అధ్యాయము - 114

అంత ఆ భూదేవి పలుకు విని నారాయణ దేవుడిట్లు పలికెను. దేవీ! స్వర్గ సుఖమును కలిగించు కర్మ మార్గమును నీకు చెప్పెదను.

వసుంధరా! భక్తితో స్థిర బుద్ధితో నుండు మానవుల స్థితిని గూర్చి నీవడిగిన దానికి సమాధానము వినుము.

అల్ప బుద్ధి గల నరు లిచ్చెడు వేల కొలది దానముల చేతను, నూర్ల కొలది యజ్ఞముల చేతగాని, ధనము చేత గాని నేను తుష్టి నందను.

చిత్తమును ఏకాగ్రము చేసి నన్ను భజించు వాని విషయమున, పెక్కు దోషము లున్నను, నేను తుష్టి నందుదును.

సుందరీ! పవిత్ర మగు మందహాసము కలదానా! స్వర్గమునకు కారణమైన కర్మమును గూర్చి నన్న డిగితివి. చెప్పు చున్నాను. వినుము.

మాధవీ! పురుషులు పెక్కు భావనలు కలవారైనను, నడికి రేయి యందు, చీకటిలో, మధ్యాహ్నము నందు, అపరాహ్ణము నందు నిత్యము నాకు నమస్కారము చేయుచు, నా భక్తి యందు చక్కగా కుదురు కొన్న చిత్తము కలవారై శ్రద్ధతో ద్వాదశి యందు ఉపవాసము చేయుదురేని అట్టి వారికి నేనెన్నడును దూరము కాను.

చక్కని బుద్ధి పొంది గుణము లెరిగి భక్తి యందు ఏక చిత్తము కలిగి నన్నే అర్చించు నరుడు, సుందరీ! స్వర్గమున నివసించును.

వరాననా! నా వంటి వారు చిన్న విషయముతో లభ్యము కాదు. నేను మిక్కిలి సులభుడను కాను. పరమ భక్తితో స్థిరులైన వారు ఏమి కర్మములు చేసి నన్ను పొందుదురో వానిని చెప్పెదను.

నా యందు చెదరని భక్తి కలవారై ద్వాదశి నాడు ఉపవాసము చేయు నరులు నన్నే చూతురు.

ఉపవాసము చేసి జలము దోసిలితో గ్రహించి నారాయణా! నీకు నమస్కారమని పలికి సూర్యుని చూడ వలయును.

దోసిలి లోని నీటి నుండి ఎన్ని బిందువులు పడునో అన్ని వేల సంవత్సరములు ఆతడు స్వర్గ లోకమున ప్రసిద్ధి కెక్కును.

మరియు ద్వాదశి నాడు ధర్మమును గూర్చి ప్రసంగించు వారై, విధి పూర్వకముగా ప్రయత్నముతో తెల్లని పూలతో, నిండిన ధూపములతో నన్ను పూజించుచు, హృదయమున భావించుచు నుండు నరులు పొందు గతి యెట్టిదో చెప్పెదను. వినుము.

నా శిరస్సున పుష్పము లుంచి ఈ మంత్రమును హృదయమున నుంచుకొని తెల్లని వస్త్రములను ధరించి చేతిలో పుష్ప ముంచుకొని భగవంతుడగు హరి నాకు ప్రియుడు అను అర్థము గల మంత్రమును చదువుచు నర్పింప వలయును.

విష్ణువునకు నమస్కారము. “ఓం నమో భగవతే విష్ణవే”. వ్యక్తము, అవ్యక్తము అగు మంచి గంధమును స్వామీ నీవు గ్రహించు, గ్రహించు అను మంత్రముతో గంధము నీవలయును.

భగవంతుడగు అచ్యుతుడు నా ప్రార్థన విని విచ్చేసెను. ఈ పూజకు ఆధార మాయెను. ఇందు ప్రవేశము పొంది నా ధూపమును ఆతడు గ్రహించు గాక! అను పవిత్ర వాక్యముతో ధూపము నొసగ వలయును.

నేను విన్న వించుకొన్న శాస్త్ర వాక్యములను విని నాచేత ఈ పూజ చేయించు కొనెను. ఆతడు నాలోకమున కరిగి నాలుగు భుజములు కలవాడగును.

దేవీ! నాకు ప్రియమైన మంత్ర పూజా విధానమును, సుఖము కలిగించు దానిని, శ్రేష్ఠమగు దానిని నీ ప్రియము కొరకు చెప్పితిని.

చామలు, షష్టికము, గోధుమలు, పెసలు, శాలి ధాన్యము, యవలు, నివ్వరి ధాన్యము, కొఱ్ఱలు అను ఈ ధాన్యములను నా పూజ యందు శ్రద్ధ కలవారు భుజింప వలయును. నాకు ప్రియుడై ఎల్ల వేళల నన్ను పూజించు వాడు శంఖమును, చక్రమును, నాగలిని, రోకలిని, గదను నిత్యము చూచు చుండును. (షష్టికమ్‌ = అరువది దినములలో పండెడు ధాన్యము. నాగలి, రోకలి = బలరాముని ఆయుధములు)

నా భక్తి యందు మిక్కిలి ఆసక్తి కలవారై ఆయా పూజలు చేయు వారిలో బ్రాహ్మణుని కర్తవ్యమును చెప్పెదను. వినుము.

అతడు ఆరు కర్మముల యందు శ్రద్ధ కలవాడు, అహంకార మును వదలిన వాడు, లాభ నష్ట ములను పట్టించు కొనని వాడు, బిచ్చ మెత్తిన అన్నము తినువాడు, ఇంద్రియ నిగ్రహము కలవాడు, నా పూజ యందే శ్రద్ధ కలవాడు, లోభ గుణము లేనివాడు, ఋతు కాలమున మాత్రమే భార్యను పొందు వాడు, శాంతాత్ముడు, దుర భిమానము లేనివాడు, శాస్త్రముల ననుసరించు వాడు, పక్ష పాతము లేనివాడు, వృద్ధులయు, బాలురయు బుద్ధులు లేనివా డు కావలయును. (షట్కర్మములు = 1. యజ్ఞము చేయుట 2. చేయించుట 3. వేదములు చదువుట 4. చదివించుట 5. దాన మిచ్చుట 6. పుచ్చుకొనుట)

ఇది బ్రాహ్మణుని విధి. ఆతడు పరిపాకము చెందిన భావమున శ్రద్ధ కలవాడై ఇష్టా పూర్తములతో ఆయా కర్మములను చేయ వలయును. అతడు నన్నే దర్శించును. (ఇష్టము = యజ్ఞము, పూర్తము = నూతిని త్రవ్వించుట, గుడి కట్టించుట, వనము ఏర్పరచుట, అన్న దానము చేయుట).

నా కర్మము నందు శ్రద్ధ కలవాడు వర్ణములలో నడుమ నున్న వాడు అగు క్షత్రియుని కర్మము లెట్టివో చెప్పెదను.

ఆతడు దాన శూరుడు, కర్మములను చక్కగా ఎరిగిన వాడు, యజ్ఞము లందు నేర్పరి, శుచి, నా పనుల యందు మేధావి, అహంకారము వదలిన వాడును కావలయును.

మితముగా భాషించు వాడు, గుణము నెరిగిన వాడు, నిత్యము భగవద్భక్తుల యందు ప్రియము కలవాడు, గొప్ప విద్యలు కలవాడు, అసూయ లేనివాడు, చాటుమాటు పనుల యందు తగులము లేని వాడును కావలయును.

పెద్దలు కనబడి నపుడు ఎదురేగుట మొదలగు పనులలో నేర్పు కలవాడు, లోభ గుణము లేనివాడు, ఇట్టి గుణములతో కూడిన వాడై నన్నర్చించు క్షత్రియుడు నా లోకమున కరుగును.

నా భక్తి మార్గమున స్థిరముగా నిలిచి నా పనుల యందు శ్రద్ధ కలవాడగు వైశ్యుని కర్మములను గూర్చి చెప్పెదను.

చెప్ప బోవు గుణములతో తన ధర్మమును పాటించుచు లాభ నష్టములను లెక్క పెట్టక, ఋతు కాలమున భార్యను కలియుచు శాంతాత్ముడు మోహము లేని వాడును కావలయును.

పరిశుద్ధుడు, సమర్థుడు, నా పనుల యందు ప్రీతి కలవాడై యున్నపుడు ఆహారము కొనని వాడు, గురువులను చక్కగా పూజించు వాడు భక్తితో కూడిన వాడు కావలయును.

ఈ విధముగా చక్కగా నా భావముతో కూడి యుండి తన కర్మమును అనుసరించు వానికి నేను దూరము కాను. ఆతడు నాకు దూరము కాడు.

మాధవీ! ఇక శూద్రుని కర్మములను గూర్చి చెప్పెదను వినుము. నా యందు నిలుకడ గల శూద్రుని కర్మము లెట్టివో వక్కాణింతును.

నా పనుల యందు పరమ శ్రద్ధయు, నిష్ఠయు కలిగి ఆలుమగ లిద్దరు నన్నే నమ్ముకొని నా యందు భక్తులై యుండువారు,

దేశ కాలములను పట్టించు కొనక, రజ స్తమో గుణములను వదలి, అహంకారము లేని శుద్ధమగు అంతరంగము కలవారై. అతిథులను చక్కని భావములతో మన్నించుచు, శ్రద్ధ కలవారు, పవిత్రమైన హృదయము కలవారు, లోభ మోహములను పరిత్యజించిన వారు, నా నమస్కారము లందు ప్రీతి కలవారు, నన్నే భావించుటలో స్థిర చిత్తము కలవారు అగు శూద్ర దంపతులు వారి కర్మములను చక్కగా ఆచరించుకొన వలయును. దేవీ! వేల కొలది ఋషులను వదలి నేనట్టి శూద్రులను ఆదరింతును.

దేవీ! నాలుగు వర్ణముల వారి కర్మములను, గుణములను నన్న డిగితివి. ఆ కర్మ గుణములతో పాటు చెదరని భక్తితో కూడిన వారిని గూర్చి వివరించి చెప్పితిని.

వసుంధరా! అన్ని వర్ణములకు సాధారణము లైన వానిని చెప్పితిని. బ్రాహ్మణుని యందు మరియొక విశిష్టత కలదు. దేవితో అతడు ఆ యోగమును పొందునో దానిని చెప్పెదను. వినుము.

బ్రాహ్మణుడు లాభ నష్టములను గూర్చి భావింప రాదు. మోహమును, కామమును విడువ వలయును. చలికి, ఎండకు చలింప రాదు. దొరకిన దానిని దొరకని దానిని గూర్చి చింతింప రాదు.

చేదు, కారము, తీపి, పులుపు, ఉప్పు మొదలగు రుచుల యందు ఆసక్తి ఉన్న యోడల ఆతడు ఉత్తమ మగు సిద్ధి పొందడు.

పెండ్లము, కొడుకు, తండ్రి, తల్లి అని యిట్లు సుఖ భోగముల కైన సంబంధముల వదలి నా పనల యందే పరమాదరమును పొంద వలయును.

ధైర్యము, నేర్పు, శ్రద్ధ, పట్టు వీడని వ్రతము కలవాడై నన్నే పరమ గతిగా భావించి ఇతర కార్యము లందు ఏవగింపు పొందుచు నిత్యము ప్రయత్న శీలుడు కావలయును.

చిన్న వయసు నుండియు సమర్థుడు, మితముగా భోగములు పొందు వాడు, కుల ధర్మమును తప్పని వాడు, అన్ని ప్రాణుల యందు దయ గలవాడు, పెద్దల కెదురేగు స్వభావము కలవాడు, గొప్ప ఓరిమి కలవాడును కావలయును.

ఒక పని చేయు నపుడు మౌనముతో ఆ పని చేయ వలయును. మూడు కాలములలో సంధ్యా వందనము చేయ వలయును. వైదిక కర్మముల యందు నిలుకడ కలిగి యుండ వలయును.

దొరకిన దానిని తృప్తితో భుజించుచు, తన పని కనుగుణమైన భోజనములు చేయుచు, అనుష్ఠానము నందు శ్రద్ధ కలవాడై నా వైపు మనసు పెట్టిన వాడై యుండ వలయును.

తగు కాలములలో మల మూత్రములను విడచుచు, స్నానము నందు మిక్కిలి ప్రేమ కలవాడై పూల వాసనల యెడ, ధూపాదుల యెడ, సత్కర్మముల యెడను ఎల్లప్పుడు ప్రీతి కలవాడై యుండ వలయును.

ఒకప్పుడు దుంపలు, ఒకప్పుడు పండ్లు, ఒకప్పుడు పాలు, గంజి, ఏమియు దొరకనిచో గాలిని భుజించు చుండ వలయును. ఒకప్పుడు ఆరవ కాలమున, ఒకప్పుడు లభించిన మహా ఫలము, ఒకప్పుడు నాల్గవ భాగముతో, ఒకప్పుడు కేవల మొక్క ఫలముతో గడుప వలయును. పది దినములకు, పదునైదు దినములకు, నెలకు భుజింప వలసి వచ్చినను బాద నొందరాదు.

ఇట్లు ప్రవర్తించు విప్రుడు నా పూజా కర్మలు చేయుచుండు వాడైనచో వానిని యోగి యని వక్కాణింతును. శాశ్వతముగా వాని తోడనే కలిసి యుందును.