Read Brahma Vaivarta Purāṇa’s Gaṇeśa Khaṇḍa in Telugu
‘బ్రహ్మ వైవర్త పురాణము‘ అష్టాదశ మహాపురాణములలో పరమ పవిత్రమైన, భక్తిరసభరితమైన వైష్ణవ మహాశాస్త్రము. ఇందులోని తృతీయ భాగము ‘గణేశ ఖండము’గా ప్రసిద్ధికెక్కినది. ఇది నలభై ఆరు (४६) అధ్యాయములతో అలరారుచు, విఘ్నవినాశకుడు, ప్రథమ పూజ్యుడు, సర్వసిద్ధిప్రదాతయైన శ్రీగణేశ భగవానుని అలౌకిక అవతారము, దివ్య బాలలీలలు, ఏకదంతుడైన వృత్తాంతము మరియు భగవాన్ పరశురాముల పావన చరిత్రను అత్యంత రమణీయముగా వర్ణిస్తుంది. పూర్వపు ప్రకృతి ఖండము తరువాత, ఈ గణేశ ఖండము పరాత్పరుడైన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మయే జగజ్జనని పార్వతీదేవి పుణ్యక వ్రత ఫలముగా ఆమె పుత్రునిగా అవతరించి శ్రీగణపతిగా ప్రసిద్ధి చెంది, సర్వవిఘ్నములను నివారించి సర్వలోకములలో ప్రథమ పూజ్య స్థానమును ఎలా పొందో వివరిస్తుంది.
ఈ విషయసూచిక గణేశ ఖండములోని నలభై ఆరు అధ్యాయముల సారాంశమును పరమ పవిత్రమైన కథాత్మక శైలిలో అందిస్తున్నది. పార్వతీదేవి పుణ్యక వ్రతము, కైలాసమునందు జన్మోత్సవ పరమానందము, శనిదేవుని దృష్టిపాతము వలన మస్తకము విచ్ఛేదమగుట మరియు గజముఖ అనుసంధానము, జమదగ్ని ఆశ్రమమున పరశురామావతారము, కార్తవీర్యార్జున వధ, కైలాస ద్వారము వద్ద గణపతి-పరశురాముల భయంకర సంగ్రామము, పరశు ప్రహారముచే గణేశుడు ఏకదంతుడగుట, గణపతి కవచ ప్రాకట్యము, చంద్రుని గర్వభంగము మరియు స్యమంతక మణి కథ వంటి పవిత్ర గాథలు ఈ ఖండమునందు భక్తిభావముతో వర్ణించబడినవి. ఈ పావన సారాంశ శ్రవణ పఠనములు సాధకుని జీవితములోని సమస్త విఘ్నములను తొలగించి అచల కృష్ణభక్తిని, పరమ సిద్ధిని ప్రసాదించును.
Read Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa’s Gaṇeśa Khaṇḍa Online in English, Telugu and Hindi
బ్రహ్మ వైవర్త పురాణము నందు ఈ ఖండములు ఉన్నవి. ఈ వరుసలో చదువుకోగలరు.
- బ్రహ్మ ఖండము
- ప్రకృతి ఖండము
- గణేశ ఖండము
- శ్రీ కృష్ణ జనన ఖండము
Read Gaṇeśa Khaṇḍa Online in Telugu
విషయసూచిక
१ – పార్వతీదేవి పుత్రకామేష్టి ఉత్కంఠ మరియు పుణ్యక వ్రత సంకల్పము
ఈ పావన అధ్యాయ ప్రారంభమున కైలాసపతి భగవాన్ శివుని దేవేరి జగజ్జనని పార్వతీదేవి హృదయమున ఒక దివ్య పుత్రుని పొందవలెననే ఉత్కృష్ట కోరిక జాగృతమయ్యెను. జగన్మాత పవిత్ర సంకల్పమును ఎరిగి సర్వేశ్వరుడైన శివుడు ఆమెకు పరమ ఫలదాయకమైన ‘పుణ్యక వ్రత’ అనుష్ఠానమును ఉపదేశించెను. ఈ వ్రతము సాక్షాత్ శ్రీకృష్ణ పరమాత్మను ప్రసన్నుని చేసి పరమ దుర్లభ సంతానమును ప్రసాదించునది. పార్వతీదేవి సనత్కుమారుని తన ఆచార్యునిగా వరించి, పరమ శ్రద్ధతో ఈ కల్పవృక్ష తుల్య వ్రతమును ఆచరించుటకు దృఢ సంకల్పము చేసెను.
२ – పుణ్యక వ్రత శాస్త్రీయ అనుష్ఠానము మరియు నియమ నిబంధనలు
ఈ అధ్యాయమునందు పార్వతీదేవి ఆచరించిన పుణ్యక వ్రత విస్తృత విధివిధానములు, పూజా సామగ్రి, నియమ నిష్ఠలు వర్ణించబడినవి. జగజ్జనని పార్వతీదేవి ఒక సంవత్సర కాలము కఠోర తపస్సు, నిరాహార వ్రతము, నిత్య బ్రాహ్మణ భోజనము, దానములు మరియు శ్రీకృష్ణ భక్తిమయా రాధనలో లీనమయ్యెను. ఈ మహావ్రత ప్రభావముచే కైలాసమంతటా దివ్య సుగంధములు, మంగళ ధ్వనులు వ్యాపించి, సమస్త దేవతలు జగన్మాత తపోబలమును ముక్తకంఠముతో ప్రశంసించిరి.
३ – పుణ్యక వ్రత సమాప్తి మరియు శ్రీకృష్ణుని బాలరూప ప్రాకట్యము
పుణ్యక వ్రతము పూర్తయినంతనే భక్తవత్సలుడైన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ స్వయముగా ఒక పరమ సుందర బాల విష్ణు రూపమున పార్వతీదేవి ఎదుట సాక్షాత్కరించెను. పరమేశ్వరుని ఆ దివ్య బాలరూపము నీలమేఘ శ్యామవర్ణముతో, మందహాసముతో, వేయి సూర్యుల తేజస్సుతో విరాజిల్లెను. భగవానుడు పార్వతీదేవికి వరమిస్తూ, తాను ఆమె గర్భమున జన్మించకపోయినప్పటికీ ఆమె నిష్కామ వ్రత ఫలముగా ఆమె పుత్రునిగా అవతరిస్తున్నానని చెప్పి అంతర్ధానమయ్యెను. అంతట పూజా గృహమునందు ఒక పరమ మనోహర శిశువు శయనించి ఉండుట కనిపించెను.
४ – కైలాసమునందు శ్రీగణేశ జన్మోత్సవము మరియు దేవరుషుల రాక
పార్వతీదేవి మందిరమున దివ్య బాలుడు అవతరించాడనే వార్త వినగానే సమస్త కైలాస ధామము పరమానందంలో మునిగిపోయెను. దేవేంద్రుడు, బ్రహ్మదేవుడు, విష్ణుమూర్తి, నారద మహర్షి, సప్తరుషులు, గంధర్వ అప్సరసలు కైలాసమునకు విచ్చేసి జయజయధ్వానములు చేసిరి. గంధర్వులు మధుర గానము చేయగా, అప్సరసలు నృత్యము చేయుచు దివ్య పుష్పవృష్టి కురిపించిరి. శివపార్వతులు విచ్చేసిన దేవతలకు, బ్రాహ్మణులకు రత్నములు, వస్త్రములు, గోవులను అపారముగా దానమిచ్చిరి.
५ – శనిదేవుని రాక, దృష్టిపాతము మరియు గణేశుని మస్తకచ్ఛేదము
సమస్త దేవతలు బాల గణేశుని సౌందర్యమును చూసి ధన్యులవుతుండగా, సూర్యపుత్రుడైన శనిదేవుడు అక్కడకు వచ్చెను. తన భార్య పూర్వ శాపము వలన శనిదేవుడు శిరస్సు వంచి బాలుని చూడటానికి సంకోచించెను. పార్వతీదేవి సస్నేహ విన్నపముపై శనిదేవుడు బాల గణేశుని ముఖముపై ఒక్క క్షణకాలము దృష్టి సారించగానే, కర్మ సిద్ధాంతము మరియు కశ్యప మహర్షి పూర్వ శాప ప్రభావముచే బాలుని మస్తకము దేహము నుండి వేరై గోలోకమునందు శ్రీకృష్ణుని విగ్రహములో లీనమయ్యెను. ఇది చూసి కైలాసమున హాహాకారములు చెలరేగగా పార్వతీదేవి మూర్ఛిల్లెను.
६ – శ్రీవిష్ణువు గరుడ ప్రస్థానము, గజముఖ నయనము మరియు గణేశుని పునరుజ్జీవనము
హాహాకారముల నడుమ భక్తభయహరుడైన శ్రీవిష్ణువు తక్షణమే గరుడునిపై ఆరూఢుడై ఉత్తర దిక్కునకు పయనించెను. పుష్పభద్రా నదీ తీరమున ఒక తేజోవంతమైన ఏకదంత గజరాజు (ఏరావతము/గజము) విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా చూసెను. శ్రీవిష్ణువు తన సుదర్శన చక్రముతో ఆ గజరాజు మస్తకమును ఖండించి గరుడునిపై తెచ్చి కైలాసమునందు బాలుని దేహమునకు అమర్చెను. బ్రహ్మ, విష్ణువులు మంత్రశక్తిచే ఆ గజముఖమును దేహమునకు జోడించి ప్రాణ ప్రతిష్ఠ చేయగా, బాల గణేశుడు పునరుజ్జీవితుడై లేచి కూర్చోనెను. కైలాసమంతటా మళ్లీ ఆనందోత్సాహాలు విరిసిసాయి.
७ – పార్వతీదేవిచే శనిదేవునికి శాపము మరియు సान्త్వనము
తన పుత్రుని మస్తకచ్ఛేదమునకు తీవ్ర క్రోధావిష్టురాలైన జగజ్జనని పార్వతీదేవి శనిదేవుని తక్షణమే పంగువుగా (కుంటివాడిగా) మారమని శపించెను. శనిదేవుడు వినయముతో ప్రార్థిస్తూ ఇందులో తన వ్యక్తిగత దోషము లేదని, ఇది కాలచక్ర శాపఫలమని విన్నవించెను. విష్ణువు, శివుడు జోక్యము చేసుకోగా పార్వతీదేవి ద్రవించి శాప తీవ్రతను తగ్గించెను. శనిదేవుడు గ్రహములలో శ్రేష్ఠ స్థానము పొందుతాడని, శనివారము రోజున గణేశుని, శివుని పూజించువారిపై శని వక్రదృష్టి ప్రభావము ఉండదని అభయమిచ్చెను.
८ – శ్రీగణేశుని నామకరణము మరియు ప్రథమ పూజ్య స్థాన ప్రాప్తి
ఈ పావన అధ్యాయమున బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు కలసి బాలునికి నామకరణము చేసిరి. ఆయనకు గణేశ, విఘ్నేశ, గజానన, లంబోదర, ఏకదంత, హేరంబ, వక్రతుండ, గణాధ్యక్ష అను పవిత్ర నామములు స్థిరపరచబడెను. సమస్త బ్రహ్మాండములో ఏ శుభకార్యము, యజ్ఞము, పూజ లేదా అనుష్ఠానము జరిగినా మొదట శ్రీగణేశునికే అగ్రపూజ చేయబడాలని శ్రీవిష్ణువు ప్రకటించెను. గణపతి పూజ చేయకుండా వేరే దేవతలను ఆరాధిస్తే ఆ పూజ నిష్ఫలమవుతుందని నియమించెను. ఈ విధంగా శ్రీగణేశునికి ‘ప్రథమ పూజ్య’ పరమ స్థానము లభించెను.
९ – గణేశ-కార్తికేయుల పోటీ మరియు తల్లిదండ్రుల ప్రదక్షిణము
గణేశుడు, కార్తికేయుడు పెద్దవారవుతుండగా, బ్రహ్మాండపు శ్రేష్ఠత మరియు ప్రథమ పూజాధికారము కొరకై ఇద్దరి నడుమ ఒక మధుర పోటీ మేర్పడెను. సమస్త బ్రహ్మాండమును ఎవరు ముందుగా ప్రదక్షిణ చేసి వస్తారో వారే శ్రేష్ఠులని షరతు విధించబడెను. కార్తికేయుడు వెంటనే తన మయూరము (నెమలి) పై స్వారీ చేస్తూ విశ్వ ప్రదక్షిణకు ఎగిరిపోయెను. అయితే చతురుడు, జ్ఞాననిధియైన గణేశుడు తన తల్లిదండ్రులైన శివపార్వతులకు ఏడుసార్లు భక్తితో ప్రదక్షిణ చేసి చేతులు జోడించి నిలబడెను. తల్లిదండ్రులకు ప్రదక్షిణ చేయుట సమస్త బ్రహ్మాండముల ప్రదక్షిణ కంటే మిన్న అని శాస్త్ర ప్రమాణము చూపెను. ఈ బుద్ధికుశలతకు ప్రసన్నులైన శివపార్వతులు గణపతిని విజేతగా ప్రకటించిరి.
१० – శ్రీగణపతికి రిద్ధి-సిద్ధులతో దివ్య వివాహము
గణేశుని అసమాన బుద్ధికి, తపోబలమునకు, ప్రథమ పూజ్య పదవికి ప్రసన్నుడైన బ్రహ్మదేవుడు తన ఇద్దరు మానస పుత్రికలైన సిద్ధి, బుద్ధులను (రిద్ధి మరియు సిద్ధి) శ్రీగణేశునికి ఇచ్చి దివ్య వివాహము జరిపించెను. విశ్వకర్మ కైలాసమునందు దివ్య మంటపమును నిర్మించెను. సమస్త దేవతలు, రుషులు ఈ వివాహములో పాల్గొని నవదంపతులపై అక్షతలు, పుష్పములు కురిపించిరి. కాలక్రమములో సిద్ధికి ‘శుభ్’, బుద్ధికి ‘లాభ్’ అను ఇద్దరు తేజోవంతమైన పుత్రులు జన్మించి, లోకములలో మంగళమునకు, సమృద్ధికి అధిదేవతలైరి.
११ – జమదగ్ని-రేణుకల ఆఖ్యానము మరియు పరశురామావతారము
కథాస్రవంతి ఇప్పుడు జమదగ్ని మహర్షి ఆశ్రమము వైపు మల్లుతుంది. భృగువంశీయుడైన జమదగ్ని, ఆయన పతివ్రతయైన భార్య రేణుకాదేవికి శ్రీవిష్ణువు ఆవేశావతారముగా మహా తేజోవంతుడైన పరశురాముడు అవతరించెను. బాల్యము నుండే పరశురాముడు అద్భుత తపోబలము, నిర్భయత్వము, అస్త్రవిద్యపై అనన్య ఆసక్తి ప్రదర్శించెను. తల్లిదండ్రుల చరణములలో భక్తి కలిగి ఆశ్రమములో వేదాధ్యయనము, కఠోర తపస్సు చేసెను.
१२ – పరశురాముని శివారాధన, అస్త్రవిద్య మరియు కల్పతరు కవచ ప్రాప్తి
తండ్రి ఆజ్ఞచే పరశురాముడు శివుని ప్రసన్నము చేసుకొనుటకు గంధమాదన పర్వతముపై కఠోర తపస్సు చేసెను. ఆయన తీవ్ర తపస్సుకు ప్రసన్నుడైన భగవాన్ శివుడు ఆయనను శిష్యునిగా స్వీకరించి, ధనుర్వేద సంపూర్ణ జ్ఞానమును, దివ్య అమోఘ పరశువును (గొడ్డలిని), ‘త్రైలోక్యవిజయ’ కవచమును, స్తోత్రమును ప్రసాదించెను. శివానుగ్రహముచే పరశురాముడు త్రిలోకములలో పరాక్రమమునకు, అస్త్రవిద్యకు పరమాచార్యుడాయెను.
१३ – కార్తవీర్యార్జునుడు జమదగ్ని ఆశ్రమమునకు వచ్చుట మరియు కామధేను అపహరణము
ఒకసారి మాహిష్మతి రాజు, సహస్రబాహుడైన కార్తవీర్యార్జునుడు సైన్యముతో వేటాడుచు జమదగ్ని ఆశ్రమమునకు వచ్చెను. జమదగ్ని మహర్షి తన కామధేనువు (కపిల గోవు) ప్రభావముచే క్షణకాలములో రాజుకు, ఆయన విశాల సైన్యమునకు దివ్య రాజభోజన సత్కారములను ఏర్పాటు చేసెను. కామధేనువు అద్భుత శక్తిని చూసి లోభియైన కార్తవీర్యార్జునుని మనస్సులో పాపము పుట్టెను. మహర్షి వారించినప్పటికీ బలవంతముగా కామధేనువును, దాని దూడను అపహరించి మాహిష్మతికి తీసుకెళ్లెను.
१४ – పరశురామ-కార్తవీర్యార్జునుల భయంకర యుద్ధము మరియు అర్జున వధ
ఆశ్రమమునకు తిరిగి వచ్చిన పరశురామునికి ఈ దుశ్చర్య తెలియగానే ఆయన క్రోధము రగిలిపోయెను. ఆయన తన పరశువు, ధనుస్సు ధరించి ఒంటరిగా మాహిష్మతికి పయనమాయెను. కార్తవీర్యార్జునుని చతురంగ బలములు, వేలాది పుత్రులు పరశురామునిపై బడగా, పరశురాముడు ఒంటరిగా తన పరశు ప్రహారములతో సమస్త సైన్యమును భస్మమొనర్చేను. అంతట కార్తవీర్యార్జునునికి, పరశురామునికి తీవ్ర యుద్ధము జరుగగా, పరశురాముడు అర్జునుని సహస్ర బాహువులను నరికి, శిరస్సును ఖండించి కామధేనువును విడిపించెను.
१५ – అర్జునుని పుత్రులచే జమదగ్ని వధ, రేణుకా విలాపము మరియు పరశురాముని ప్రతిజ్ఞ
కార్తవీర్యార్జునుని వధకు పగతీర్చుకొనుటకు ఆయన పిరికి పుత్రులు ఒకరోజు పరశురాముడు లేని సమయము చూసి జమదగ్ని ఆశ్రమమున ప్రవేశించిరి. ధ్యానమగ్నుడైన జమదగ్ని మహర్షిని అధర్మముగా సంహరించిరి. માતા రేణుక భర్త శవము చెంత కూర్చుని ఇరవై ఒక్కసార్లు గుండెలు బాదుకుంటూ కరుణాకరముగా విలపించెను. ఆశ్రమమునకు వచ్చిన పరశురాముడు ఈ దారుణ దృశ్యమును చూసి తీవ్ర దుఃఖమునకు, క్రోధమునకు గురాయెను. తల్లి ఇరవై ఒక్కసార్లు విలపించినందున, చేతిలో జలము పట్టుకొని భూమిని ఇరవై ఒక్కసార్లు అధార్మిక క్షత్రియులు లేకుండా చేస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేసెను.
१६ – పరశురాముడు ఇరవై యొక్క సార్లు భూమిని క్షత్రియరహితము చేయుట
తన భీష్మ ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చుటకు పరశురాముడు చేతిలో పరశువు పట్టుకొని భూమండలమంతా విహరించెను. ఇరవై ఒక్కసార్లు అధార్మికులు, నిర్దయక క్షత్రియ రాజులను సంహరించి ధర్మమును పునఃస్థాపించెను. సమంతపంచక క్షేత్రమునందు క్షత్రియుల రక్తముతో ఐదు గుండములను నింపెను. పిమ్మట జయించిన భూమండలమంతటినీ కశ్యప మహర్షికి దానమిచ్చి, తాను అస్త్రశస్త్రములను త్యజించి ప్రశాంత భావముతో శివ దర్శనముకై కైలాసమునకు బయలుదేరెను.
१७ – పరశురాముడు కైలాసమునకు వచ్చుట మరియు శివదర్శన తీవ్ర ఉత్కంఠ
భూమిని అధర్మము నుండి ముక్తి చేసిన పిమ్మట పరశురాముడు తన గురువైన భగవాన్ శివుని చరణకమలములను దర్శించుటకు కైలాస పర్వతమునకు చేరెను. గురు దర్శన తీవ్ర తపనతో ఆయన శివుని అంతఃపురము వైపు సాగిపోవాలనుకొనెను. అయితే ఆ సమయమున శివపార్వతులు ఏకాంతమునందు ఉండగా, ద్వారము వద్ద కావలి ఉన్న శ్రీగణేశుడు ఆయనను లోపలికి వెళ్లకుండా నిరోధించెను.
१८ – కైలాస ద్వారము వద్ద పరశురాముని అడ్డుకున్న శ్రీగణేశుడు
శ్రీగణేశుడు పరమ సౌమ్యముగా, దృఢ స్వనముతో పరశురామునికి శివపార్వతులు ఏకాంతమునందు ఉన్నారని, ఇప్పుడు లోపలికి ప్రవేశము వర్జ్యమని తెలిపెను. పరశురాముడు గురు దర్శన తొందరపాటుతో గణేశుని మాటలను లక్ష్యపెట్టక బలవంతముగా లోపలికి వెళ్లడానికి ప్రయత్నించెను. గణేశుడు ద్వారము వద్ద అడ్డుగా నిలబడి పరశురాముని మార్గమును బంధించెను.
१९ – గణేశ-పరశురాముల నడుమ తీవ్ర వాక్-సంగ్రామము
ద్వారము వద్ద అడ్డుకోవడంతో పరశురాముని భృగువంశ కోపము రగిలిపోయెను. ఆయన గణేశుని బాలునిగా భావించి నిందించుచూ తన తపోబలముతో భయపెట్టెను. దానికి ప్రతిగా గణేశుడు పరమ శాంతముగా ధర్మమును, మర్యాదను, గురుద్వార నియమములను బోధించెను. ఇద్దరి నడుమ తీవ్ర వాదనలు జరిగి, అది త్వరలోనే మహా సంగ్రామముగా మారెను.
२० – శ్రీగణేశ మరియు పరశురాముల ఘోర సమరము
వాక్-యుద్ధము తీవ్రము కాగా పరశురాముడు తన దివ్యాస్త్రములను గణేశునిపై ప్రయోగించెను. శ్రీగణేశుడు లీలగా ఆ ఆయుధములను నిర్వీర్యము చేసెను. పరశురాముడు క్రోధముతో బాణవర్షము కురిపించగా గణేశుడు తన తొండముతో ఆ బాణములను పట్టుకొని దూరముగా విసిరివేసెను. గణేశుడు తన తొండమును పెంచి పరశురాముని చుట్టి, సమస్త లోకములలో తిప్పి మళ్లీ కైలాసమున నిలబెట్టెను. ఈ అద్భుత లీలచే పరశురాముని అహంకారము చూర్ణమై ఆయన మరింత క్రోధావిష్టుడాయెను.
२१ – పరశురాముని పరశు ప్రహారము మరియు గణేశుడు ‘ఏకదంతుడు’ అగుట
తీవ్ర క్రోధముతో పరశురాముడు శివుడు తనకు ఇచ్చిన అమోఘ పరశువును (గొడ్డలిని) ఎత్తి గణేశునిపై ప్రయోగించెను. గణేశుడు ఆలోచించి, తాను ఈ పరశువును నిర్వీర్యము చేస్తే తన తండ్రి శివుని ఆయుధమునకు అవమానము జరుగుతుందని భావించెను. గురు ఆయుధ గౌరవమును కాపాడుటకు గణేశుడు ఆ ప్రహారమును తన ఎడమ దంతముపై స్వీకరించెను. పరశువు తీవ్ర దెబ్బకు గణేశుని ఎడమ దంతము విరిగి కిందపడెను. ఆ రోజు నుండి ఆయన విశ్వమంతటా ‘ఏకదంతుడు’ అను పవిత్ర నామముతో ప్రసిద్ధి చెందెను.
२२ – జగజ్జనని పార్వతీదేవి భయంకర కోపము మరియు పరశురామునిపై అగ్రహము
గణేశుని దంతము నుండి రక్తం కారడం చూసి, ఆయన ఏకదంత రూపమును చూసి జగజ్జనని పార్వతీదేవి భయంకర కోపముతో రగిలిపోయెను. ఆమె కాళరాత్రి రూపము ధరించి పరశురాముని భస్మము చేయుటకు సిద్ధపడెను. సమస్త దేవతలు, శివుడు కూడా భవాని రౌద్ర రూపమును చూసి భయపడిరి. పరశురాముడు భయపడి జగన్మాత చరణములపై పడెను, కానీ దేవి కోపము చల్లారలేదు.
२३ – శ్రీవిణువు ఆగమనము, పార్వతీదేవి సాన్త్వనము మరియు గణేశ महिమ
కైలాసమున ఆపదను చూసి భక్తవత్సలుడైన శ్రీవిణువు స్వయముగా ప్రత్యక్షమాయెను. ఆయన పార్వతీదేవిని స్తుతించి, ఆమె మాతృత్వమును ప్రశంసిస్తూ కోపమును శాంతింపజేసెను. పరశురాముడు శివుని పరమ భక్తుడని, ఈ ఘట్టము పూర్వ సంకల్పము ప్రకారం గణేశుని ‘ఏకదంత’ మహిమను లోకమునకు చాటుటకు జరిగిందని వివరించెను. విష్ణువు గణేశుని పరబ్రహ్మ స్వరూపమును వర్ణించి పార్వతీదేవిని ఆనందింపజేసెను.
२४ – పరశురాముని పశ్చాత్తాపము, గణేశ స్తుతి మరియు క్షమాపణ వేడుకోలు
శ్రీవిష్ణువు మాటలతో బోధపడిన పరశురాముని హృదయమున తీవ్ర పశ్చాత్తాపము పుట్టెను. ఆయన అశ్రునయనములతో శ్రీగణేశుని పాదములకు ప్రణమిల్లి అద్భుతముగా స్తుతించెను. పరశురాముడు పార్వతీదేవిని, గణేశుని క్షమించమని వేడెను. పరమ దయాళువైన గణేశుడు పరశురాముని కౌగిలించుకొని ఆయన మానసిక తాపమును పోగొట్టెను.
२५ – గణేశునిచే పరశురామునికి వరప్రదానము మరియు పరశురామ విజయము
గణేశుడు ప్రసన్నుడై పరశురామునికి ఈ పరశు ప్రహారము ఆయన అమర కీర్తికి కారణమవుతుందని ఆశీర్వదించెను. పరశురాముడు అష్టసిద్ధులు పొంది, యుద్ధమున అపరాజితుడై, సూర్యచంద్రులు ఉన్నంతవరకు ఆయన భక్తి, కీర్తి నిలుస్తుందని వరమిచ్చెను. గణేశుడు ఆయనకు విజయ మంత్రమును, ఆశీస్సులను అందజేసెను.
२६ – అనరణ్య మహారాజు కథ, గణేశ కవచము మరియు స్తోత్రము
ఈ అధ్యాయమున సూత గోస్వామి అనరణ్య మహారాజు దివ్య కథను వినిపించెను. అనరణ్యునికి తీవ్ర ఆపదలు, శత్రు భయము కలిగినప్పుడు గౌతమ మహర్షి ఉపదేశముచే ఆయన శ్రీగణేశుని శరణువేడెను. ‘గణేశ కవచము’, ‘గణేశ స్తోత్రము’ నిత్యము పఠించి శత్రువులపై విజయము సాధించి రాజ్యాభివృద్ధి చేసెను.
२७ – పుష్పభద్ర మహారాజు కథ మరియు గణేశ పూజా మహత్తు
సూత జే ముందుకు పుష్పభద్ర మహారాజు కథను తెలిపెను. పుష్పభద్రుని పుత్రుడు పూర్వజన్మ పాపముల వలన అకాల మృత్యువు, రోగములతో బాధపడెను. రాజు గణేశ చతుర్థి వ్రతమును ఆచరించి గణపతిని పూజించెను. గణేశుని కృపచే రాజకుమారుని రోగములు నశించి దీర్ఘాయువు లభించెను.
२८ – మాలి-సుమాలి యుద్ధము, సూర్యదేవుని పతనము మరియు శివానుగ్రహము
మరొక ప్రసంగములో మాలి, సుమాలి అను అసురులకు సూర్యదేవునికి భయంకర యుద్ధము జరిగెను. సూర్యుడు అసురులను పీడించగా, శివుడు అసురులను రక్షించుటకు సూర్యునిపై త్రిశూలము ప్రయోగించెను. సూర్యుడు మూర్ఛిల్లి ఆకాశము నుండి పడిపోగా లోకమంతా అంధకారమాయెను. కశ్యప మహర్షి పుత్రుని పరిస్థితికి దుఃఖించెను.
२९ – కశ్యప మహర్షిచే శివునికి శాపము మరియు గణేశ మస్తకచ్ఛేద కారణము
సూర్యదేవుని పతనమునకు దుఃఖించిన కశ్యప మహర్షి, శివుని త్రిశూలముచే తన పుత్రుని మస్తకము గాయపడినట్లే, శివుని పుత్రుని మస్తకము కూడా దేహము నుండి వేరవుతుందని శపించెను. కాలక్రమములో శివుడు సూర్యుని పునరుజ్జీవితుని చేసినప్పటికీ, కశ్యపుని శాపమే బాల గణేశుని మస్తకచ్ఛేదమునకు ముఖ్య బ్రహ్మాండ కారణమాయెను.
३० – శివ కవచము, స్తోత్రము మరియు పూజా విధానము
ఈ అధ్యాయమునందు పరమ రహస్యమైన ‘శివ కవచము’, పవిత్ర స్తోత్రము, దినచర్య పూజా విధానము వర్ణించబడినవి. ఈ కవచము సాధకునికి ఆపదల నుండి, అకాల మృత్యువు నుండి, భయముల నుండి రక్షణ ఇస్తుంది.
३१ – పరశురాముని తీర్థయాత్ర మరియు కఠోర తపస్సు
గణేశుని వరము పొందిన పిమ్మట పరశురాముడు తన మనస్సును శ్రీకృష్ణ భక్తిలో లీనము చేయుటకు భారతదేశపు పవిత్ర తీర్థములన్నింటినీ దర్శించెను. పుష్కర, కురుక్షేత్ర, ప్రభాస, బదరికాశ్రమములలో స్నానము చేసి కఠోర తపస్సు చేసెను.
३२ – అగస్త్య మహర్షి నుండి పరశురామునికి కృష్ణ మంత్రము, స్తోత్ర ప్రాప్తి
తీర్థయాత్రలో పరశురాముడు అగస్త్య మహర్షి ఆశ్రమమునకు చేరెను. అగస్త్యుడు పరశురాముని నిష్ఠకు మెచ్చి శ్రీకృష్ణుని గుప్త మంత్రమును, ధ్యాన విధిని, ‘అనుస్మృతి స్తోత్రమును’ ఉపదేశించెను. దీనిచే శ్రీకృష్ణ సాక్షాత్కార యోగ్యత లభించును.
३३ – త్రైలోక్యమోహన కృష్ణ కవచము మరియు స్తోత్ర నిరూపణము
అగస్త్యుడు పరశురామునికి ‘త్రైలోక్యమోహన’ కృష్ణ కవచమును ఇచ్చెను. ఇది శ్రీకృష్ణుని ప్రతి అంగమును రక్షించే పవిత్ర మంత్రము. దీనిని ధరించువారు త్రిలోక పూజ్యులై సమస్త సిద్ధులను పొందుదురు.
३४ – గోలోకమునందు పరశురామునికి శ్రీరాధాకృష్ణుల ప్రత్యక్ష దర్శనము
అగస్త్యుని మంత్రమును జపిస్తూ పరశురాముడు పుష్కరంలో ధ్యానమగ్నుడాయెను. ధ్యాన పరిపక్వతతో ఆయన హృదయమున గోలోక ధామము సాక్షాత్కరించెను. శతాబ్ద కమలముపై विराजमानులైన శ్రీరాధాకృష్ణులను ప్రత్యక్షముగా దర్శించి పరమానందభరితుడాయెను.
३५ – పరశురాముని పునరాగమనము మరియు అవశిష్ట క్షత్రియ దమనము
శ్రీకృష్ణుని అనుగ్రహము పొంది పరశురాముడు తిరిగి వచ్చి, సుబాహు మొదలైన అధార్మిక క్షత్రియులను అణచివేసి భూమిపై ధర్మరాజ్యమును స్థాపించెను.
३६ – సర్వసిద్ధిప్రదాయక గణపతి కవచ వర్ణనము
నారదుని కోరికపై సూత గోస్వామి పరమ దుర్లభమైన ‘గణపతి కవచమును’ వివరింను. ఇది గణేశుని పవిత్ర నామములతో కూడిన రక్షణ కవచము. దీని పఠనముచే దారిద్ర్యము, భయము తొలగిపోవును.
३७ – గణేశ చతుర్థి వ్రతము మరియు పూజా మహత్మ్యము
భాద్రపద శుక్ల చతుర్థి రోజున చేసే గణేశ చతుర్థి వ్రత మహిమ ఇక్కడ వివరించబడెను. వినాయకుని మృణ్మయ విగ్రహమును నిలిపి దూర్వాలు, మోదకములు, ఎర్రటి పుష్పములతో పూజించే శాస్త్రీయ విధి తెలుపబడెను.
३८ – చంద్రుని అహంకారము, గణేశునిపై ఉపహాసము మరియు గణేశ శాపము
ఒకసారి గణేశుడు మోదకములు స్వీకరించి మూషికముపై వెళ్తుండగా, మూషికము తడబడి గణపతి కిందపడెను. తన రూప గర్వములో ఉన్న చంద్రుడు గణేశుని లంబోదర రూపమును చూసి గట్టిగా నవ్వెను. ఈ అహంకారమునకు కోపించిన గణేశుడు గణేశ చతుర్థి నాడు చంద్రుని చూసినవారికి నిందలు (మిథ్యా కళంకము) వస్తాయని శపించెను.
३९ – దేవతల ప్రార్థనచే చంద్రుని శాప నివారణము
చంద్రుడు కాంతిహీనుడై లోకములో జల సంక్షోభము రాగా, దేవతలు బ్రహ్మదేవునితో కలసి గణేశుని శరణువేడిరి. ప్రసన్నుడైన గణేశుడు భాద్రపద శుక్ల చతుర్థి రోజున మాత్రమే ఈ శాప ప్రభావము ఉంటుందని, ఆ రోజున గణపతిని పూజించినా లేదా స్యమంతక మణి కథ విన్నా నిందలు తొలగిపోతాయని అభయమిచ్చెను.
४० – స్యమంతక మణి కథా సందర్భము మరియు శ్రీకృష్ణునిపై మిథ్యా కళంకము
ద్వాపర యుగంలో శ్రీకృష్ణుడు భాద్రపద శుక్ల చతుర్థి రాత్రి నీటిలో చంద్రుని ప్రతిబింబము చూసెను. గణేశ శాపము వలన శ్రీకృష్ణునిపై స్యమంతక మణి దొంగిలించాడనే నింద పడెను. సత్రాజిత్తు తన సోదరుని మరణమునకు, మణి పోవుటకు కృష్ణుడే కారణమని నిందించెను.
४१ – శ్రీకృష్ణునిచే స్యమంతక మణి ప్రాప్తి మరియు జాంబవత్-యుద్ధము
తనపై పడిన నిందను పోగొట్టుకొనుటకు శ్రీకృష్ణుడు అడవికి వెళ్లి, సింహముచే ప్రసేనుని వధ, జాంబవంతునిచే మణి స్వీకరణ గుర్తించెను. శ్రీకృష్ణుడు జాంబవంతుని గుహలో ప్రవేశించి 28 రోజులు ఘోర మల్లయుద్ధము చేసెను. జాంబవంతుడు కృష్ణుని శ్రీరామునిగా గుర్తించి క్షమాపణ వేడి మణిని, తన పుత్రి జాంబవతిని ఇచ్చెను. కృష్ణుడు మణిని తెచ్చి సత్రాజిత్తుకు ఇచ్చి నిష్కళంకుడై నిలిచెను.
४२ – ఏకదంత గణేశుని దార్శనిక స్వరూపము మరియు నామ మహత్తు
ఈ అధ్యాయము ‘ఏకదంత’ శబ్ద అంతరార్థమును వివరిస్తుంది. ‘ఏక’ అనగా పరమాత్మ (శ్రీకృష్ణుడు), ‘దంత’ అనగా మాయ మరియు బలము. తన మాయను, బలమును ఏకము చేసి బ్రహ్మాండమును నడిపే పరమాత్మయే ‘ఏకదంతుడు’.
४३ – గణేశుని సర్వశక్తిమత్త్వము మరియు సర్వదేవమయత నిరూపణము
శ్రీగణేశుడు కేవలము ఒక దేవుడు కాదు, ఆయనే సాక్షాత్ పరబ్రహ్మము. బ్రహ్మలో సృష్టి శక్తిగా, విష్ణువులో పాలన శక్తిగా, శివునిలో సంహార శక్తిగా ఆయనే ఉన్నాడు. గణేశుని పూజిస్తే సమస్త దేవతలు తృప్తిచెందుదురు.
४४ – పరశురామునిచే మహాయజ్ఞము, సర్వస్వ దానము మరియు మహేంద్ర పర్వత ప్రస్థానము
తన లీలలు పూర్తి చేసి పరశురాముడు అశ్వమేధ యజ్ఞము చేసి, తన జయించిన భూమిని, సంపదను దానమిచ్చెను. సర్వస్వము త్యజించి మహేంద్ర పర్వతమునకు తపస్సుకై వెళ్లెను. ఆయన నేటికీ చిరంజీవిగా అక్కడ ఉన్నాడు.
४५ – గణేశ ఖండ పారాయణ శ్రవణ పరమ పుణ్య ఫలము
ఈ అధ్యాయము గణేశ ఖండ పారాయణ పుణ్య ఫలములను వివరిస్తుంది. ఈ ఖండమును భక్తితో చదివినా విన్నా దారిద్ర్యము, రోగములు, ఆపదలు తొలగి సత్సంతానము, అంతిమముగా కృష్ణధామ ప్రాప్తి కలుగును.
४६ – గణేశ ఖండ మంగళ సమాప్తి మరియు శ్రీకృష్ణ జన్మ ఖండ ప్రవేశము
నలభై ఆరు అధ్యాయముల ఈ కథను పూర్తి చేస్తూ సూత గోస్వామి గణేశునికి, శివపార్వతులకు, శ్రీకృష్ణునికి ప్రణామములు అర్పించెను. గణేశ ఖండము ఇక్కడ మంగళకరముగా పూర్తయి, చివరిదైన ‘శ్రీకృష్ణ జన్మ ఖండము’నకు దివ్య ద్వారము తెరువబడుతుంది.
Read Brahma Vaivarta Mahā Purāṇa’s Gaṇeśa Khaṇḍa Online in Telugu
బ్రహ్మ వైవర్త పురాణము నందు ఈ ఖండములు ఉన్నవి. ఈ వరుసలో చదువుకోగలరు.
- బ్రహ్మ ఖండము
- ప్రకృతి ఖండము
- గణేశ ఖండము
- శ్రీ కృష్ణ జనన ఖండము