Read Bhāgavata Mahā Purāṇa Sixth Skanda in Telugu
శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలోని షష్ఠ స్కంధము భగవానుని అమోఘమైన దివ్య రక్షణ, అహేతుక కృప మరియు అనుగ్రహ తత్త్వాన్ని (పోషణము) ఆవిష్కరించే పవిత్రమైన చారిత్రాత్మక గ్రంథ భాగము. జీవుడు ఎంతటి ఘోరమైన పాపాలలో కూరుకుపోయినప్పటికీ, స్వయం భగవానుడైన శ్రీకృష్ణుని దివ్య నామాన్ని స్మరిస్తే లేదా శరణు వేడితే ఆయన కరుణాకటాక్షం క్షణంలో ఉద్ధరిస్తుందనే సత్యాన్ని ఈ స్కంధము సత్యప్రమాణంగా నిరూపిస్తుంది.
ఈ పందొమ్మిది అధ్యాయాలలో మహాపాతకియైన అజామిలుని దివ్య నామోచ్ఛారణ ప్రభావం వల్ల విష్ణుదూతలు రక్షించిన చారిత్రాత్మక ఘట్టము, యమధర్మరాజు తన దూతలకు భాగవత ధర్మాన్ని ప్రబోధించిన రమణీయ వృత్తాంతము, దక్ష ప్రజాపతి హంసగుహ్య స్తుతి మరియు దేవర్షి నారదునికి ఇచ్చిన శాపము, దేవేంద్రుడు గురువైన బృహస్పతికి చేసిన అపచారము, మహత్తరమైన నారాయణ కవచ ఉపదేశము, రాక్షస దేహంలో ఉన్నప్పటికీ పరమ భాగవతునిగా ప్రకాశించిన వృత్తాంతం కల వృత్తాసుర వధ, చిత్రకేతు మహారాజు వైరాగ్య చరిత్ర మరియు పార్వతీదేవి శాప వృత్తాంతము, మరియు పుంసవన వ్రత ప్రభావంచే మరుద్గణ దేవతల ఆవిర్భావము భక్తిభావనతో వర్ణించబడ్డాయి.
This page is about Contents of and Reading the Sixth Skanda of Bhāgavata Mahā Purāṇa. For general information about the Sixth Skanda, please visit The Sixth Skanda of Bhāgavata Mahā Purāṇa. For general information about the Bhāgavata Mahā Purāṇa, please visit Bhāgavata Mahā Purāṇa. To Read Bhāgavata Mahā Purāṇa in Telugu, please visit Read Sixth Skanda of Bhāgavata Mahā Purāṇa.
Read Śrīmad Bhāgavata Mahā Purāṇa Sixth Skanda Online
Read Śrīmad Bhāgavata Mahā Purāṇa Sixth Skanda in Telugu Online
అధ్యాయము 1 – అజామిలోపాఖ్యానము
ఈ అధ్యాయంలో కాన్యకుబ్జ నగరంలో నివసించిన అజామిలుడనే బ్రాహ్మణుని చారిత్రాత్మక జీవిత వృత్తాంతం వర్ణించబడింది. పూర్వంలో సదాచార సంపన్నుడైన అజామిలుడు అశుభకరమైన సాంగత్యం వల్ల మార్గం తప్పి, వేశ్యాలోలుడై, స్వధర్మాలను త్యజించి ఎనభై సంవత్సరాలు తీవ్ర పాపకార్యాలలో మునిగిపోయాడు. మరణసమయంలో తీవ్ర భయాందోళనలతో ఉన్న అజామిలుడు, తనను బంధించడానికి వచ్చిన భయంకర యమదూతలను చూసి, ముద్దుల కుమారుడైన ‘నారాయణ’ అనే పేరును బిగ్గరగా పిలిచాడు. భగవానుని నామాన్ని స్మరించినంత మాత్రాన వైకుంఠం నుండి చతుర్భుజ విష్ణుదూతలు తక్షణమే ప్రత్యక్షమై యమదూతల బంధనాల నుండి అజామిలుడిని అడ్డుకున్నారు.
అధ్యాయము 2 – విష్ణుదూతలచే అజామిలుని ఉద్ధరణ
యమదూతలకు మరియు విష్ణుదూతలకు నడుమ జరిగిన ధర్మ సంవాదంలో, విష్ణుదూతలు భగవన్నామానుకీర్తన యొక్క అమితమైన మహిమను వెల్లడించారు. భగవానుని దివ్య నామాన్ని స్పృహతోగానీ, అజ్ఞానంతోగానీ, అవహేళనగానీ లేదా సంకేతంగాగానీ ఉచ్చరించినప్పటికీ అది కోట్లాది జన్మల పాపరాశిని దగ్ధం చేస్తుందని, దానికి అగ్ని లేదా ఔషధం వలె స్వతంత్రమైన దాహక శక్తి ఉందని స్పష్టం చేశారు. ఈ దివ్య రహస్యాన్ని విన్న అజామిలుడు తీవ్రమైన పశ్చాత్తాపంతో కన్నులు తెరిచి, గృహాన్ని త్యజించి హరిద్వారానికి వెళ్ళి నిష్కామ భక్తిసేవ చేసి దేహత్యాగానంతరం వైకుంఠ ధామాన్ని పొందాడో వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 3 – యమధర్మరాజు తన దూతలకు చేసిన ప్రబోధము
తన దూతలు ఖాళీ చేతులతో తిరిగిరావడం చూసి, యమధర్మరాజు విశ్వంలో భగవాన్ విష్ణువే సర్వోన్నత ఏకైక నియంత అని, ఆయన శాసనమే సర్వోపరి అని తన దూతలకు వివరించాడు. ద్వాదశ భాగవతులలో ఒకడైన యమధర్మరాజు అత్యంత పవిత్రమైన ‘భాగవత ధర్మం’ యొక్క రహస్యాన్ని వెల్లడిస్తూ, భగవాన్ శ్రీకృష్ణుని నామాలను స్మరించే భక్తుల జోలికి ఎన్నటికీ వెళ్ళవద్దని శాసించాడు. కేవలం భగవానునికి నమస్కరించని, దివ్య నామాలను జపించని పాపాత్ములను మాత్రమే తన వద్దకు తీసుకురావాలని యమదూతలను ఆదేశించాడు.
అధ్యాయము 4 – దక్షుని హంసగుహ్య స్తుతి
చాక్షుష మన్వంతరంలో ప్రచేతసులు మరియు మారిషల పుత్రుడిగా దక్ష ప్రజాపతి పునర్జన్మ ఎత్తిన వృత్తాంతం ఈ అధ్యాయంలో వివరించబడింది. మానసిక సంకల్పంతో ప్రజాసృష్టి చేయడం సాధ్యపడకపోవడంతో, దక్షుడు వింధ్యాచల పర్వతం వద్ద తీవ్రమైన తపస్సు చేసి భగవాన్ విష్ణువును ఉద్దేశించి నిగూఢమైన ‘హంసగుహ్య స్తుతి’ని అర్పించాడు. దక్షుని తపస్సుకు ప్రసన్నుడై భగవాన్ విష్ణువు చతుర్భుజ దివ్య రూపంతో ప్రత్యక్షమై, అసthreat అనే కన్యను వివాహమాడి మైథున క్రియ ద్వారా విశ్వంలో జీవరాశులను విస్తరించమని అనుగ్రహించాడు.
అధ్యాయము 5 – దక్షుడు దేవర్షి నారదుడిని శపించుట
దక్షుడు ప్రజాసృష్టి కొరకు మొదట ‘హర్యశ్వులు’ అనే పదివేలమంది కుమారులను కనగా, వారు తపస్సు చేయడానికి నారాయణ సరోవరానికి వెళ్ళారు. అక్కడికి వేంచేసిన దేవర్షి నారదుడు వారికి ఆత్మజ్ఞానాన్ని, భౌతిక సంసార బంధాల అశాశ్వతత్వాన్ని రూపక రీతిలో బోధించాడు. నారదుని ప్రబోధంతో హర్యశ్వులందరూ నైష్ఠిక బ్రహ్మచారులుగా మారి భగవద్ధ్యానంలో మునిగిపోయారు. ఇది చూసి ఆగ్రహించిన దక్షుడు మరల ‘శబలాశ్వులు’ అనే వేయిమంది కుమారులను కనగా, నారదుడు వారిని కూడా సన్యాస మార్గంలో నడిపించాడు. తీవ్ర ఆగ్రహం చెందిన దక్షుడు దేవర్షి నారదుడు ఏ లోకంలోనూ ఒకచోట స్థిరంగా నిలువకుండా నిరంతరం తిరుగుతుండేలా శపించాడు.
అధ్యాయము 6 – దక్షుని కుమార్తెల వంశావళి
నారదుని శాపానంతరం, దక్ష ప్రజాపతి తన భార్య అసthreat ద్వారా అరవైమంది కుమార్తెలను పొందాడు. వారిలో పదముగ్గురిని కశ్యప ప్రజాపతికి, పదిమందిని ధర్మునికి, ఇరవై ఏడుగురిని చంద్రునికి మరియు మిగిలిన వారిని ఇతర ప్రజాపతులకు ఇచ్చి వివాహం జరిపించాడు. కశ్యపుని భార్యలైన అదితి, దితి, దను, కద్రు, వినత మొదలైన వారి ద్వారా దేవతలు (ఆదిత్యులు), అసురులు (దైత్యులు), దానవులు, నాగులు, గరుడుడు మరియు సకల చరాచర జీవరాశులు ఆవిర్భవించిన చారిత్రాత్మక వంశక్రమం ఈ అధ్యాయంలో విస్తారంగా వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 7 – దేవేంద్రుడు బృహస్పతికి అపచారం చేయుట
దేవలోకంలో దేవేంద్రుడు ఐశ్వర్యమదంతో, భోగభాగ్యాలలో తేలియాడుతూ, తన రాజసభలోకి వేంచేసిన దేవగురువైన బృహస్పతికి నిలబడి స్వాగతం పలకకుండా గురువధిక్కారం చేశాడు. దేవేంద్రుని అహంకారాన్ని అసహ్యించుకుని బృహస్పతి సభ నుండి అదృశ్యమయ్యాడు. గురుకృప నశించడంతో దేవతల తేజస్సు క్షీణించి, రాక్షసులు వారిపై దాడి చేసి స్వర్గలోకాన్ని ఆక్రమించారు. పరాజితులైన దేవతలు బ్రహ్మదేవుని ఆశ్రయించగా, ఆయన విశ్వరూపుడిని తాత్కాలిక పురోహితునిగా స్వీకరించమని సూచించాడు.
అధ్యాయము 8 – నారాయణ కవచ ఉపదేశము
త్వష్ట ప్రజాపతి కుమారుడైన విశ్వరూపుడు దేవేంద్రునికి సమస్త శత్రుభయాల నుండి, ఆపదల నుండి రక్షణ కల్పించే అత్యంత పవిత్రమైన ‘నారాయణ కవచాన్ని’ ఉపదేశించాడు. ఈ కవచంలో భగవాన్ విష్ణువు యొక్క వివిధ దివ్య అవతారాలను (మత్స్య, కూర్మ, వరాహ, నృసింహ మొదలైనవి), దివ్య ఆయుధాలను స్మరిస్తూ దేహంలోని ప్రతి భాగానికి ఆధ్యాత్మిక రక్షణను ఎలా పొందాలో వర్ణించబడింది. ఈ నారాయణ కవచ మంత్ర బలం చేత దేవేంద్రుడు అసురులపై విజయం సాధించి స్వర్గాధిపత్యాన్ని తిరిగి పొందాడు.
అధ్యాయము 9 – వృత్తాసురుని ఆవిర్భావము
విశ్వరూపుడు యజ్ఞం చేస్తూ, అసురులకు కూడా రహస్యంగా యజ్ఞభాగాలు ఇస్తున్నాడని తెలుసుకున్న దేవేంద్రుడు తీవ్ర ఆగ్రహంతో విశ్వరూపుని మూడు శిరస్సులను నరికివేశాడు. తన కుమారుని వధకు ప్రతికారం తీర్చుకోవడానికి త్వష్ట ప్రజాపతి ఇంద్రుడిని సంహరించే వీరుడు కావాలని ఆభిచారిక యజ్ఞం చేయగా, యజ్ఞగుండం నుండి పర్వతసమాన దేహంతో భయంకర రూపుడైన వృత్తాసురుడు ఆవిర్భవించాడు. వృత్తాసురుడు దేవతా సైన్యాలను తుత్తునియలు చేస్తూ లోకాలను భయపెట్టగా, దేవతలు భగవాన్ విష్ణువును శరణు వేడారు.
అధ్యాయము 10 – దేవతలకు మరియు వృత్తాసురునికి నడుమ యుద్ధము
భగవాన్ విష్ణువు దేవతలకు ప్రత్యక్షమై, దధీచి మహర్షి వద్దకు వెళ్ళి ఆయన దివ్యమైన అస్థికలను (ఎముకలను) అడగమని ఆదేశించాడు. లోకకళ్యాణం కోసం దధీచి మహర్షి సంతోషంగా యోగాగ్నిలో తన దేహాన్ని త్యాగం చేయగా, ఆయన అస్థికలతో విశ్వకర్మ వజ్రాయుధాన్ని తయారుచేశాడు. దేవేంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని ధరించి, దేవతా సైన్యంతో కలసి వృత్తాసురునిపై మరియు ఆయన అసుర రాక్షస సైన్యాలపై భయంకరమైన యుద్ధాన్ని ప్రకటించాడు.
అధ్యాయము 11 – వృత్తాసురుని దివ్య భక్తిగుణములు
యుద్ధం ముమ్మరంగా జరుగుతుండగా, వృత్తాసురుడు పారిపోతున్న రాక్షస యోధులను ప్రోత్సహిస్తూ వీరధర్మాన్ని, దేహ అశాశ్వతత్వాన్ని ప్రబోధించాడు. అసుర దేహంలో ఉన్నప్పటికీ, వృత్తాసురుడు పరమ వైష్ణవునిగా (మహాభాగవతునిగా) ప్రకాశించాడు. దేవేంద్రునితో యుద్ధం చేస్తూనే, వృత్తాసురుడు భగవాన్ శ్రీకృష్ణుని చరణారవిందాల పట్ల అచంచలమైన నిష్కామ భక్తిని వ్యక్తపరుస్తూ, సమస్త ప్రాపంచిక సుఖాలను, ముక్తిని కూడా తృణప్రాయంగా భావించే నాలుగు అద్భుతమైన దివ్య ప్రార్థనలను చేశాడు.
అధ్యాయము 12 – వృత్తాసుర వధ
వృత్తాసురుడు దేవేంద్రుడిని ఆయన ఐరావత ఏనుగుతో సహా మింగివేయగా, దేవేంద్రుడు నారాయణ కవచ ప్రభావంతో అసురుని కడుపు చీల్చుకుని బయటకు వచ్చాడు. అనంతరం దేవేంద్రుడు దధీచి అస్థికలతో చేసిన వజ్రాయుధంతో వృత్తాసురుని మహా శిరస్సును నరకడానికి ఒక సంవత్సరం పాటు తీవ్రంగా పోరాడాడు. చివరకు దేవేంద్రుడు వృత్తాసురుని శిరస్సును తెగనరకగా, అసురుని దేహం నుండి ఒక దివ్య తేజస్సు వెలువడి సమస్త దేవతలు చూస్తుండగానే భగవాన్ విష్ణువు చరణారవిందాలలో ఐక్యమైంది.
అధ్యాయము 13 – దేవేంద్రునికి బ్రహ్మహత్యా పాతకము సోకుట
వృత్తాసురుడు జ్ఞానియైన బ్రాహ్మణుడు కావడం వల్ల, ఆయనను సంహరించిన దేవేంద్రుడిని భయంకరమైన బ్రహ్మహత్యా పాతకం రూపంలో ఒక వికృత రూపం వెంటాడింది. దేవేంద్రుడు భయంతో స్వర్గాన్ని వదిలి మానససరోవరంలోని తామరకాడ సూక్ష్మనాళంలో వేయి సంవత్సరాలు దాక్కున్నాడు. ఆ సమయంలో నహుషుడు స్వర్గాధిపతిగా ఏలగా, అనంతరం మహర్షులు భగవాన్ విష్ణువు ప్రీత్యర్థం దేవేంద్రునిచే అశ్వమేధ యజ్ఞం చేయించి, ఆయనను బ్రహ్మహత్యా పాపం నుండి విముక్తుడిని చేసి మరల స్వర్గసింహాసనంపై కూర్చోబెట్టారు.
అధ్యాయము 14 – చిత్రకేతు మహారాజు శోకము
వృత్తాసురునికి అంతటి మహోన్నతమైన భగవద్భక్తి ఎలా లభించిందో వివరించమని పరీక్షిత్తు మహారాజు కోరగా, శ్రీ శుకదేవ గోస్వామి వృత్తాసురుని పూర్వజన్మ వృత్తాంతాన్ని చెప్పడం ప్రారంభించాడు. పూర్వజన్మలో వృత్తాసురుడు శూరసేన రాజ్యానికి పాలకుడైన చిత్రకేతు మహారాజు. సంతానం లేక బాధపడుతున్న చిత్రకేతునికి అంగిరస మహర్షి అనుగ్రహంతో కృతద్యుతి అనే రాణి గర్భాన పుత్రుడు జన్మించాడు. అయితే, ఈర్ష్య చెందిన సవతి తల్లులు ఆ పసిపాపకు విషమిచ్చి సంహరించడంతో, చిత్రకేతు మహారాజు తీవ్రమైన దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు.
అధ్యాయము 15 – అంగిరస నారదుల జ్ఞానోపదేశము
తీవ్ర దుఃఖంలో ఉన్న చిత్రకేతు మహారాజును ఊరడించడానికి అంగిరస మహర్షి మరియు దేవర్షి నారదుడు వేంచేశారు. వారు తమ యోగశక్తిచే మరణించిన బాలుని ఆత్మను తాత్కాలికంగా దేహంలోకి రప్పించారు. ఆ ఆత్మ సభామధ్యంలో మాట్లాడుతుండగా, విశ్వ పరిణామంలో తాను కోట్లాదిమంది తల్లిదండ్రులను పొందానని, భౌతిక సంబంధాలన్నీ ప్రాపంచిక భ్రమ అని ప్రబోధించింది. ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొందిన చిత్రకేతు మహారాజు ప్రాపంచిక మోహాన్ని విడిచిపెట్టి నారద మహర్షిని శరణువేడాడు.
అధ్యాయము 16 – చిత్రకేతునికి భగవాన్ అనంతశేషుని దర్శనము
దేవర్షి నారదుడు చిత్రకేతునికి దివ్య మంత్రాన్ని ఉపదేశించగా, రాజు ఏడు రోజుల పాటు అనన్య ధ్యానం చేశాడు. తపస్సు ముగింపులో చిత్రకేతునికి పరమపావనుడైన భగవాన్ అనంతశేషుని దివ్య మంగళ రూప దర్శనం లభించింది. భగవానుని అనుగ్రహంతో చిత్రకేతుడు విద్యాధరులకు రాజుగా అభిషేకించబడి, ప్రాపంచిక భోగాలకు అంటకుండా భగవద్ధ్యానంలో నిలిచాడు.
అధ్యాయము 17 – పార్వతీదేవిచే చిత్రకేతువు శపించబడుట
ఒకసారి చిత్రకేతు మహారాజు దివ్య విమానంలో సంచరిస్తూ, మునుల సభలో పార్వతీదేవిని తొడపై కూర్చోబెట్టుకుని ఉన్న మహాదేవ శివుడిని చూసి తేలికగా నవ్వాడు. మహాదేవుడు దానిని సాధారణంగా తీసుకున్నప్పటికీ, పార్వతీదేవి చిత్రకేతుని మాటలను అహంకారంగా భావించి, ఆయనను రాక్షస యోనిలో జన్మించమని శపించింది. చిత్రకేతుడు ఎలాంటి అహంకారం లేకుండా విమానం దిగి, పార్వతీదేవి శాపాన్ని భగవదిచ్ఛగా శిరసావహించాడు. ఆయన ప్రశాంతతను చూసి మహాదేవుడు భగవద్భక్తుల మహత్త్వాన్ని కీర్తించాడు. ఆ చిత్రకేతుడే తదుపరి జన్మలో వృత్తాసురునిగా జన్మించాడు.
అధ్యాయము 18 – దితి ఇంద్రవధ కొరకు వ్రతము బూనుట
తన కుమారులైన అసురులను సంహరించిన ఇంద్రునిపై పగ తీర్చుకోవడానికి, దితి తన భర్తయైన కశ్యప మహర్షిని ఇంద్రుడిని చంపగల పుత్రుని ప్రసాదించమని కోరింది. కశ్యపుడు ఒక సంవత్సరం పాటు అత్యంత శుచితో, నిష్ఠతో ‘పుంసవన వ్రతం’ ఆచరించాలని నియమం విధిస్తూ అంగీకరించాడు. ఇది తెలిసిన దేవేంద్రుడు దితి వద్దకు వచ్చి ఉపచారాలు చేస్తూ ఆమె పొరపాటు కోసం వేచి చూశాడు. వ్రతం ముగిసే సమయంలో దితి కాళ్ళు కడుక్కోకుండా నిద్రపోగా, ఇంద్రుడు సూక్ష్మరూపంలో ఆమె గర్భంలోకి ప్రవేశించి పిండాన్ని ఏడు ముక్కలుగా నరికాడు.
అధ్యాయము 19 – పుంసవన వ్రత ప్రభావము మరియు మరుద్గణుల ఆవిర్భావము
దితి పదకొండు నెలల పాటు భగవాన్ విష్ణువును ధ్యానిస్తూ పుంసవన వ్రతాన్ని ఆచరించడం వల్ల, భగవదనుగ్రహంతో గర్భంలోని నలభై తొమ్మిది ముక్కలు చనిపోకుండా, దివ్యమైన ‘మరుద్గణులు’ అనే దేవతలుగా రూపాంతరం చెందాయి. వారు దేవేంద్రునికి సహాయకులుగా, మిత్రులుగా మారారు. శ్రీ శుకదేవ గోస్వామి షష్ఠ స్కంధము ముగింపులో భగవాన్ విష్ణువు మరియు లక్ష్మీదేవిల ప్రీత్యర్థం ఆచరించే పుంసవన వ్రతం యొక్క పూర్ణ విధానాన్ని, దానివల్ల కలిగే సకల శుభఫలాలను, ఆధ్యాత్మిక ముక్తిని వివరించాడు.