వరాహ మహా పురాణము
అధ్యాయము - 40
దుర్వాసుడు:
దుర్వాసుడు:
అట్లే పౌష మాసమున దేవతలు సముద్రమును చిలికిరి. అప్పుడు స్వయముగా జనార్దనుడే తాబేలుగా ఆయెను.
కూర్మ రూపము గల ఆ హరి నుద్దేశించి పుష్యమాస శుద్ధ ద్వాదశి ఏర్పడినది.
ఏకాదశి నాటి రాత్రియే ముందుగా సంకల్పించి స్నానము మొదలగు పనులు ముందు వలెనే ఆచరించి మునిశ్రేష్ఠా! వేర్వేరు మంత్రములతో దేవ దేవుడగు జనార్దనుని ఆరాధింప వలయును.
“ఓం కూర్మాయ నమః” అని పాదములను మొదట పూజించి “నారాయణాయ నమః” అని హరి నడుమును, “సంకర్షణాయ నమః” అని ఉదరమును, “విశోకాయ” “ఉరోభవాయ నమః” అని కంఠమును పూజింప వలయును.
“ఓం నమః సుబాహవే” యని భుజములను. “నమో విశాలాయ” అని శిరస్సును, చక్రమును పూజింప వలయును.
తన పేరు పేర్కొనుచు, మంచి వాసన గల పూవులతో పెక్కు విధములగు పండ్లతో చక్కగా పూజించి ఆతని ముందు మాలలు కట్టిన మెడ గల కలశమును స్థాపించ వలయును.
తన శక్తి ననుసరించి లోపల రత్నములు గల బంగారు కలశమును ముందు వలెనే చేసి మందర పర్వతముతో కూడిన కూర్మ రూపుడగు విష్ణువును నేతితో నిండిన రాగి పాత్ర యందుంచి దానిని కలశము పైనిడి మరునాడు బ్రాహ్మణున కొసగ వలయును.
చక్కని దక్షిణలతో మరునాడు బ్రాహ్మణులకు శక్తిని బట్టి భోజనము పెట్టి కూర్మ రూపముతో దేవ దేవుడగు నారాయణుని తృప్తి పరుప వలయును. పిదప తన అనుచరులతో భుజింప వలయును.
విప్రా! ఇట్లు చేసినచో అన్ని తాపములను రూపుమాసి పోవును. విచారము చేయ వలదు. అట్టి సత్య ధర్ముడు సంసార చక్రమును వదలి వైచి నిర్మలము, సనాతనము అగు హరి లోకమును పొందును. అక్కడి కక్కడ పాపము లన్నియు నశించి పోవును. వాడు శ్రీమంతుడగును.
భక్తితో ఇట్లు చేసిన నరుని పెక్కు తొలి జన్మముల పాపము లన్నియు పటా పంచలగును. మున్ను చెప్పిన ఫలము నతడు పొందును. వెను వెంటనే నారాయణుడు తుష్టి పొందును.