అధ్యాయము - 36

మహా తపుడు:

మహా తపుడు:

రాజా! మొదటి త్రేతా యుగమున మణి వలన పుట్టిన రాజులుగా ప్రసిద్ధి చెందిన వారిని గూర్చి తెలిపెదను. నీవు ఆ వంశముననే కదా పుట్టితివి!

కృత యుగమున సుప్రభుడను పేరు గల రాజవు నీవే. అట్టి నీవు ప్రజా పాలుడను పేరున ఉత్తముడవై పుట్టితివి.

తక్కిన వారందరు త్రేతా యుగమున గొప్ప బలము గలవారై పుట్టుదురు. మణి వలన పుట్టిన దీప్త తేజుడు శంతుడను ఖ్యాతి నొంది జనించును.

సురశ్మియను రాజు శశకర్ణుడను పేరున గొప్ప బలముతో పుట్టును. శుభ దర్శనుడను రాజు పాంచాలు డగును.

అంగ వంశమున సుశాంతి సుందరుడై పుట్టెను. సుందుడు ముచుకుందు డయ్యెను. సుద్యుమ్నుడు తురుడై పుట్టెను.

సుమనుడు సోమదత్తుడు గను, శుభుడు సంవరణుడు గను, సుశీలుడు వసుదానుడు గను, సుఖదుడు అసుపతి గను పుట్టిరి.

శంభుడు సేనాపతి యాయెను. కాంతుడు దశరథు డయ్యెను. సోముడు జనక మహా రాజాయెను. త్రేతా యుగమున వీరిట్లు జన్మించిరి.

రాజా! ఈ రాజు లందరు ఈ భూమి భోగములను పొంది, పెక్కు విధములగు యజ్ఞము లాచరించి స్వర్గమునకు చేరుకొందురు.

శ్రీవరాహ దేవుడు:

శ్రీవరాహ దేవుడు:

ఇట్లు బ్రహ్మ విద్యయను అమృతము గల అత్యుత్తమ మగు కథను విని ఆ రాజర్షి ప్రీతుడై తపస్సు చేయుటకై అడవి కరిగెను.

భూదేవీ! ఋషియును అధ్యాత్మ యోగముచే ఈ దేహమును విడచి బ్రహ్మము గానై హరియందు లీన మయ్యెను.

ఈ రాజు తపస్సు కొఱకు బృందా వనమున కరిగెను. అచట గోవింద నామము గల హరిని కొనియాడ దొరకొనెను.

రాజు:

రాజు:

దేవునకు, జగత్తులకు స్వరూప మైన వానికి, గోప దేవునకు, ఇంద్రుని తమ్మునకు, ఊహింప నలవి కాని వానికి, సంసార చక్రమును దాటించుటలో నేర్పు గలవానికి, భూమికి పట్టుగొమ్మ అయిన వానికి దేవ వరునకు నీకు నమస్కరింతును.

ఈ సంసార మొక సముద్రము. ఇది వందల కొలది దుఃఖము లనెడు తరంగములతో భయపెట్టు చుండును. ముసలి తనమే యిందలి సుడులు. చీకటితో నిండిన పాతాళమే దీనికి మూలము. అట్టి దీనిని నాశనము చేయగల వాడవు నీవొక్కడవే. సుఖమును గూర్చు వాడవును నీవే. ఓ గోపతీ! అప్రమేయా! అట్టి నీకు మ్రొక్కులు.

దేవా! వ్యాధులతో, గ్రహ బాధలతో కూడిన మానవు లందరు నిన్ను ఆశ్రయింతురు. ఓ మహాత్మా! జనార్దనా! అట్టి వ్యాధులు మున్నగు వానితో పోరాడుట యందు మిక్కిలి ఆసక్తి కలవాడవు. గోపేంద్రా! సమస్తమునకు చుట్టమైన వాడా! నీకు నమస్కారము.

సర్వము నెరిగిన వారిలో నీవు శ్రేస్ఠుడవు. దేవ దేవా! ఈ విశ్వ మంతయు నీతో నిండి యున్నది. గోపేంద్రా! సంసారము వలన భయ పడిన నన్ను, వాడియగు చక్రమును చేత దాల్చిన స్వామీ! కాపాడుము.

దేవా! నీవు సర్వమునకు పరుడవు. దేవులలో మిక్కిలి శ్రేష్ఠుడవు. పురుష స్వరూపుడవు. చంద్రుని వలె వెలుగొందు వాడవు. అగ్నియే ముఖమైన వాడవు. అచ్యుతుడవు. పసగల భావములు గల వాడవు. గోపేంద్రా! సంసారమున పడిపోవు చున్న నన్ను పాలింపుము.

దేహము తాల్చిన వారికి సంసారమను చక్రము నందలి తిరుగుళ్లు పెక్కులు సంభవించు చున్నవి. వారందరు నీ మాయచేత మోహితులైన వారే. ద్వంద్వము లందు నిలుచు వాడెవ్వడైన నీ మాయను దాట గలుగునా?

గోత్రము, స్పర్శ, రూపము, వాసన, పేరు నీకు లేవు. నీవు అజుడవు. సర్వ శ్రేష్ఠుడవు. ఇట్టి నిన్ను ఉపాసించు బుద్ధి శాలులు సంసారమను బంధము నుండి విడివడి ముక్తి పొందుదురు.

నీవు శబ్దమును మించి పోయిన వాడవు. గగనమే నీ రూపము. నీకొక ఆకారము లేదు. ఒక కార్యము లేదు. శుభమైన భావము కలవాడవు. ఉత్తమోత్త ముడవు. చక్రము, పద్మము చేత దాల్చిన వాడవని సూచనగా పురాణము నందు నిన్ను పేర్కొందురు. అట్టి నీకు ఎల్ల వేళల మ్రొక్కెదను.

నీవు త్రివిక్రము డవు. లోకము లన్నింటిని దాటిన వాడవు. నాలుగు మూర్తులు కల వాడవు. విశ్వ మంతట నిండిన వాడవు. భూదేవికి ఈశ్వరుడవు. శుభముల నొసగు వాడవు. విభుడవు. సర్వ భూతములకు పాలకుడవు. దేవ దేవుడవు. విష్ణుడవు. అనంతమైన రూపములు కల వాడవు. అట్టి నీకు నమస్కారము.

దేవ ! చరాచరములగు సమస్త భూతములను నీవే సృజింతువు. మరల నీవే లోగొందువు. ఎందేగి యోగులు మరల తిరిగి రారో ఆ తావునకు ముర్తిని కాంక్షించు నన్ను వడిగా చేర్పుము.

గోవిందా! నీకు జయము. మహానుభావా! నీకు జయము. విష్ణూ! పద్మనాభా! నీకు జయము. సర్వ మెరిగిన దేవా! ఊహల కందని పరతత్త్వమా! విశ్వేశ్వరా! విశ్వ మంతయు ఆకృతి యైన స్వామీ! నీకు జయము.

శ్రీవరాహ దేవుడు:

శ్రీవరాహ దేవుడు:

ఇట్లు స్తుతించి ఆ రాజు తన కళేబరమును వదలి వైచి పరమాత్ముడు, శాశ్వతుడు అయిన గోవిందుని యందు లయము పొందెను.