తెను. అతనికి అకృతాశ్యుడు కళ్కడున్గుండ్రం ఒడత్వానికి యువనాశ్వుడు, వానికి మాంధాతుతానికి పురుకుతుండగళి పురుళ్లుత్సుడు ధర్ణయుడ్యుక్తధాష్ట్ర ఇతనికి సభూతి వానికి త్రిధన్వుడు వానికి త్రయ్యారుణి. ఆతనికి సత్యవతుడు, వానికి సత్యరథుడు, వానికి హ్చాంద్రుడు అతనికి రోహితుడు, అతనికి వృకుడు, ఆతనికి బాహువు గల్లిరి. అతని కొడుకు నగర పరమభ్మ కంతతనికి ప్రభ, భానుమతి యనువారిద్దత్తంభార్యల్యుడిజార మున్నంవ్వుతూమత.ఔరాగిణ్యతణ్ణి ఆరాధించిరి.

అసమంజస తనయో హ్యంశుమాన్నావ్ర విశ్రుతత్రో దిలీపస్తు దిలీప్రాతు భగిన

దర్వకష్టసభ్ర ప్రాయోథీడిధేష్టవంతర !ముత్తువణవ ఏకాపతిశ్రవసాజీ సుత మేకులతభావజాలో ఏదతి 148 -చగృహాద్వరకర్త్రప్రహ్లాడృష్ణార్వహాథ్సితా ఏకంచనువుతికత అవగృహ్లాదనవని జనవరత్వండి:4 (324 . కిక్కి షష్టి నన్జీషువే దీపవళా తనత వృతవికీద ఇష్టవగాధోరంద పడి కి షాక్దాసోడాస్త్రంన్యళ్లురషోభూస్థఉలవ వలిగథచక్క తస్యావు నిండుపు–గుడుకుతో తన్య కల్మషపాదస్తు నర్వ కర్మా తతః స్మృతః, త స్యానరణ్యపుత్రశ్న కు నగదత్ నివపుత్రావుభౌ జాతా వపనిషత్రథమూడవండ్ ఆక్రమితో శవమర్థాండరినాక్షతంతే శవ !

ఔర్పడుతాడు కోర్డిన వరమిచ్చెను, ఒకతె అరువదివేలమండ్రి కొడుకులను ఇంకొక జనింర్టెను. fప్రథ వంశకర్త నొక్కపుతుని గోరెను.అనమంజు నొక్కని గ్రహంబ్లిం అవ్వలయదువంశజ (యాదఖియై ప్రథ యిరుడివేలమందిని కొడుకులంగనియే. వారు భూమిని ద్రవ్వి విష్ణువుచే దహింపబడిరి. వారు బూడిదమైన యా హాజేశము. భీష్మద్వీపము అని నేడు విలువబడుతున్నది. ఇనమంజుల్లి కొడుకుకుమంతుడు ఆతని వాడు డిలీపుడు, ఒత్రాన్ని కొడుత్తు భగీరథుడు. అతడు తపస్సు చేసి గంగ నవతరింప జేస్తినాడు, భాగీరధి యను పేరందులకే గల్గినది. భగీరథునివాడు నారాగుడు, పాని కుమారు డంబరీషుడు. అతడు సింధుద్వీపము నేర్పరచెను. అతనికి ఆయుయువు అతనికి ఋతువర్ణడి ఆతనికి కర్మాషపాడు. అతనికి నేర్వకర్మడు అతని నర్కుడు అతనికి నిముడును కుమారులు, గోళి, స్థనిమువి కోడుకలు అనేవితుడు-ముపు- అనమితర శతసోమున శరణ్యమున కేగెను. రఘుధునకబద్రినీపుతడు ? పఅతనికి అజత్రు, తతికి:దీర్ఘ బాహువు. అతనికి బూపాలుడు;  తనికి దశరథుడు. ఆయనకు నలుద్ద,పుత్రులు నారాయణ స్వరూపులుదయించిరి. రాముడద్దుపెద్దవాడు. రావణాంతకళన ద్వద్రఘాణాం-వంశవర్తన వాల్మీకిర్యస్య చరితకే ధకసత మత ఉండం తస్వతంత్ర నావ

రాజాతకుడు.. - రఘువంశవర్ధనుడు, భార్గవోతుమ:! ఆయద్దతథితయే ఖాటు వాసినారు. అతని కుమారుడు, కుడు: ద అత, డిశ్వాకుకులవర్ధమడు " కుకవి తిధి.యుదయించెను. అతని కొడుకు. నిషథుడు. నిష్ణథునికి నలు దుర్భని నలునికి నత్తస్సు కలిగెమనస్థునికి పుండరీకుడు, ఆతనికి తేమధన్వుడు, అత్తనికి వీరుడు దేవానీకుడు ఆతనికీ అవగాల్ని అపానగుడు అతనికి నహసాళ్వడు అతనికి చంద్ఘావలోకుడ0C41 అతనికి చందాడుడుంగల్లిరి. అతని కొడుకు శంయును. ఆతడు భారతయుద్దమందు గల్పబడెను. ఈ వంశమునందు విశేష ఖ్యాతినండినవారు నలులిద్దడు. 'వీర నేన సుతుడొకడన్న విషయని కొడుకోక్కడికి వీరు సూర్యవంశమందుద యించిన ఈత, స్థిరతి గ్రాములు..(వర్వస్వదreమైవ " విశ్వఉద్యోగమును ఉర్ధమునుహారా ....సువనటి కన్నా ముగదా! ఇక్ష్వాకువంక తవ్వకవులను ముఖ్యముగా గీతిల్లితిని ఈ ! తం శికత, వరి, మండిపడ్య కి వినతి

ఇడి ఆదిత్య (సూర్య) వంశ కథనమను నెనిమిదవ అధ్యాయము.