Read Brahma Maha Purāṇa in Telugu Online
This page contains the Telugu Table of Contents for the Brahma Mahā Purāṇa. For the Hindi Table of Contents, please see Read Brahma Mahā Purāṇa in Hindi. For English Table of Contents, please refer to Read Brahma Mahā Purāṇa. For general information about the complete Purāṇa, see Brahma Mahā Purāṇa.
సకల అష్టాదశ మహాపురాణాలలో ప్రథమ స్థానాన్ని అలపరుస్తూ ‘ఆదిపురాణం’గా ప్రసిద్ధి చెందిన శ్రీ బ్రహ్మ పురాణము అత్యంత పవిత్రమైన ప్రాచీన ధర్మగ్రంథం. స్వయంగా సృష్టికర్తయైన బ్రహ్మదేవుడు మహర్షి మరీచికి ఉపదేశించినందున ఈ పురాణానికి బ్రహ్మ పురాణమని పేరు వచ్చింది. ఈ దివ్య గ్రంథం పూర్వభాగము మరియు ఉత్తరభాగము అనే రెండు ప్రధాన విభాగాలుగా విస్తరించి, మొత్తం రెండు వందల నలభై ఐదు అధ్యాయాలను కలిగి ఉంది. పూర్వభాగంలో ప్రథమ సృష్టి క్రమం, దేవతలు మరియు ఋషుల వంశావళి, పృథు చక్రవర్తి చరిత్ర, సూర్య మరియు చంద్ర వంశాల విపుల కథనాలు వర్ణించబడ్డాయి. అంతేకాక, ఉత్కల దేశంలోని పవిత్ర పురుషోత్తమ క్షేత్రం అనగా శ్రీ జగన్నాథ పురి, కోణార్క సూర్యక్షేత్రం మరియు వివిధ పుణ్యతీర్థాల అద్భుత రమణీయ వర్ణనలు అందుతాయి. ఉత్తరభాగంలో శ్రీకృష్ణ భగవానుని మధురమైన దివ్య లీలలు, గోదావరి నది తీరంలోని తీర్థాల మహత్యం మరియు ఆధ్యాత్మిక జ్ఞాన యోగాలు వివరంగా కీర్తించబడ్డాయి. ఈ పవిత్ర పురాణం మానవాళికి సంసార తాపాలను తొలగించి, భగవంతుని పాదపద్మాల వద్ద నిశ్చలమైన భక్తిని ప్రసాదించే ఆధ్యాత్మిక దివ్య నౌక.
శ్రీ బ్రహ్మ పురాణం యొక్క మూల తత్త్వము బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల త్రిమూర్తి అభేద భావనపై ఆధారపడి ఉంది, ఇక్కడ సమస్త విశ్వం ఒకే పరబ్రహ్మం యొక్క రూపంగా ప్రతిపాదించబడింది. ఈ పురాణం సృష్టిక్రమం, ధర్మార్థ కామ మోక్షాల రహస్యాలు మరియు తీర్థయాత్రల పరమ పవిత్రతను ప్రధానంగా బోధిస్తుంది. విశేషించి, పురుషోత్తమ క్షేత్రమైన శ్రీ జగన్నాథ పురి మహిమను ఈ గ్రంథం అత్యున్నత రీతిలో గానం చేస్తుంది; అక్కడ దారుబ్రహ్మ రూపంలో వెలసిన జగన్నాథుని దర్శనం మాత్రమే సంసార బంధాల నుండి ముక్తిని ఇస్తుందని స్పష్టం చేస్తుంది. దీనితో పాటు సూర్యోపాసన, గౌతమీ నది తీర్థాల పవిత్రత, వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు, కర్మవిపాక సిద్ధాంతము మరియు భక్తి జ్ఞాన వైరాగ్యాల దివ్య సమన్వయం ఈ పురాణంలో రూపుదిద్దుకున్నాయి. నిష్కామ భావంతో ఈశ్వరుని స్మరించడం, పుణ్యక్షేత్రాలను సేవించడం మరియు సర్వభూతాల యందు దయ కలిగి ఉండడమే కలియుగంలో ముక్తికి పరమ సాధనమని ఈ పురాణం మధురంగా ప్రబోధిస్తుంది.
Read Brahma Purāṇa Online in Telugu
అధ్యాయము 1 – సూత మహర్షి ఆగమనము మరియు ఋషుల ప్రశ్నలు
నైమిషారణ్య పవిత్ర పుణ్యక్షేత్రంలో సత్రయాగం నిర్వహిస్తున్న శౌనకాది మహర్షుల ముందుకు వేద వ్యాస శిష్యుడైన సూత మహర్షి ఆవిర్భవించాడు. శౌనకాదులు సూత మహర్షిని అత్యంత శ్రద్ధాభక్తులతో పూజించి, ఈ సమస్త విశ్వం యొక్క సృష్టి, స్థితి, లయకారకుడైన పరమేశ్వరుని స్వరూపాన్ని మరియు ఆదిపురాణమైన బ్రహ్మ పురాణ దివ్య కథను వివరింపవలసిందిగా సవినయంగా ప్రార్థించారు.
అధ్యాయము 2 – ఆద్య సృష్టి మరియు బ్రహ్మదేవుని ఆవిర్భావము
సూత మహర్షి ఋషులకు వివరిస్తూ, సృష్టికి పూర్వం ఏ వికారము లేని ఏకైక నిరంజన పరబ్రహ్మము మాత్రమే ప్రకాశించేవాడని తెలిపారు. ఆ పరబ్రహ్మం తన సంకల్పం చేత జలాలను సృష్టించి అందులో ఒక శక్తివంతమైన బీజాన్ని ఉంచగా, అది సువర్ణమయమైన బ్రహ్మాండంగా మారింది; ఆ బ్రహ్మాండం మధ్య నుండి సమస్త లోకాలకు పితామహుడైన బ్రహ్మదేవుడు ఆవిర్భవించాడు.
అధ్యాయము 3 – మానస పుత్రుల సృష్టి మరియు ప్రజాపతులు
సృష్టి కార్యాన్ని విస్తరింపజేయడానికి బ్రహ్మదేవుడు తన సంకల్పం చేత మరీచి, అత్రి, అంగిరసుడు, పులస్త్యుడు, పులహుడు, క్రతువు, భృగువు, వసిష్ఠుడు మరియు దక్షుడు అనే తొమ్మిది మంది బ్రహ్మర్షులను సృష్టించాడు. వీరికి తోడుగా బ్రహ్మదేవుని దేహం నుండి ధర్మము, అధర్మము మరియు సంకల్పాలు ఉత్పన్నమై లోక పాలనకు మూలమయ్యాయి.
అధ్యాయము 4 – స్వాయంభువ మనువు మరియు శతరూప జననము
మిథున సృష్టి కోసం బ్రహ్మదేవుడు తన దేహాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించగా, ఒక భాగం నుండి స్వాయంభువ మనువు మరియు రెండవ భాగం నుండి శతరూప ఆవిర్భవించారు. వీరి పవిత్ర కలయిక ద్వారా ప్రియవ్రతుడు, ఉత్తానపాదుడు అనే కుమారులు మరియు ఆకూతి, దేవహూతి, ప్రసూతి అనే ముగ్గురు పుత్రికలు జన్మించి మానవ వంశాన్ని విస్తరింపజేశారు.
అధ్యాయము 5 – దక్ష ప్రజాపతి సంతతి మరియు దేవదైత్యుల ఆవిర్భావము
దక్ష ప్రజాపతి తన కుమార్తెలను ధర్ముడు, కశ్యపుడు మొదలైన మహర్షులకు ఇచ్చి వివాహం చేశాడు. కశ్యప మహర్షికి అదితి, దితి, ధనువు, కద్రువ మొదలైన భార్యల ద్వారా ఆదిత్యులు, దైత్యులు, దానవులు, నాగులు మరియు సకల జీవరాశులు జన్మించి ముల్లోకాలను నింపారు.
అధ్యాయము 6 – పృథు చక్రవర్తి జననము మరియు భూమిని పిండుట
అధర్మాత్ముడైన వేనరాజు మరణానంతరం మహర్షులు ఆయన కుడిచేతిని మథించగా పరమ ధార్మికుడైన పృథు చక్రవర్తి ఉద్భవించాడు. పృథువు ప్రజా సంరక్షణార్థం భూదేవిని వెంటాడి, కొండలను సమతలం చేసి భూమి నుండి సకల ధాన్యాలను, ఓషధులను పిండి ప్రజలకు సమృద్ధిని, సుభిక్షాన్ని ప్రసాదించాడు.
అధ్యాయము 7 – మన్వంతరాల వర్ణన మరియు యుగ ప్రమాణాలు
సూత మహర్షి శౌనకాదులకు పదునాలుగు మన్వంతరాల కాల పరిమాణాన్ని, ఆయా మన్వంతరాలలో ఉండే మనువులు, సప్తర్షులు మరియు ఇంద్రుల వివరాలను అందించాడు. అలాగే కృత, త్రేతా, ద్వాపర, కలియుగాల ప్రమాణాలను మరియు బ్రహ్మదేవుని కాల పరిమాణాన్ని వివరంగా బోధించాడు.
అధ్యాయము 8 – సూర్యవంశ ఆవిర్భావము మరియు ఇక్ష్వాకు చరిత్ర
సూర్యభగవానుని పుత్రుడైన వైవస్వత మనువు ద్వారా ప్రసిద్ధ సూర్యవంశం ప్రవర్తిల్లెను. ఆ వంశంలో ఇక్ష్వాకు మహారాజు జన్మించి, అయోధ్యను రాజధానిగా చేసుకుని సత్యము, ధర్మము పునాదులుగా భూమండలాన్ని ఏలిన తీరు వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 9 – మాంధాత చక్రవర్తి మరియు సౌభరి మహర్షి కథ
సూర్యవంశపు గొప్ప చక్రవర్తియైన మాంధాత వైభవము మరియు ఆయన యాభై మంది కుమార్తెలను తన యోగశక్తితో వివాహమాడిన సౌభరి మహర్షి వృత్తాంతం వివరించబడింది. లౌకిక సుఖాలు తృప్తిని ఇవ్వవని గ్రహించిన సౌభరి చివరకు పునః వైరాగ్యం పొంది పరమపదాన్ని సాధించాడు.
అధ్యాయము 10 – హరిశ్చంద్రుని సత్యనిష్ఠ మరియు సగర చక్రవర్తి కథ
సత్య పరిపాలన కోసం సమస్తాన్ని త్యాగం చేసిన హరిశ్చంద్ర మహారాజు చరిత్ర, మరియు సగర చక్రవర్తి యజ్ఞ అశ్వం కోసం కపిల మహర్షి కోపాగ్నిలో దగ్ధమైన ఆయన అరవై వేలమంది పుత్రుల వృత్తాంతం ఇక్కడ చెప్పబడింది.
అధ్యాయము 11 – భగీరథుని నిరంతర తపస్సు మరియు గంగావతరణము
తన పితృదేవతల ఉద్ధరణ కోసం భగీరథుడు బ్రహ్మదేవుని, పరమశివుని మెప్పించి స్వర్గగంగను భూమికి రప్పించాడు. పవిత్ర గంగాజల స్పర్శ చేత సగర పుత్రులు శాపవిముక్తి పొంది ఉత్తమ గతులను పొందారు.
అధ్యాయము 12 – శ్రీరామచంద్రుని దివ్య చరితము
సూర్యవంశ తిలకుడైన శ్రీరామచంద్రుని పవిత్ర అవతార కథనం ఇక్కడ కీర్తించబడింది. శ్రీరాముని పితృవాక్య పరిపాలన, రావణ సంహారము మరియు అయోధ్యలో ధర్మబద్ధమైన రామరాజ్య స్థాపన మానవాళికి నిత్య మార్గదర్శకాలని వివరించబడింది.
అధ్యాయము 13 – చంద్రవంశ ఆవిర్భావము మరియు పురూరవుని కథ
చంద్రుని నుండి ఆవిర్భవించిన చంద్రవంశ కథనం, అందులో జన్మించిన పురూరవ చక్రవర్తి మరియు దేవలోక అప్సరస ఊర్వశుల ప్రేమానుబంధం మరియు లోకంలో వైదిక త్రేతాగ్ని ప్రతిష్ఠాపన విధానం వర్ణించబడ్డాయి.
అధ్యాయము 14 – యయాతి మహారాజు వైరాగ్య బోధ
యయాతి చక్రవర్తి తన కుమారుడైన పూరుని వద్ద నుండి యవ్వనాన్ని పొంది సుదీర్ఘకాలం భోగాలు అనుభవించినప్పటికీ కోరికలు అంతమొందవని గ్రహించాడు. చివరకు సంపూర్ణ వైరాగ్యంతో భగవంతుని శరణుజొచ్చి ముక్తి పొందిన కథ ఇక్కడ ఉంది.
అధ్యాయము 15 – యదువంశ ప్రాశస్త్యము మరియు వసుదేవుని జననము
యయాతి జ్యేష్ఠ పుత్రుడైన యదువు నుండి యాదవ వంశం ఆవిర్భవించింది. సాక్షాత్తూ శ్రీమహావిష్ణువు అవతరించడానికి అర్హమైన పవిత్రమైన యదువంశంలో పరమ భాగవతుడైన వసుదేవుడు జన్మించిన వృత్తాంతం తెలపబడింది.
అధ్యాయము 16 – భూగోళ నిర్మాణము మరియు జంబూద్వీప వర్ణన
సూత మహర్షి ఈ భూమండల భౌగోళిక స్వరూపాన్ని వివరిస్తూ, ఏడు ద్వీపాలు, ఏడు సముద్రాలు మరియు కేంద్రంలో ఉన్న సువర్ణమయ జంబూద్వీపం, మేరు పర్వత మహత్యాలను వివరంగా వర్ణించాడు.
అధ్యాయము 17 – భారతవర్ష దివ్య ప్రాశస్త్యము
సమస్త లోకాలలో భారతవర్షం పరమ పవిత్రమైన కర్మభూమి అని కీర్తించబడింది. ఇక్కడ జన్మించడం దేవతలకు సైతం దుర్లభమని, మానవులు ఇక్కడ ఆచరించే పుణ్యకర్మల ద్వారా శాశ్వత మోక్షాన్ని పొందవచ్చని పరాశరుడు కీర్తించాడు.
అధ్యాయము 18 – పాతాళ లోకాలు మరియు అనంతనాగుని వైభవము
భూమికి దిగువన ఉన్న ఏడు పాతాళ లోకాల రమణీయత, అక్కడ నివసించే నాగుల, అసురుల భోగాలు మరియు వేయి పడగలపై ఈ సమస్త విశ్వాన్ని మోస్తున్న ఆదిశేషుని దివ్య వైభవం వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 19 – నరక లోకాలు మరియు పాపకర్మ విపాకము
అధర్మాత్ములు తమ పాపఫలాలను అనుభవించే వివిధ నరక లోకాల భయంకర వర్ణన ఇక్కడ అందించబడింది. అయితే, నిశ్చలమైన భక్తితో హరినామాన్ని స్మరించే భక్తులకు నరక భయం ఉండదని అభయమివ్వబడింది.
అధ్యాయము 20 – సూర్య రథము మరియు అంతరిక్ష వ్యవస్థ
ఏడు గుర్రాలు కలిగిన సూర్యభగవానుని దివ్య రథం, సూర్యుని గమనం వల్ల కలిగే రుతువులు, రాత్రింబవళ్ళు మరియు సూర్యరశ్మి ద్వారా వర్షాలు కురిసే విశ్వ చక్రం వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 21 – కోణార్క సూర్యక్షేత్ర మహత్యము
ఉత్కల దేశంలోని సముద్ర తీరాన వెలసిన కోణార్క సూర్యక్షేత్ర విశిష్టత ఇక్కడ కీర్తించబడింది. ఆ దివ్య క్షేత్రంలో సూర్యభగవానుని ఆరాధించడం వల్ల సమస్త శారీరక, మానసిక రోగాలు నశించి ఆరోగ్యం, ముక్తి కలుగుతాయి.
అధ్యాయము 22 – పురుషోత్తమ క్షేత్రం శ్రీ జగన్నాథ పురి ఆవిర్భావము
సూత మహర్షి ఋషులకు పరమ పవిత్రమైన పురుషోత్తమ క్షేత్రమైన శ్రీ జగన్నాథ పురి మహిమను పరిచయం చేశాడు. శ్రీమహావిష్ణువు దారుబ్రహ్మ రూపంలో నిరంతరం నివసించే లీలాలయంగా ఈ నీలాచల ధామం కీర్తించబడింది.
అధ్యాయము 23 – ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజు భక్తి ప్రపత్తులు
మాలవ దేశాన్ని ఏలే ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజు శ్రీ జగన్నాథుని సాక్షాత్కారం కోసం చేసిన మహాయజ్ఞాలు, కఠోర తపస్సు మరియు ఆయన నిష్కామ భక్తికి మెచ్చి భగవంతుడు నీలాచలంలో వెలిసేందుకు ఇచ్చిన అభయం వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 24 – దారుబ్రహ్మ ప్రాకట్యము మరియు విగ్రహ నిర్మాణం
సముద్రంలో కొట్టుకువచ్చిన దివ్యమైన దారువు నుండి విశ్వకర్మ ద్వారా శ్రీ జగన్నాథ, బలభద్ర, సుభద్రల అద్భుత దారు విగ్రహాలు రూపుదిద్దుకున్న లీలా విశేషం అత్యంత భక్తిరసంతో వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 25 – శ్రీ జగన్నాథ ఆలయ ప్రతిష్ఠ మరియు ఉత్సవాలు
ఇంద్రద్యుమ్నుడు నిర్మించిన దివ్య ఆలయంలో బ్రహ్మదేవుని చేతుల మీదుగా విగ్రహాల ప్రతిష్ఠాపన, రథయాత్ర మరియు రథోత్సవాది వార్షిక ఉత్సవాల విధివిధానాలు ఈ అధ్యాయంలో తెలపబడ్డాయి.
అధ్యాయము 26 – గుండిచా యాత్ర మరియు రథయాత్ర విశిష్టత
శ్రీ జగన్నాథుని పవిత్ర గుండిచా రథయాత్ర మహత్యాన్ని వివరిస్తూ, రథంపై विराजमानమై ఉన్న జగన్నాథ, బలభద్ర, సుభద్రలను దర్శించిన భక్తులకు పునర్జన్మ ఉండదని సూత మహర్షి ప్రకటించాడు.
అధ్యాయము 27 – పంచతీర్థ మహత్యము మరియు స్నాన ఫలము
శ్రీ జగన్నాథ పురిలోని రోహిణి కుండం, అక్షయవటం, మార్కండేయ సరోవరం, శ్వేతగంగ మరియు ఇంద్రద్యుమ్న సరోవరం అనే పంచతీర్థాల పవిత్రత, అక్కడ స్నానదానాలు చేయడం వల్ల కలిగే అనంత పుణ్యఫలం వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 28 – మార్కండేయ మహర్షి వృత్తాంతము
ప్రళయ జలాలలో చిన్నారి శ్రీహరి వటపత్రశాయిగా దర్శనమిచ్చిన దృశ్యాన్ని గాంచిన మార్కండేయ మహర్షి, శివానుగ్రహంతో చిరంజీవియై పురీక్షేత్రంలో మార్కండేయ సరోవరాన్ని ప్రతిష్ఠించిన కథ చెప్పబడింది.
అధ్యాయము 29 – ఏకాదశీ వ్రత ప్రాశస్త్యము
సమస్త వ్రతాలలో శ్రేష్ఠమైన శ్రీ ఏకాదశీ వ్రత మహిమ ఇక్కడ తెలపబడింది. ఏకాదశినాడు ఉపవాసముండి శ్రీహరిని పూజించి కీర్తించడం వల్ల జన్మజన్మాంతరాల పాపాలు భస్మమవుతాయి.
అధ్యాయము 30 – వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు మరియు గృహస్థాశ్రమ ప్రాముఖ్యత
చతుర్వర్ణాల ధర్మాలు మరియు నాలుగు ఆశ్రమాల బాధ్యతలు వివరించబడ్డాయి. సమస్త సమాజానికి, ఇతర ఆశ్రమాలకు జీవనాధారమైన గృహస్థాశ్రమం యొక్క గొప్పతనాన్ని ఈ అధ్యాయం నొక్కిచెబుతుంది.
అధ్యాయము 31 – శ్రాద్ధ కల్పము మరియు పితృదేవతల తృప్తి
పితృదేవతల ప్రీత్యర్థం ఆచరించే శ్రాద్ధ, తర్పణ, పిండప్రదానాల శాస్త్రీయ విధానం ఇక్కడ వర్ణించబడింది. శ్రద్ధతో శ్రాద్ధం నిర్వహించడం వల్ల పితృదేవతలు తృప్తి చెంది సంతాన సమృద్ధిని, ఆయురారోగ్యాలను ప్రసాదిస్తారు.
అధ్యాయము 32 – సదాచారము మరియు మానవ ధర్మాలు
మానవ జీవితాన్ని పవిత్రంగా తీర్చిదిద్దే సదాచారాలు, తల్లిదండ్రుల సేవ, సత్యపాలన, పరిశుభ్రత మరియు అతిథి సత్కారం వంటి నైతిక ధర్మాల ఆవశ్యకతను ఈ అధ్యాయం బోధిస్తుంది.
అధ్యాయము 33 – గౌతమీ గంగా ఆవిర్భావము మరియు గౌతమ మహర్షి
గౌతమ మహర్షి తపోబలం మరియు పరమశివుని కటాక్షం చేత పవిత్ర గోదావరి నది భూమిపైకి ప్రవహించిన కథనం వర్ణించబడింది. గోదావరి తీరంలో వెలసిన అనంత పుణ్యతీర్థాల మహిమావళి ఇక్కడ ప్రారంభమవుతుంది.
అధ్యాయము 34 – గౌతమీ తీర పుణ్యక్షేత్రాలు
గోదావరి నదికి இருవైపులా ఉన్న అనేక ఋష్యాశ్రమాలు, శివలింగాలు మరియు విష్ణు క్షేత్రాల వివరాలు అందించబడ్డాయి. ఈ తీర్థాలలో స్నానం చేయడం వల్ల సమస్త పాపాలు తొలగిపోతాయి.
అధ్యాయము 35 – దాన మహత్యము మరియు పాత్రత
ధార్మిక జీవితంలో అన్నదానం, జలదానం, భూదానం మరియు వస్త్రదానాల విశిష్టత వివరించబడింది. నిష్కామ భావంతో యోగ్యుడైన పాత్రునికి ఇచ్చే దానం అనంత గుణితమై దాతను రక్షిస్తుంది.
అధ్యాయము 36 – కర్మవిపాకము మరియు ప్రాయశ్చిత్త విధులు
మానవుడు ఆచరించే పూర్వకర్మల ఫలమే ఈ జన్మలో సుఖదుఃఖాలుగా, రోగాలుగా వస్తుందనే కర్మవిపాక సిద్ధాంతం వివరించబడింది. పాప నివారణకై జప, తప, హరినామ సంకీర్తనాది ప్రాయశ్చిత్తాలు బోధించబడ్డాయి.
అధ్యాయము 37 – శ్రీకృష్ణ బలరాముల మథురా ప్రవేశము
కంసుడు పంపిన అక్రూరునితో కలిసి శ్రీకృష్ణ బలరాములు బృందావనం నుండి మథురకు రావడం, మథురా నగర ప్రజల ఆనందం మరియు కువలయాపీడ మదగజ సంహారం వర్ణించబడ్డాయి.
అధ్యాయము 38 – కంస వధ మరియు ఉగ్రసేన పట్టాభిషేకము
అధర్మస్వరూపుడైన కంసుడిని శ్రీకృష్ణుడు రంగస్థలంలో సంహరించి, తల్లిదండ్రులైన దేవకీ వసుదేవులను చెరసాల నుండి విడిపించి, ధర్మాత్ముడైన ఉగ్రసేనునికి మథురా రాజ్య పట్టాభిషేకం చేశాడు.
అధ్యాయము 39 – ద్వారకా నగర నిర్మాణం మరియు యాదవుల నివాసము
జరాసంధుని పదే పదే దండయాత్రల నుండి ప్రజలను కాపాడటానికి శ్రీకృష్ణుడు సముద్రం మధ్యలో సకల సంపదలతో విరాజిల్లే ద్వారకా నగరాన్ని నిర్మించి యాదవులను అక్కడ సురక్షితంగా నివసింపజేశాడు.
అధ్యాయము 40 – రుక్మిణీ కళ్యాణము
రుక్మిణీ దేవి పంపిన ప్రేమ సందేశాన్ని అందుకుని శ్రీకృష్ణుడు ఒంటరిగా వెళ్లి రుక్మిణిని రథంపై తెచ్చి, శత్రు రాజుల అహంకారాన్ని అణచి ద్వారకలో శాస్త్రోక్తంగా వివాహం చేసుకున్న లీల వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 41 – నరకాసుర వధ మరియు పారిజాతాపహరణము
ప్రాగ్జ్యోతిషపురంలో నరకాసురుడిని సంహరించి, ఆయన బంధీలుగా ఉన్న పదహారు వేల వందమంది రాజకన్యలను విడిపించి, దేవలోకం నుండి పారిజాత వృక్షాన్ని తెచ్చి సత్యభామ ప్రాంగణంలో నాటిన అద్భుత లీల కీర్తించబడింది.
అధ్యాయము 42 – బాణాసుర యుద్ధము మరియు ఉషా అనిరుద్ధుల వివాహము
వేయి చేతుల బాణాసురునితో శ్రీకృష్ణుని యుద్ధం, శివుని జ్వరాస్త్రాన్ని శాంతింపజేయడం, బాణాసురుని భుజాలను ఛేదించడం మరియు అనిరుద్ధ ఉషల దివ్య వివాహ కథనం వర్ణించబడ్డాయి.
అధ్యాయము 43 – యాదవ వినాశనము మరియు శ్రీకృష్ణ నిర్యాణము
గాంధారీ శాపము మరియు మునుల శాపం నెపంతో యాదవులు ప్రభాస క్షేత్రంలో పరస్పరం పోరాడి నశించడం, శ్రీకృష్ణుడు వేటగాని బాణాన్ని నిమిత్తంగా చేసుకుని తన దివ్యధామానికి వేంచేసిన ప్రసంగం తెలపబడింది.
అధ్యాయము 44 – కలియుగ లక్షణాలు మరియు ధర్మ క్షీణత
ద్వాపరయుగ సమాప్తంతో కలియుగం ప్రవేశించడం, సర్వత్రా అధర్మం పెరగడం, సత్యము శుచిత తగ్గిపోవడం వర్ణించబడ్డాయి. కలియుగంలో కేవలం హరినామ స్మరణయే ఏకైక ముక్తి మార్గమని బోధించబడింది.
అధ్యాయము 45 – ప్రళయ స్వరూపము మరియు విశేషాలు
నిత్య, నైమిత్తిక, ప్రాకృతిక మరియు ఆత్యంతిక ప్రళయాల తత్త్వ వివేచన చేయబడింది. సమస్త భూతాలు మూల ప్రకృతిలో, ప్రకృతి పరమాత్మలో విలీనమయ్యే సంహార చక్రం వివరించబడింది.
అధ్యాయము 46 – అష్టాంగ యోగము మరియు ధ్యాన మార్గము
చిత్త ఏకాగ్రత కొరకు యమ, నియమ, ఆసన, ప్రాణాణామ, ప్రత్యాహార, ధారణ, ధ్యాన, సమాధులనే అష్టాంగ యోగ సాధన ద్వారా నిర్గుణ బ్రహ్మ సాక్షాత్కారాన్ని పొందే క్రమం వర్ణించబడింది.
అధ్యాయము 47 – సాంఖ్య వేదాంత సమన్వయము
ప్రకృతి పురుషుల వివేక జ్ఞానాన్ని తెలిపే సాంఖ్య దర్శనము మరియు ‘సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ’ అనే వేదాంత సిద్ధాంతాల దివ్య సమన్వయం సాధకునికి మోక్షమార్గాన్ని చూపుతుంది.
అధ్యాయము 48 – బ్రహ్మ పురాణ ఫలశ్రుతి మరియు సమాప్తి
బ్రహ్మ పురాణాన్ని పఠించినా, విన్నా సమస్త పాపాలు నశించి, ఇహంలో సకల సౌఖ్యాలు, అంతంలో బ్రహ్మలోక ప్రాప్తి సిద్ధిస్తుందని సూత మహర్షి ఫలశ్రుతిని తెలుపుతూ ఈ ఆదిపురాణాన్ని మంగళకరంగా ముగించాడు.