Read Brahma Vaivarta Purāṇa’s Brahma Khaṇḍa in Telugu

This page contains the Telugu Table of Contents for the Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa’s Brahma Khaṇḍa. For the Hindi Table of Contents, please see Read Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa’s Brahma Khaṇḍa in Hindi. For English Table of Contents, please refer to Read Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa’s Brahma Khaṇḍa in Telugu. For general information about the complete Purāṇa, see Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa.

బ్రహ్మవైవర్త పురాణము అష్టాదశ మహాపురాణములలో పరమ పవిత్రమైనది, భక్తిరసభరితమైన దివ్య గ్రంథము. ఇందులోని ప్రథమ భాగము బ్రహ్మ ఖండము గా ప్రసిద్ధికెక్కినది. ఇది పరాత్పరుడైన శ్రీకృష్ణ భగవానుని పరమ సత్తాను, ఆయన దివ్య గోలోక ధామమును, సృష్టి క్రమమును మరియు మహర్షి నారదులవారి దివ్య జీవిత చరిత్రను అత్యంత రమణీయముగా వర్ణిస్తుంది. ఈ ఖండమునందు శ్రీకృష్ణుడే సర్వ జగత్తులకు మూలకారణుడని, సర్వాంతర్యామి అని, అఖిల బ్రహ్మాండ నాయకుడని స్తుతించబడినది.

ఈ విషయసూచిక బ్రహ్మ ఖండములోని ముప్పై అధ్యాయముల సారాంశమును భక్తిభావపూరితమైన శైలిలో అందిస్తున్నది. నైమిషారణ్య పవిత్ర రుషి సభతో ప్రారంభమై, గోలోక వైభవము, శ్రీరాధాకృష్ణుల దివ్య ప్రాకట్యము, సృష్టి నిర్మాణము, గంధర్వ ఉపబర్హణుని (నారదుని) ఉద్ధరణము మరియు భగవాన్ శివుడు ఉపదేశించిన పరమ భక్తి జ్ఞానములతో ఈ కథాస్రవంతి సంపూర్ణమవుతుంది. ఈ పావన గ్రంథ సారాంశ శ్రవణ మననములు సాధకుని హృదయమును శ్రీకృష్ణ చరణారవిందములలో లీనమొనర్చి పరమానందమును ప్రసాదించును.

Read Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa’s Brahma Khaṇḍa Online in English, Telugu and Hindi

బ్రహ్మ వైవర్త పురాణము నందు ఈ ఖండములు ఉన్నవి. ఈ వరుస చదువుకోగలరు.

1. బ్రహ్మ ఖండము
2. ప్రకృతి ఖండము
3. గణేశ ఖండము
4. శ్రీ కృష్ణ జనన ఖండము

Read Brahma Khaṇḍa Online in Telugu

విషయసూచిక

१ – నైమిషారణ్యమునందు మంగళాచరణము మరియు పవిత్ర రుషి సభ

నైమిషారణ్య పవిత్ర తపోవనములో, లోక కళ్యాణమునకై మహర్షులు దీర్ఘకాలిక మహాయజ్ఞమును నిర్వహిస్తున్న సమయమున, పరమ పూజ్యులైన శౌనక మహర్షి అగాధ భక్తిప్రపత్తులతో శ్రీసూత గోస్వామివారిని సమీపించారు. అత్యంత వినయముతో శౌనక మహర్షి, శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ సత్యమును ప్రకాశింపజేసి జీవులకు పరమ మోక్షమును ప్రసాదించే బ్రహ్మవైవర్త పురాణ దివ్య కథామృతమును వినిపించవలసిందిగా ప్రార్థించారు. సూత గోస్వామివారు దివ్యానందభరితులై ఈ కథను ప్రారంభించేముందు పరబ్రహ్మ శ్రీకృష్ణ భగవానునికి, బ్రహ్మదేవునికి, సరస్వతీ దేవికి మరియు తమ గురుదేవులైన వ్యాసభగవానునికి భక్తిపూర్వక ప్రణామములు అర్పించారు. అనంతరం ఈ పవిత్ర పురాణము మొదట పరమాత్మచే బ్రహ్మదేవునికి, ఆపైన నారద మహర్షికి ఎలా ఉపదేశించబడినదో వివరించగా, ఆ రుషిసభ అంతయూ ఆధ్యాత్మికానందముతో పులకించిపోయెను.

२ – పరమ దివ్య గోలోక ధామము మరియు శ్రీకృష్ణ భగవానుని పరబ్రహ్మ స్వరూపము

భౌతిక బ్రహ్మాండములకు అతీతమై, సమస్త స్వర్గలోకములకంటే ఉచ్ఛమైనదై, శ్రీవైకుంఠ ధామపు మహత్తును సైతము మించిన పరమ దివ్య గోలోక బృందావన ధామము అనంత స్వయంప్రకాశిత జ్యోతితో దేదీప్యమానమై వెలుగుగొందుచున్నది. ఆ దివ్య ధామ మధ్యమునందు నూరు రేకుల పద్మముపై అమర్చబడిన రత్నసింహాసనముపై సర్వేశ్వరుడైన శ్రీకృష్ణ భగవానుడు విరాజిల్లుచున్నాడు. నూతన మేఘచ్ఛాయ వంటి నీలమేఘ శ్యామవర్ణముతో, పీతాంబరధారియై, అనర్ఘ రత్నాభరణములు, దివ్య వనమాల మరియు జగన్మోహన మురళీ నాదముతో సమస్త సృష్టిని పరవశింపజేయుచున్నాడు. ఆయనే సర్వకారణకారకుడు, సర్వజీవాంతర్యామి, పూర్ణ స్వతంత్రుడు మరియు కామధేనువులు, కల్పవృక్షములు, ముక్తపురుషుల నడుమ నిత్యము అలరారుచున్నాడు.

३ – శ్రీకృష్ణునినుండి బ్రహ్మాండముల ప్రాకట్యము మరియు శ్రీనారాయణుని స్తుతి

పరమాత్మయైన శ్రీకృష్ణభగవానుడు తన నిత్యలీలలకై బ్రహ్మాండములను సృష్టించవలెనని సంకల్పించగా, ఆయన దివ్య విగ్రహమునుండి ఒక దివ్య సువర్ణ కాంతిపుంజము ప్రసరించి అనంత ఆకాశమును నింపెను. ఆయన పరమ శక్తిచే ఉద్భవించిన కారణజలమునుండి చతుర్భుజ ధారియైన శ్రీనారాయణ మూర్తి శంఖ చక్ర గదా పద్మములను ధరించి ప్రాదుర్భవించెను. ఆదిపురుషుడైన శ్రీకృష్ణుని అసమాన సౌందర్యమును, అనంత ఐశ్వర్యమును దర్శించిన శ్రీనారాయణుడు భక్తిప్రపత్తులతో కరకమలములు ముకుళించి, శ్రీకృష్ణుడే సమస్త అవతారములకు మూలమని, కాలాధ్యక్షుడని, సమస్త లోకములకు ఆద్యుడని పరమ పావనముగా స్తుతించెను.

४ – కామదేవుడు, రతి మరియు దివ్య పార్షదుల ప్రాకట్యము

శ్రీకృష్ణ భగవానుని దివ్య సంకల్పమునకు అనుగుణముగా బ్రహ్మాండ విధానము వికసించుచుండగా, పరమేశ్వరుని దివ్య मानसమునుండి మన్మథుడు (కామదేవుడు) తన అత్యంత సౌందర్యవతియైన భార్య రతిదేవితో కలసి ప్రాదుర్భవించెను. శ్రీహరి కామదేవునికి ఐదు పుష్పబాణములను ప్రసాదించి, సమస్త భౌతిక లోకములలో ఆకర్షణ, సృష్టి మరియు జీవ సంతతి వ్యాప్తి అను ముఖ్య విధులు అప్పగించెను. అదే సమయమున శ్రీకృష్ణుని దివ్య రోమకూపముల నుండి వేలాది దేదీప్యమాన దివ్య పార్షదులు, గంధర్వులు మరియు అత్యంత సుందర అప్సరసలు ప్రాదుర్భవించి, గోలోక దివ్య దర్బారులో శ్రీహరి భక్తిసేవకై సమర్పితమైరి.

५ – శ్రీరాధారాణి ప్రాకట్యము మరియు గోలోక గోప గోపికల అవతరణము

శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ వామాంగము నుండి హఠాత్తుగా ఒక అత్యంత అద్భుతమైన దివ్య శక్తి, గోలోకేశ్వరియైన శ్రీరాధారాణి సాక్షాత్ పరమ దివ్య ప్రేమ స్వరూపిణిగా ప్రాదుర్భవించెను. ప్రత్యక్షమైన మరుక్షణమే జగజ్జనని శ్రీరాధాదేవి పరమానురాగముతో శ్రీకృష్ణుని తిలకించి, భక్తిపుష్పములను అర్పించుటకై ఆయన చరణకమలముల వైపు పరుగెత్తగా, శ్రీకృష్ణుడు ఆమెను తన అభేద స్వరూపముగా, నిత్య ఆహ్లాదినీ శక్తిగా హృదయమునకు హత్తుకొనెను. ఆ అలౌకిక క్షణమున శ్రీరాధాదేవి విగ్రహమునుండి కోట్లాది గోపికలు, శ్రీకృష్ణుని విగ్రహమునుండి అంతేమంది గోపబాలురు ప్రాదుర్భవించి, గోలోకమునందు యమునా తీరములను, నికుంజములను నిత్య రాసలీలలతో, సంగీతముతో ఆధ్యాత్మిక ఆనందభరితమొనర్చిరి.

६ – దేవతలకు దివ్య శక్తులు మరియు దేవేరుల సమర్పణ

విస్తరిస్తున్న బ్రహ్మాండములో పరిపాలనా బాధ్యతల విభజన ఆవశ్యకతను గుర్తించి, సర్వేశ్వరుడైన శ్రీకృష్ణుడు ప్రముఖ దేవతలకు దివ్య శక్తులను, దేవేరులను ప్రేమతో ప్రసాదించెను. శ్రీకృష్ణుడు ఐశ్వర్య నిలయయైన శ్రీలక్ష్మీదేవిని వైకుంఠమునందు నిత్యము నివసించుటకై శ్రీనారాయణునికి అప్పగించెను. జ్ఞానము, వాక్కు మరియు పవిత్ర విద్యలకు ప్రతిరూపమైన సరస్వతీదేవిని వేదజ్ఞాన సృష్టికై బ్రహ్మదేవునికి అప్పగించెను. అంతేకాక భగవానుడు శివునికి, ఇంద్రునికి మరియు ఇతర దేవతలకు వివిధ బ్రహ్మాండ శక్తులను, బాధ్యతలను, లోకములను కేటాయించి ఆధ్యాత్మిక, భౌతిక జగత్తులలో పరమ వ్యవస్థను, దివ్య సామరస్యమును స్థాపించెను.

७ – భౌతిక బ్రహ్మాండము, సాగరములు మరియు పర్వతముల నిర్మాణము

శ్రీకృష్ణ భగవానునినుండి ప్రత్యక్ష దివ్య సామర్థ్యమును, సృష్టి జ్ఞానమును పొందిన చతుర్ముఖ బ్రహ్మదేవుడు తీవ్ర ధ్యానమునందు లీనమై భౌతిక బ్రహ్మాండ సంక్లిష్ట నిర్మాణమును ప్రారంభించెను. పరమ దివ్య ఆజ్ఞచే ఉద్భవించిన పంచభూతములు మరియు మౌలిక శక్తులతో బ్రహ్మదేవుడు అత్యున్నత సత్యలోకమునుండి అధోలోకముల వరకు గల పదునాలుగు లోకములతో కూడిన విశాల బ్రహ్మాండమును సృష్టించెను. ఆయన మహాసముద్రములను, మేరు, హిమాలయాది పర్వతరాజములను, పవిత్ర నదీ ప్రవాహములను, కాల విభాగములను మరియు సమస్త దేహధారుల భౌతిక శరీరములను స్థాపించి సృష్టి, స్థితి, లయల శాశ్వత చక్రమును ప్రారంభించెను.

८ – వేదములు, మనువుల ప్రాకట్యము మరియు నారద-బ్రహ్మ సంవాదము

సృష్టిని జ్ఞానముతో, జీవనముతో అలంకరించే పవిత్ర బాధ్యతను కొనసాగిస్తూ బ్రహ్మదేవుడు తన నాలుగు పవిత్ర ముఖముల నుండి నాలుగు వేదములను, వేదాంగములను, పవిత్ర మంత్రములను, ధర్మ నియమములను ప్రకటించెను. అనంతరం తన దివ్య మానసమునుండి మానవాళికి ప్రజాపతులైన మనువులను, దక్షమహర్షిని మరియు తన మానస పుత్రుడైన నారద మహర్షిని సృష్టించెను. అయితే బ్రహ్మదేవుడు నారదుని గృహస్థాశ్రమమును స్వీకరించి ప్రజాసృష్టి చేయమని ఆజ్ఞాపించగా, నారదుడు దానిని వినయపూర్వకముగా తిరస్కరించి, కేవలము శ్రీకృష్ణ భక్తిసేవలోనే నిరంతర బ్రహ్మచారిగా ఉంటానని తన దృఢ సంకల్పమును వ్యక్తపరిచెను. ఈ తిరస్కారముచే క్రోధావిష్టుడైన బ్రహ్మదేవుడు నారదునికి కామాసక్తుడై గంధర్వునిగా జన్మించమని శపించగా, నారదుడు బ్రహ్మదేవునికి భూలోకమున పూజార్హత లేకుండా పోవుగాక అని ప్రతిశాపమిచ్చెను.

९ – దక్ష పుత్రికల సంతతి మరియు జీవుల విస్తరణ

నారదుని వైరాగ్యము పిమ్మట బ్రహ్మాండమును జీవులతో నింపాలనే దివ్య విధానమును నెరవేర్చుటకు, దక్షమహర్షి తన తపోబలముచే అరవైమంది పతివ్రతలైన కుమార్తెలను ఉత్పన్నం చేసెను. ఈ శ్రేష్ఠ కన్యలను కశ్యపుడు, ధర్మదేవుడు, చంద్రుడు, అంగీరసుడు వంటి మహర్షులకు ఇచ్చి పవిత్ర వివాహము జరిపించెను. ఈ దివ్య వివాహముల ఫలితముగా భౌతిక జగత్తునందు దేవతలు, అసురులు, నాగులు, గంధర్వులు, పక్షులు, పశువులు, వృక్షములు మరియు మానవులు ఉద్భవించి, సర్వేశ్వరుని అభ్యుదయములో సమస్త లోకములలో జీవజాలము విస్తరించెను.

१० – వర్ణసంకర జాతుల ఉత్పత్తి మరియు సామాజిక ధర్మములు

సామాజిక వ్యవస్థ మరియు నైతిక ధర్మముల మూల సూత్రములను ప్రతిపాదిస్తూ ఈ అధ్యాయము భగవంతుని విరాట్ స్వరూపము యొక్క ముఖము, బాహువులు, ఊరువులు (తొడలు) మరియు పాదముల నుండి ఉద్భవించిన నాలుగు ప్రాథమిక వర్ణములైన—బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్రుల దివ్య సృష్టిని వర్ణిస్తుంది. వివిధ యుగములలో సామాజిక మర్యాదలకు విరుద్ధమైన కలయికల వలన ఏర్పడిన వర్ణసంకర జాతుల ఉత్పత్తిని కూడా ఇక్కడ వివరించడమైనది. ప్రతి వర్గానికి నిర్దేశించబడిన నైతిక బాధ్యతలు, ధర్మబద్ధమైన జీవనోపాధులు, ఆచార సంహితలు వర్ణించబడ్డాయి. జన్మ ఏదైనప్పటికీ పవిత్రత, సత్యము, అహింస మరియు శ్రీకృష్ణుని పట్ల అనన్య భక్తియే మానవుని యథార్థ శ్రేష్ఠతకు కొలమానమని నొక్కిచెప్పబడినది.

११ – అశ్విని కుమారుల ఉద్ధరణము మరియు బ్రాహ్మణుల महिమ

ఈ ప్రేరణాదాయక అధ్యాయము దివ్య వైశ్యులైన అశ్విని కుమారుల పావన చరిత్రను వర్ణిస్తుంది. పూర్వ శాపము వలన వీరు యజ్ఞభాగము పొందే అధికారమును కోల్పోయిరి. అయితే వారి నిష్కపట పశ్చాత్తాపము, పవిత్ర రుషుల నిష్కామ సేవ మరియు పరమ భక్తుల కృపతో అశ్విని కుమారులు సంపూర్ణ పవిత్రతను పొంది తమ దివ్య స్థానమును పునఃపొందిరి. అనంతరం ఈ కథ యథార్థ వైష్ణవ బ్రాహ్మణుల అతులనీయ పవిత్రత, ఆధ్యాత్మిక తపోబలము మరియు దివ్య महिమల గాథగా మారుతుంది. వారి నిష్కపట ప్రార్థనలు, కఠోర తపస్సు, శ్రీకృష్ణ నామ సంకీర్తనలు త్రిలోకములను పవిత్రము చేసి పరమ మోక్షమును ప్రసాదించును.

१२ – గంధర్వ ఉపబర్హణునిగా నారదుల పూర్వజన్మ

తండ్రి బ్రహ్మదేవుని శాపమును స్వీకరిస్తూ, నారద మహర్షి దేవలోకమునందు ఉపబర్హణుడు అను అత్యంత సుందరుడైన గంధర్వునిగా జన్మించెను. అసమాన శారీరక సౌందర్యము, అపార సంపద మరియు సంగీత విద్యలో అద్భుత ప్రావీణ్యము కలిగిన ఉపబర్హణుడు దివ్య భోగములను అనుభవించెను. ఆయన తన పరమ పతివ్రతయైన భార్య మాలతి నాయకత్వములో యాభైమంది సుందరీమణులతో నివసించుచుండెను. దేవతల సభలలో తన మధుర గానముతో, వీణా వాదనతో అందరినీ మంత్రముగ్ధులను చేయుచున్నప్పటికీ, ఆయన సంసార భోగముల వెనుక పరమ ఆధ్యాత్మిక భక్తి విత్తనము సుప్తమైయుండి, భగవత్కృపకై నిరీక్షించుచుండెను.

१३ – ఉపబర్హణుని మరణము మరియు మాలతి కార్పణ్య విలాపము

శ్రీహరి గుణగానమునకై బ్రహ్మదేవుడు నిర్వహించిన ఒక మహా దివ్య సభలో, గంధర్వ ఉపబర్హణుడు అప్సరసల నృత్యమునకు విచలితుడై తన భక్తి-ధ్యానమును కోల్పోయి గురుతర ఆధ్యాత్మిక అపరాధము చేసెను. పవిత్ర అనుష్ఠాన సమయమున జరిగిన ఈ ప్రమాదమునకు క్రోధావిష్టుడైన బ్రహ్మదేవుడు ఉపబర్హణుని తక్షణమే మరణించమని శపించగా, ఆయన ప్రాణములు అనంత వాయువులలో కలిసిపోయెను. భర్త భౌతిక దేహమును చూసి పతివ్రతయైన మాలతి తీవ్ర దుఃఖములో మునిగిపోయెను. తన భర్తను పునరుజ్జీవితుని చేయనిచే తన పాతివ్రత్య అగ్నితో సమస్త బ్రహ్మాండమును దహించివేస్తానని హెచ్చరించెను.

१४ – బాల బ్రాహ్మణ రూపమున శ్రీవిష్ణువు ప్రాకట్యము

మరణించిన ఉపబర్హణుని దేహము చెంత కూర్చుని విలపిస్తున్న మాలతి దుఃఖమునకు, ఆమె పాతివ్రత్యమునకు ద్రవించిన సర్వేశ్వరుడైన శ్రీవిష్ణువు ఒక తేజోవంతమైన బాల బ్రాహ్మణుని రూపము ధరించి వనమునందు ఆమె చెంతకు వచ్చెను. గంభీర ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానముతో కూడిన మధుర వచనములతో ఆ దివ్య బాలుడు మాలతికి సంసార బంధముల క్షణభంగురత్వమును, మృత్యు అనివార్యతను, కర్మ సిద్ధాంతమును వివరించి ఆమెకు ఓదార్పునిచ్చెను. అనిత్యమైన ಭౌతిక బంధములను దాటి, ప్రతి జీవి యొక్క నిజమైన ఆత్మ, నిత్య బంధువైన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ శాశ్వత శరణాగతిని పొందమని ఉపదేశించెను.

१५ – మాలతి మరియు కాలపురుషుని సంవాదము

నిరాశకు లొంగక ధైర్యవంతురాలైన మాలతి, ఉపబర్హణుని ఆత్మను తీసుకొనిపోవుటకు వచ్చిన కాలపురుషునితో (మృత్యుదేవత) వీరోచిత సంవాదము చేసెను. తన పతివ్రతా ధర్మము, భక్తిచే సంపాదించిన ఆధ్యాత్మిక శక్తితో మాలతి స్వయముగా మృత్యువు అధికారమునే సవాలు చేసి, సమర్పిత పతివ్రత తపోబలము బ్రహ్మాండ విధుల నైనా మార్చగలదని నిరూపించెను. ఈ తీవ్ర సంవాద సమయమున దివ్య బాల బ్రాహ్మణుడు ఆమెకు రక్షకునిగా నిలచి, జీవుడు పరమాత్మను సంపూర్ణముగా శరణువేడితే కాల ప్రవాహమైనా ఆగవలసిందేనని చాటెను.

१६ – దివ్య బాల బ్రాహ్మణునిచే ఆయుర్వేద ఉపదేశము

దేహధారుల కష్టములను నివారించి, ఆరోగ్యమును పునరుద్ధరించే మార్గమును చూపుటకు ఆ దివ్య బాల బ్రాహ్మణుడు మాలతికి పవిత్ర వైదిక వైద్య శాస్త్రమైన ఆయుర్వేద సంపూర్ణ రహస్యములను ఉపదేశించెను. త్రిదోషముల అసమతుల్యత ఆధారముగా రోగ నిర్ధారణ, దివ్య మూలికల ఔషధ గుణములు, సంజీవని రసాయనాల తయారీ మరియు పవిత్ర మంత్ర జపముల ద్వారా ఆధ్యాత్మిక చికిత్సలను వివరించెను. శారీరక ఆరోగ్యము, దీర్ఘాయువు యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశము ధర్మపాలన, నిష్కామ సేవ మరియు శ్రీకృష్ణ భక్తియేనని ఈ ఉపదేశము స్పష్టము చేసెను.

१७ – బ్రహ్మదేవుని రాక మరియు శ్రీవిష్ణువును గుర్తించుట

ఆ దివ్య ఉపదేశము పూర్తయినంతనే బ్రహ్మదేవుడు ఆ వనమునకు విచ్చేసి, సామాన్య వేషములో ఉన్న ఆ బాల బ్రాహ్మణుడు సాక్షాత్ శ్రీవిష్ణు భగవానుడేనని గుర్తించెను. తన పూర్వ క్రోధమునకు, దానివలన ఉపబర్హణునికి కలిగిన మరణమునకు తీవ్ర పశ్చాత్తాపముతో బ్రహ్మదేవుడు భగవంతుని చరణకమలములపై సాష్టాంగపడెను. అశ్రునయనములతో ప్రార్థించి తన అహంకారమును క్షమించమని వేడెను. శ్రీవిష్ణువు బ్రహ్మదేవుని ప్రార్థనలను స్వీకరించి, క్షమాపణ, కరుణయే పరిపాలకుల అత్యున్నత గుణములని, భగవదిచ్ఛకు విధేయుడై ఉండుటయే నిజమైన గొప్పతనమని స్మరింపజేసెను.

१८ – ఉపబర్హణుని పునరుజ్జీవనము మరియు మాలతి స్తుతి

శ్రీవిష్ణు భగవానుని దివ్య ఆజ్ఞచే, ఆయుర్వేద దివ్య మూలికల ప్రభావముచే ఉపబర్హణుని ప్రాణములు ఆయన దేహములోనికి పునఃప్రవేశించి, ప్రశాంత నిద్రనుండి మేల్కొన్నట్లుగా లేచెను. అపరిమిత ఆనందజ్ఞానములతో మాలతి మరియు పునరుజ్జీవితుడైన భర్త భగవంతునికి ప్రణమిల్లి, ఆయన అపార కరుణను, సర్వశక్తిమత్త్వమును కీర్తించుచూ దివ్య స్తవరాజమును పఠించిరి. పునరుజ్జీవనము, ఆధ్యాత్మిక బోధలను పూర్తి చేసి శ్రీవిష్ణువు ఆ దంపతులకు దీర్ఘాయువు, పరమ మోక్షములను ప్రసాదించి అంతర్ధానమయ్యెను.

१९ – పవిత్ర కవచములు, శివకవచము మరియు శివస్తవరాజము

ఈ పరమ ఆధ్యాత్మిక అధ్యాయమునందు శ్రీకృష్ణకవచము, శివకవచము వంటి అత్యంత రహస్య దివ్య కవచములు మరియు శివస్తవరాజము ప్రదర్శించబడినవి. దివ్య మంత్రములు, తరంగములతో కూడిన ఈ పవిత్ర రచనలను భక్తితో పఠించు లేదా ధరించు భక్తులకు దుష్ట శక్తులు, మానసిక ఆందోళనలు, శారీరక ఆపదలనుండి సంపూర్ణ రక్షణ లభించును. ఈ కవచములు దివ్య తేజస్సు యొక్క అభేద్యమైన డాలువలె పనిచేసి, సూక్ష్మ దేహమును పవిత్రము చేసి, సమస్త భౌతిక ఆధ్యాత్మిక ఐశ్వర్యములను, అంతిమముగా శ్రీకృష్ణ ధామ ప్రాప్తిని చేకూర్చునని భగవాన్ శివుడు వివరించెను.

२० – గోప కులమునందు ఉపబర్హణుని పునర్జన్మ

తన ప్రారబ్ద కర్మ చక్రమునకు, దివ్య లక్ష్య సాధనకు అనుగుణముగా గంధర్వ ఉపబర్హణుడు తన దివ్య దేహమును త్యజించి, భూలోకమున పవిత్ర గోప సమూహమునందు జన్మించెను. పరమ పతివ్రతయైన కలావతి, ఆమె భర్తలకు తేజోవంతమైన పుత్రునిగా జన్మించి, బాల్యమునుండే అద్భుత దివ్య లక్షణములను, ఆధ్యాత్మిక లీనతను ప్రదర్శించెను. ఈ భూమి అవతరణము ఆయన గంధర్వ శరీర భౌతిక వాసనలను సంపూర్ణముగా దహించి, విశ్వ ప్రసిద్ధ అమర పరివ్రాజక మహర్షిగా మారేందుకు కీలకమైన పరిణామ దశగా నిలిచెను.

२१ – నారదునికి శాపము నుండి సంపూర్ణ ముక్తి మరియు అమరత్వ ప్రాప్తి

ఆ బాలుడు గోప పల్లెలోని పవిత్ర వాతావరణములో పెరుగుచు, వచించు సాధు సంతులను, పవిత్ర వైష్ణవులను ఆశ్రయించి శ్రీకృష్ణుని దివ్య లీలలను శ్రద్ధగా ఆలకించెను. వారి కృపాయుత మార్గదర్శనమున, నిరంతర ధ్యానమున, భగవంతుని చరణకమల ధ్యానమున బ్రహ్మదేవుని పురాతన శాప శేషములు భక్తి అగ్నిలో భస్మీపటలమయ్యెను. నైమిత్తిక దేహ బంధములను దాటి ఆయన మహతి అను దివ్య వీణను చేతిలో ధరించి, త్రిలోకములలో శ్రీకృష్ణ నామ సంకీర్తన చేయుచు స్వేచ్ఛగా విహరించే అమర దివ్య నారద మహర్షిగా ప్రాకట్యమందెను.

२२ – బ్రహ్మదేవుని పుత్రుల నామముల వ్యుత్పత్తి అర్థములు

నారద మహర్షి ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతకు మిక్కిలి ప్రసన్నుడై, ఈ గ్రంథము బ్రహ్మదేవుని మానస పుత్రుల నామముల పవిత్ర వ్యుత్పత్తులను, గంభీర ఆధ్యాత్మిక అర్థములను వ్యాఖ్యానిస్తుంది. సనక, సనాతన, సనందన, సనత్కుమార మరియు నారద అను నామములు కేవల భౌతిక సంకేతములు కావు అని, అవి శాశ్వత సత్యమును, అనాసక్తిని, దివ్య జ్ఞానమును ప్రసాదించే శబ్దబ్రహ్మ స్వరూపములని స్పష్టము చేస్తుంది. ప్రత్యేకించి ‘నారద’ అనగా భక్తిరస జలమును, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానమును ప్రసాదించి సంసార దావానలమును చల్లార్చువాడు అని అర్థము.

२३ – నారదుని తపో నిశ్చయము మరియు పితృ ఆజ్ఞ

శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ యందు తన ధ్యానమును మరింత లోతుగా చేయవలెననే తీవ్ర ఆధ్యాత్మిక తపనతో నారద మహర్షి తండ్రి బ్రహ్మదేవుని వద్దకు చేరి వినయపూర్వకముగా ప్రార్థించెను. సంసార విషయములను త్యజించి, పవిత్ర పర్వత ఆశ్రమ ఏకాంతమునందు కఠోర తపస్సు, నిరంతర ధ్యానము చేయుటకు అనుమతి కోరెను. బ్రహ్మదేవుడు తన పుత్రుని అనన్య వైరాగ్యమును చూసి ఆనందముతో ఆశీర్వదించి, పరమ సత్య అన్వేషణను ప్రశంసించుచు, సమస్త బ్రహ్మాండపు శ్రేష్ఠ గురువులనుండి జ్ఞానమును గ్రహించమని ప్రోత్సహించెను.

२४ – గృహస్థ ధర్మము మరియు ప్రవర్తనపై బ్రహ్మదేవుని ఉపదేశము

నారదుని ప్రస్థానమునకు ముందు, బ్రహ్మదేవుడు గార్హస్థ్య ధర్మ పవిత్ర రహస్యములను ప్రతిపాదిస్తూ అద్భుత ఉపదేశమిచ్చెను. నిష్కామ భావముతో నిత్య విధులను నిర్వర్తించుచు, అతిథులను ఆదరించుచు, సత్యము పలుకుచు, సమస్త కర్మఫలములను శ్రీకృష్ణునికి అర్పించు గృహస్థుడు సన్యాసితో సమానమైన ఆధ్యాత్మిక సిద్ధిని పొందునని వివరించెను. భౌతిక జగత్తు అనేది ఆధ్యాత్మిక శిక్షణాలయం అని, అక్కడ ప్రతి బాధ్యత అనాసక్తితో నెరవేర్చినప్పుడు అది పరమాత్మ పూజగా మారునని బ్రహ్మదేవుడు ఉద్ఘాటించెను.

२५ – నారదుని కైలాస యాత్ర మరియు శివ దర్శనము

తండ్రి ఆశీర్వాదములు పొంది నారద మహర్షి సుందర పర్వత శ్రేణులను, దివ్య నదులను దాటుచు భగవాన్ శివుని పరమ పవిత్రమైన కైలాస శిఖరమును చేరెను. అక్కడ కల్పవృక్షము కింద వ్యాఘ్రచర్మముపై ప్రశాంతముగా ఆసీనుడై ఉన్న యోగిరాజైన శివుని దర్శించెను. ఆయన విభూతి భూషితుడై, మస్తకమున బాలచంద్రుని, పవిత్ర గంగాదేవిని ధరించియుండెను. పరమానందముతో నారదుడు శివుని పాదపద్మములకు ప్రణమిల్లి, శ్లోకములతో స్తుతించి, శ్రీకృష్ణ అనన్య భక్తి పరమ రహస్యములను ఉపదేశించమని వేడెను.

२६ – నిత్య పూజా విధానము మరియు ఆచార శుద్ధిపై శివుని ఉపదేశము

నారద మహర్షిని ఆదరముతో ఆహ్వానించి భగవాన్ శివుడు దినచర్య మరియు శాస్త్రీయ భగవదారాధన విధానములను ఉపదేశించెను. శుభ బ్రాహ్మీ ముహూర్తమున మేల్కొనుట నుండి అంతఃశౌచము, ప్రాతఃస్నానము, పవిత్ర మంత్ర జపము మరియు బాహ్య పవిత్రతల వివరణ ఇచ్చెను. అనంతరం పూజా వేదిక స్థాపన, శ్రీకృష్ణ దివ్య మూర్తి ధ్యానము మరియు షోడశోపచారములతో సప్రేమముగా, భక్తిశ్రద్ధలతో ఆరాధించే సూక్ష్మ పద్ధతులను శివుడు వెల్లడించెను.

२७ – భక్తులకు ఆహార నియమములు మరియు సదాచార సంహిత

ఆధ్యాత్మిక సాధనా మార్గమును మరింత వివరిస్తూ, భగవాన్ శివుడు ఆహార శుద్ధి, వ్యక్తిగత నైతికతపై స్పష్టమైన ఆదేశములిచ్చెను. ఒకరి మనస్సు యొక్క పవిత్రత వారు స్వీకరించే ఆహార పవిత్రతపైనే ఆధారపడి ఉంటుందని ఆయన వివరించెను. సాత్త్వికమైన, తాజా వృక్ష సంబంధిత ఆహారమును మొదట శ్రీకృష్ణునికి నివేదించి ప్రసాదముగా స్వీకరించుటను ప్రశంసించెను. ఇంద్రియములను కలతపెట్టే, ఆధ్యాత్మిక బుద్ధిని మసకబార్చే అపవిత్ర, తామసిక ఆహారములను కఠినముగా నిషేధించెను. భక్తుడు మృదుభాషణ, అహింస, వినయము, సత్యము, సమస్త జీవులపట్ల కరుణ కలిగియుండాలని శివుడు నొక్కిచెప్పెను.

२८ – బ్రహ్మ, వైకుంఠ మరియు పరమ గోలోక ధామ రహస్య ప్రాకట్యము

ఈ పరమ దివ్య తత్త్వ చర్చలో భగవాన్ శివుడు నారద మహర్షికి విశ్వ మరియు ఆధ్యాత్మిక యథార్థముల అత్యున్నత నిర్మాణమును ఆవిష్కరించెను. నిరాకార ‘బ్రహ్మము’ అనేది పరమాత్మ శ్రీకృష్ణుని విగ్రహము నుండి వెలువడే దివ్య కాంతిప్రభ అని, దీనిని జ్ఞానులు, తపస్వులు అనుభవిస్తారని వివరించెను. అనంతరం శ్రీనారాయణుడు ఏలే మహా వైకుంఠ లోకములను వర్ణించి, సమస్తమున కంటే అత్యున్నతమైనది, అతి రహస్యమైనది ‘గోలోక బృందావనము’ అని, అక్కడ శ్రీకృష్ణుడు శ్రీరాధారాణితో కలసి నిత్య రాసలీలల దివ్యానందమును ఆస్వాదించునని వెల్లడించెను.

२९ – శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ విషయమై నారదుని జిజ్ఞాసలు

శివుని దివ్య తత్త్వోపదేశమునకు భక్తిపరవశుడైన నారద మహర్షి తన హృదయమును విప్పి శ్రీకృష్ణ భగవానుని స్వరూపము, నైజ గుణములు, ముఖ్య మంత్రముల గురించి రహస్య ప్రశ్నలను అడిగెను. పరమ అష్టాదశాక్షరీ మంత్ర గుప్తార్థము, సద్గురు దీక్షా విధానము, భగవత్సాక్షాత్కార సాధనలు, గోలోక నిత్య లీలలలో ప్రవేశించుటకు కావలసిన ఆంతరంగిక గోపీభావము గురించి అడిగెను. నారదుని ఈ వినయపూర్వక జిజ్ఞాసలు లోక కళ్యాణార్థము శివుడు వైష్ణవ తత్త్వనిధులను వెల్లడించుటకు దివ్య నిమిత్తమైనవి.

३० – శ్రీకృష్ణాష్టకము/స్తవరాజము మరియు బ్రహ్మ ఖండ సమాప్తి

ఈ పరమ గ్రంథ శిఖరాగ్రమున భగవాన్ శివుడు శ్రీకృష్ణ భగవానుని పరాత్పరునిగా, సమస్త బ్రహ్మాండ నాథునిగా, ప్రకృతి యజమానిగా, కరుణాసముద్రునిగా కీర్తించే మహా దివ్య స్తవరాజమును పఠించెను. ఈ పవిత్ర ‘బ్రహ్మ ఖండము’ను నిష్కపట శ్రద్ధతో శ్రవణము, పఠనము లేదా ధ్యానము చేసినచో అనేక జన్మల పాపములు భస్మమై, ఇహమునందు నైతికత, ఆరోగ్యము, ఆధ్యాత్మిక వివేకము లభించి, అంతిమముగా శ్రీకృష్ణుని నిత్య గోలోక ధామ నివాస ప్రాప్తి సిద్ధించునని శివుడు ప్రకటించెను. ఈ మహా స్తుతి, మంగళాశాసనములతో బ్రహ్మవైవర్త పురాణ ప్రథమ భాగమైన ‘బ్రహ్మ ఖండము’ భక్తిరసామృతంలో పాఠకులను ముంచెత్తుతూ పరమ గంభీరముగా పూర్తవుతుంది.

Read Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa’s Brahma Khaṇḍa Online in Telugu

బ్రహ్మ వైవర్త పురాణము నందు ఈ ఖండములు ఉన్నవి. ఈ వరుస చదువుకోగలరు.

1. బ్రహ్మ ఖండము
2. ప్రకృతి ఖండము
3. గణేశ ఖండము
4. శ్రీ కృష్ణ జనన ఖండము